Auteursarchief: sandra

Asian Daily – Knokke

Toen ik in september in Knokke verbleef, ben ik uiteraard vaak gaan lunchen. Couteau, Il Rialto en L’Amazonial zijn drie totaal verschillende restaurants die allemaal een lekker lunchmenu aanbieden en ook Lucy Chang kan mij bekoren. Toch wil ik af en toe nog iets anders proberen.

Op Tripadvisor had ik gezien dat Asian Daily op nummer 2 stond van de Aziatische restaurants in Knokke. Het restaurant ligt ongeveer in het midden van de Lippenslaan en zat al goed vol toen we aankwamen op een doordeweekse middag in september. Gelukkig was er ook zonder reservatie nog een tafeltje voor ons. Buiten stond op een bord te lezen dat er een lunchmenu beschikbaar was voor 15.50 euro dat bestond uit een dagsoepje en als hoofdgerecht had je de keuze uit een 5-tal opties.

Het soepje was een currysoepje met vers gesneden groenten. Het was leuk opgediend in een pompoenpotje en hoewel ik zelf nooit voor een currysoep zou kiezen, smaakte het wel goed op een regenachtige dag.

Daarna had ik kippenspiesjes met noedels en mijn dochter bestelde deze met rijst. Het was niet slecht en prijs/kwaliteit was het zeker ok. Toch kon het mij niet echt bekoren, ik vond het iets te klassiek. Naast ons zat een dame die er drie keer per week à la carte kwam eten, dus trouwe fans heeft Asian Daily zeker.

Advertentie

Film: Zillion – het verhaal van de discotheek en zijn eigenaar

De langverwachte film “Zillion” van Robin Pront werd gereleased op 26 oktober. De eerste week trok hij al meer dan 130.000 bezoekers. Deze film over de gelijknamige megadiscotheek op het Antwerpse Zuid wilde ik heel graag zien en dus trok ik maandag naar UGC.

1997, het verhaal van de controversiële discotheek en zijn omstreden eigenaar.
Frank Verstraeten (Jonas Vermeulen), de kleine man uit Meise, wil absoluut “groot” worden. Hij is superslim, een echte computerfreak en met een neus voor zaken. Op jonge leeftijd richt hij al een lukratief technologiebedrijf op dat computerchips uit China importeert. Het geld stroomt massaal binnen. Zijn moeder (Barbara Sarafian), weduwe en uitbaatster van een ijssalon, brengt hem de principes van creatief boekhouden bij. Uiteraard krijgt hij problemen met de belastingsdienst.
Op een dag wordt hij aan de deur van de bekende dancing Carré in Willebroek geweigerd. Ambitieus als hij is, beslist hij zelf een megadiscotheek te openen.
Net zoals de andere hoofdrolspelers worden ook de personages van Dennis Black Magic (Matteo Simoni) en Vanessa Goossens, Miss België (Charlotte Timmers) op een schitterende wijze neergezet.

Ondanks het feit dat ik nooit in de Zillion ben geweest, kende ik het verhaal van deze Antwerpse discotheek en de hoofdpersonages in grote lijnen. Rond de eeuwwisseling (oei wat klink ik nu oud 😊 ) kwam dit immers vaak in het nieuws. De film brengt de opkomst en de ondergang van zowel de danstempel als eigenaar Frank Verstraeten in beeld. Hij werkte mee aan de film en dat is waarschijnlijk de reden dat zowel zijn personage als dat van Dennis Black Magic braver in beeld kwamen dan ik me herinner. Brigitta Callens, Miss België 1999, wilde niet dat haar naam in de film kwam, maar was in die periode de vriendin van Verstraeten en dus wel belangrijk in het hele verhaal. Deze boeiende film hield me 135 minuten aan mijn stoel gekluisterd. Zillion is gebaseerd op een waargebeurd verhaal waar de nodige fictie werd in verwerkt. Soms stel je je de vraag wat realiteit is en wat niet. De harde technomuziek en de geweldige visuele effecten katapulteren je zelfs 20 jaar na sluiting nog perfect naar de Zillion.

Spoon Moment – een geluksmomentje

Vandaag wordt Spoon Moment gelanceerd! In oktober kon je meedoen om een gratis Spoon Moment Sample Box te ontvangen. Ik was één van de vele gelukkigen en enige tijd later viel de envelop in mijn bus! Het zag er alvast heel mooi en luxueus uit…

De lepels – gemaakt van suikerriet en dus volledig biobased – zijn ideaal voor een “geluksmomentje” op het moment dat je daar behoefte aan hebt. Ze zijn heel gebruiksvriendelijk: je kop vullen me 150 à 200 ml warm water of melk, het lipje van de lepel verwijderen en oplossen in de vloeistof! In het mapje zaten drie lepels of “spoons” die nog afzonderlijk in plastic verpakt waren. Ze zijn gevuld met Turkse dennenhoning en natuurlijke superfoods. De verschillende smaken zijn gember, matcha en kurkuma.

De eerste lepel die ik probeerde was gember. Deze vond ik wel erg zoet en daarom deed ik er een flinke scheut citroensap bij. Ik ben het niet echt gewend om mijn dranken te zoeten. Toch bevat deze spoon slechts 24 calorieën.
Met de kurkuma maakte ik golden milk. Wat was dit een makkelijke manier! Deze is zonder twijfel mijn absolute favoriet. De kurkuma is afkomstig uit Indië en goed voor de gewrichten, het zenuwstelsel en de huid. Deze spoon bevat 28 calorieën.
Met de matcha, ook afkomstig uit Turkije, maakte ik een latte. Deze had ik liever iets sterker gehad, maar waarschijnlijk zwakte de melk de matchasmaak af. Ik veronderstel dat ik deze spoon beter in water had opgelost. In ieder geval was de smaak heel toegankelijk, wat met matcha vaak niet zo is. Deze spoon bevat 22 calorieën. Matcha zorgt voor energie, betere concentratie en mentale rust.

Wat ik ervan vond?
Het ziet er exclusief uit, ideaal voor een echt verwenmomentje! Het was fijn om op een herfstdag rustig te gaan zitten en te genieten van een warm drankje, dat bovendien gezond is en supermakkelijk te bereiden! Ik had aanvankelijk een beetje mijn twijfels omdat ik niet zo van gezoete drankjes hou. Enkel de gingerspoon was voor mij aanvankelijk te zoet, wat ik in een wip oploste door wat citroensap toe te voegen. Een voordeel is ook dat je de spoons makkelijk kan meenemen. Ik vind het wel spijtig dat er geen dozen beschikbaar zijn met de drie verschillende smaken. Weer een leuke cadeautip voor de feestdagen!

Een doos bevat 30 spoons. De prijs bedraagt 30 euro en voor de matcha 33 euro.

Notitieboekjes: Wijnkrabbels en Theekrabbels

Hebben jullie het soms ook dat je een tijdje geleden een heerlijk glaasje wijn of een lekker kopje thee gedronken hebt, maar niet meer weet welke het juist was? De oplossing hiervoor zijn de boekjes “Wijnkrabbels” of “Theekrabbels’ die je vindt via deze link. Je hoeft absoluut geen wijnkenner te zijn of enkel losse thee te drinken om gebruik te maken van deze boekjes, gewoon graag drinken en ervan genieten is meer dan voldoende!

De boekjes zijn gemaakt van 100% gerecycled papier en het koordje van 100% gerecycled katoen. Het zijn kleine handige boekjes (A6-formaat) waarin je 52 wijnen of thee’s kan beoordelen.
Op de eerste pagina noteer je je naam en telefoonnummer voor mocht je het boekje kwijtgeraken. Daaronder wordt uitgelegd wat wijn/thee is. Op de laatste bladzijde staat meer over de verschillende aroma’s, smaken die ik soms helemaal niet zou verwachten bij wijn of thee 😊 Nadat je dat doorgelezen hebt, kan je aan de slag. Proeven maar!

Wijnkrabbels
Naast naam, herkomst, jaar, soort, prijs en temperatuur, worden ook kleurintensiteit, geur en smaak en afdronk genoteerd. Ook is er plaats voor opmerkingen en uiteraard voor je beoordeling

Theekrabbels
Naast naam, herkomst en klasse worden ook smaakaroma’s, manier van zetten, hoeveelheid thee, hoeveelheid en temperatuur van het water en de trektijd genoteerd. Daarnaast is er ook hier nog plaats voor opmerkingen en uiteraard voor je beoordeling

In de herfst en in de winter vind ik het heerlijk om thuis te genieten van een lekker glaasje wijn of een heerlijk kopje thee. Met deze twee heel fijne boekjes sta je stil bij wat je drinkt en dan vooral bij wat je proeft. Ze helpen me ook om lekkere wijn en thee opnieuw te kopen en geen geld meer uit te geven aan welke ik minder apprecieer.

Veel mensen zijn dol op notitieboekjes en nu het einde van het jaar nadert, is het misschien ook een leuke cadeautip voor onder de kerstboom!

Herfstvakantie in Nice

We zijn net terug thuis van een heerlijke week aan de Côte d’Azur. Dit jaar zijn we een beetje vroeger dan gewoonlijk geweest. Het weer was schitterend, op een voormiddag regen na. Voor twee vrouwen is dat echter niet zo erg want dat valt op te lossen door te gaan shoppen 🙂 In de toekomst denk ik dat we wel niet meer in deze periode zullen gaan, het was immers voor velen herfstvakantie en daarom veel drukker dan gewoonlijk.

Onze dag startten we steevast met een koffietje op de bloemenmarkt die iedere dag plaatsvindt behalve op maandag. Dan is het antiekmarkt en dat is niet zo ons ding. Dat was dan ook de reden dat we op maandag een daguitstap maakten.

Een wandeling op de Promenade des Anglais en de klim naar boven tot Colline du Chateau – met de trappen of iets makkelijker met de lift – is ook zeker een must-do als je in Nice bent. De waterval is erg mooi en je kan een beetje verder heerlijk zitten op één van de twee terrassen met schitterend uitzicht. Het is wel oppassen als je er iets eet, want we hebben een meeuw met het broodje van een man aan de haal zien gaan…

’s Middags gingen we elke dag op een andere plaats lunchen. Soms hadden we dan ’s avonds niet veel meer nodig en dan was het heel fijn om de dag af te sluiten bij Mamma Mia en er een pizza te delen bij een cocktail.

Voor het eerst sinds lange tijd hebben we ook twee daguitstappen gemaakt, naar Menton en het Italiaanse Ventimiglia, maar daarover binnenkort meer.

Het Kunstuur – een vernieuwend kunstproject

Met “Het Kunstuur” proberen de broers Hans en Joost Bourlon iedereen warm te maken voor kunst. Zij erfden deze interesse van hun grootvader, kunstschilder Jozef De Bie.

Het Kunstuur is al aan zijn vierde editie toe die nog loopt in Mechelen tot 30 november. De eerste ging van start in 2019, net voor corona uitbrak. Het concept is ondertussen razend populair. In Hasselt loopt ook een tentoonstelling die nog te zien is tot 8 januari en in 2023 kan je het concept in Roeselare gaan bewonderen.

Concept:
1 uur, 30 schilderijen, 22 Belgische kunstschilders en
verhalen van een handvol bekende en minder bekende Vlamingen…

Op vrijdag probeerde ik nog tickets voor zaterdag te bemachtigen, maar enkel voor het tijdsslot van 10 uur kon ik nog twee kaartjes reserveren. De prijzen variëren tussen 10 en 15 euro al naargelang het moment. Het bezoek gebeurt in kleine groepjes van slechts 8 personen.

Je ziet de klok aftellen en als die op 0.00 staat, opent de deur en mag je met je klapstoeltje en hoofdtelefoon naar binnen. De kunstwerken – uit de periode van 1850 tot 1950 – staan opgesteld in drie ruimtes.

In de eerste twee kamers vertellen bekende en minder bekende Vlamingen via digitale hologramtechnologie hun persoonlijk verhaal bij een schilderij. De werken worden één voor één belicht en het ene verhaal is al aangrijpender dan het andere. Alexander De Croo, onze premier, bijt de spits af. Het verhaal van Phara De Aguirre maakte het meeste indruk op mij. Ze staat stil bij “Juan” van Victor Leclerq en vertelt hoe haar vader naar België is gekomen. Dirk De Wachter, Annelies Verlinden, Anuna De Wever, Martin Van Steenbrugge, Jan De Smet,… passeren allemaal de revue, maar wie ik niet in dat rijtje had verwacht was Radja Nainggolan.

Dirk Brossé vertelt ook zijn verhaal en zorgt tevens voor de prachtige achtergrondmuziek tijdens het ganse traject. Werken zien we van o.a. James Ensor, Rik Wouters, Paul Delvaux, René Magritte en Léon Spilliaert.
In de laatste ruimte, de Heilige Geestkapel, voert Jo De Meyere het woord bij de schilderijen.

We waren erg onder de indruk van deze ongewone tentoonstelling. Ook mensen die niet echt van kunst houden kunnen zo op een laagdrempelige manier kennismaken met de Belgische schilderkunst. Ik had al veel positiefs gehoord over Het Kunstuur, maar om eerlijk te zijn heeft het mijn verwachtingen nog ver overtroffen! Nadien praatten we in het gezellige Kunstuur-café er recht tegenover nog wat na. 

Posters kiezen bij Gallerix

Gallerix is een Zweeds bedrijf waar je trendy wanddecoratie vindt. In hun brede assortiment posters en kaders zal iedereen ongetwijfeld wat leuks ontdekken. Sinds kort hebben ze ook een Belgische webwinkel en ik kreeg de vraag of ik zin had om enkele posters uit te kiezen. Daar moest ik geen twee keer over nadenken! De overloop van mijn appartement wilde ik graag een nieuwe look geven net als mijn koffiehoekje.

Op de website keek ik even rond op de inspiratieblog en de fotowanden. De posters zijn onderverdeeld in verschillende categorieën wat het kiezen makkelijker maakt. Voor mijn overloop wilde ik een zwart-wit poster in groot formaat (50 op 70 cm). Voor mijn koffiehoekje opteerde ik voor twee kleinere posters (21 op 30 cm) in bruinachtige tinten die gezelligheid uitstralen, o.a. deze Hot Chocolate in Winter Poster. Ook bestelde ik voor alle drie nog een zwarte fotolijst. Restte mij nog te kiezen tussen “poster design” of “uitgebreide druk”. Ik ging voor poster design – met een witte rand rond het motief – wat het een exclusievere uitstraling geeft.

Enkele dagen later ontving ik mijn pakket zorgvuldig verpakt. Op het plexiglas van de kaders zat nog een folie voor extra bescherming. De lijsten kan je zowel horizontaal als verticaal ophangen en de kleine kan je zelfs gewoon neerzetten. De posters zijn van goede kwaliteit; ze zijn op stevig mat papier gedrukt en zien er prachtig uit. Ondanks dat ik niet van de handigste ben, was het heel eenvoudig om de posters perfect in de kaders te plaatsen.

De posters van Gallerix zijn aantrekkelijk geprijsd en vanaf 39 euro wordt je bestelling gratis verzonden. Een voordeel van je huis decoreren met posters is ook dat je die makkelijk kan wisselen in tegenstelling tot een duur schilderij. Bovendien vind ik ook dat ze een moderne en hedendaagse touch aan je woning geven, ook al is die verder klassiek ingericht. Mijn samenwerking met Gallerix was een heel fijne ervaring!

Het Mundaneum in Mons – “Google op Papier”

Tijdens ons weekendje Mons wilde ik absoluut het Mundaneum bezoeken, wat gehuisvest is in een mooi art-deco gebouw in een zijstraat van de Grand Place.

Op het gelijkvloers vind je de archieven die je gratis kan bezoeken. Op de verdieping worden tijdelijke tentoonstellingen georganiseerd waarvoor je wel dient te betalen. Ik was echter vooral geïnteresseerd in wat zich op de begane grond bevond, het “Google op Papier” zoals het in de volksmond wordt genoemd. Het Mundaneum is ondertussen een verzameling van 6 kilometer documenten of ongeveer 10 miljoen stuks!

Al heel lang is men gefascineerd om alles wat bestaat in kaart te brengen en zo ontstond in 1910 het Mundaneum. De oprichters Paul Otlet (1868-1944) en Henri La Fontaine (1854-1943) kregen hiervoor van koning Albert I de nodige ruimte in een vleugel in het Jubelpark in Brussel. Ze veronderstelden dat meer kennis de wereldvrede zou bevorderen en daarom wilden ze alle kennis van de wereld verzamelen en onderbrengen in een Universeel Bibliografisch Repertorium.

Dit systeem bevat bibliografische steekkaarten die volgens een decimaal classificatiesysteem gerangschikt worden. Dit is het systeem dat vroeger in de bibliotheken werd gebruikt voordat het opzoeken via het internet gebeurde. Henri La Fontaine ontving in 1913 de Nobelprijs voor de Vrede.

Wat erg leuk is in het museum is dat je een fiche kan nemen en proberen uit te vissen tot welke categorie (en subcategorieën) de steekkaart behoort en er meer informatie over krijgt.

In 1998 werd het museum overgebracht naar Mons en in juni 2013 werd het ingeschreven op de Unesco Werelderfgoedlijst voor documenten. Het kreeg een serieuze opknapbeurt tegen 2015 toen Mons Culturele hoofdstad van Europa werd. Dit werd mogelijk dankzij serieuze donaties van de Waalse overheid en Google.

Rue de Nimy 76, 7000 Mons
Open: woensdag tot vrijdag van 13 tot 17 uur en in het weekend van 11 tot 18 uur

Floraliën in het Paleis op de Meir

De eerste boutique-editie van de gekende Gentse Floraliën vindt tot en met zondag plaats in het Koninklijk Paleis op de Meir in Antwerpen. In dit 18e eeuwse stadspaleis – een echte rorcocoparel – geven topfloristen uit binnen- en buitenland het beste van zichzelf. Ze lieten zich inspireren door het interieur en hun voormalige bewoners. In 1745 liet koopman Johan Alexander van Susteren het stadspaleis bouwen. In 1811 laat Napoleon Bonaparte het herinrichten, alhoewel hij er zelf nooit zou verblijven. In 1814 krijgt Willem I het in handen en in 1830 wordt het Belgisch koningshuis eigenaar. Vandaag wordt het beheert door erfgoedstichting Herita. De 15 prachtig versierde zalen combineren onze rijke geschiedenis met een florale vormgeving van wereldklasse.

De tickets kosten 15 euro in voorverkoop en aan de kassa betaal je 20 euro. Je dient ook een tijdsslot te kiezen. Een bezoek duurt een klein uurtje. Toen wij arriveerden, waren alle tickets voor de drie volgende tijdssloten uitverkocht, dus indien je wil gaan best vooraf kaartjes kopen!

Ik wilde al lang eens naar de Gentse Floraliën, maar het was er nog nooit van gekomen. Ook het Koninklijk Paleis had ik nog nooit bezocht. Vroeger was ik al wel in de voormalige brasserie gaan lunchen en ik had ook al pralines in de winkel van Dominique Persoone gekocht, maar verder had ik nog niets van het stadspaleis gezien. Nu deze eerste boutique-editie in Antwerpen neerstreek, was dit dus de ideale gelegenheid, twee vliegen in één klap! We gingen met een groepje van zeven en vonden het allemaal erg mooi! Het was ook duidelijk te zien dat elk salon door een andere florist was gedecoreerd. Zo merkten we een grote verscheidenheid in kleur en stijl bij de prachtige bloemencreaties. Toch waren het stuk voor stuk pareltjes en als je het mij vraagt, zeker een bezoek waard!

Weekendje Mons

Naar Wallonië gaan we niet vaak, maar onlangs had ik een nacht in Mons geboekt. Mons – of in het Nederlands Bergen – ligt in de provincie Henegouwen en werd in 2015 Culturele hoofdstad van Europa. Het is een vrij kleine stad waar alle bezienswaardigheden op wandelafstand liggen. Onze auto parkeerden we (gratis) op Place Nervienne en van daaruit was het niet ver lopen tot het centrum van de stad.

De Grand Place is een erg mooi plein met veel groen en een waterpartij. Het stond vol terrassen en wat me opviel was dat ze bijna overal dezelfde tafels en stoelen hadden. Het stadhuis wordt momenteel gerenoveerd waardoor de gevel met een zeil bedekt is. Zo konden we “het aapje van Bergen” helaas niet zien. Dat is een klein bronzen beeldje aan de voorgevel van het stadhuis. Als je met je linkerhand over zijn hoofd streelt, zou je een wens mogen doen. Vroeger werden de ondeugende kinderen er als straf aan vast gemaakt.

Via de poort van het stadhuis en door de voetgangerstunnel kwamen we in “Jardin du Mayeur” of de tuin van de burgemeester. Dit is een mooi rustig plekje gelegen midden in het hart van de stad. Daar staat “Le Ropieur”, de kwajongen uit Mons die speelt met het water van de fontein en probeert om de voorbijgangers nat te spetten.

We zijn ook naar het belfort geweest dat omgeven is door een grasveld. Het is 87 meter hoog en je ziet het van overal in de stad. Met een lift kan je naar boven om vervolgens met de trappen terug naar beneden te gaan, maar omwille van de hitte hebben we dat niet gedaan. Het belfort werd gebouwd in 1661 en staat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

In de mooie Sint-Waltrudiskerk vind je zowel het schrijn als de vergulde koets die tijdens het folkloristische Doudou festival door de stad worden gedragen.

Via de toeristische dienst hadden we een plannetje gekregen voor de Street Art wandeling, “Kunst bewoont de stad”. Nadat we een gedeelte van deze wandeling hadden gedaan, stopte een politiecombi bij ons en vroeg of alles ok was, waarop wij bevestigend antwoordden. Ze gaven ons de raad terug naar het echte centrum te gaan omdat dit geen wijk voor toeristen was 😊

Wat me opviel was dat Mons veel mooie kleine rustige plekjes heeft. Het meest interessante in de stad vonden wij het Mundaneum of in de volksmond “het Google op papier”, maar daarover later meer.

Het was bloedheet en daarom hebben we minder gezien dan ik in gedachten had. De scheepslift van Strépy-Thieu en Maison Losseau had ik nog graag bezocht. Dit laatste zou een pareltje van art nouveau zijn en naar het schijnt krijg je er pantoffeltjes om aan te doen zodat je het parket niet beschadigt. Mons is een stad die me echt verrast heeft en we keren zeker nog eens terug!