Categorie archief: Food

Italiaans comfortfood bij Guzzi’s

IMG_20180205_184804Op zondagmiddag trokken we naar Guzzi’s op de Suikerrui in Antwerpen. Ik wilde er al langer naartoe gaan nadat mijn nieuwsgierigheid gewekt was doordat voorbijgangers er vaak een proevertje aangeboden krijgen. Hét gerecht van Guzzi’s is de “piadina”; voor mij iets totaal nieuws!

“Piadina is een dun, Italiaans gebakken broodje, typisch voor de Romagna regio in Italië. Het deeg voor de Piadina of Piada wordt gemaakt van bloem, water, gist, zout en olijfolie en wordt na het bakken traditioneel belegd met fijne vleeswaren, sla en kaas” lees je op de website.

Je kan kiezen uit een 10-tal verschillende piadine; de beschrijvingen staan op grote menukaarten die tegen de muur hangen. Je bestelt ze aan de toog waar je ook ineens afrekent. Via de tracker wordt je piadina vervolgens aan tafel gebracht.

Het platte krokante brood doet een beetje aan pizza denken, maar de smaak neigt eerder naar brood. Ik vond het moeilijk kiezen, de verschillende vullingen leken me allemaal heerlijk. Uiteindelijk bestelden we The Guzzi’s en The Truffle. The Guzzi’s werd belegd met Levoni rauwe ham, geschaafde truffel, mozzarella burrata, rucola, truffelolie en secret Guzzi’s saus. The Truffle bevatte Levoni gekookte ham met kruiden, paddenstoelen, geschaafde truffel en truffelolie. Ze worden ter plaatse gebakken en binnen de vijf minuten aan tafel gebracht.

Ik heb erg genoten van mijn piadina. Op het eerste zicht lijkt het maar een kleine hap, maar de rijkelijke vulling zorgt voor een voldaan gevoel. Naast de hartige zijn er ook zoete piadine.
Dit is echt Italiaans comfortfood!

Het interieur is wit en fris blauwgroen. Wij zaten beneden, maar volgende keer ga ik beslist boven zitten. Daar lijkt het me gezelliger en kan je dan ook wat langer blijven zitten.

Bij Guzzi’s kan je terecht voor een snelle, originele, lekkere en budgetvriendelijke lunch. De hartige piadine kosten van 8 tot 10 euro, de zoete 5.5 euro. Daarnaast kan je er ook ontbijten.
De zaak is alle dagen open van 8 tot 21 uur.

Advertenties

Lunchen bij Sir Anthony Van Dijck

Op dinsdagmiddag gingen mijn mama en ik lunchen bij Sir Anthony Van Dijck, een gevestigde waarde in Antwerpen. Mama is er al vaak geweest, maar voor mij was het de eerste keer. Het restaurant bevindt zich in het historisch centrum. Via een poortje aan de Oude Koornmarkt stap je een klein smal steegje – de Vlaeykensgang – binnen, dat dateert van 1591. Het lijkt wel of de tijd hier is blijven stilstaan…

Sir Anthony Van Dijck is het restaurant dat Marc Paesbrugghe vanaf 1975 runde. Sinds januari 2017 is het in handen van Jöran De Backer die reeds zeven jaar naast Paesbrugghe in de keuken stond.

Het kader van het restaurant is prachtig en authentiek. Axel Vervoordt is hiervoor mede verantwoordelijk. De hoge plafonds en de grote ramen zorgen voor veel licht. Het was ook aangenaam warm (iets wat tegenwoordig niet overal het geval is). Ik was verbaasd dat het restaurant zo groot was. Het was niet volzet, maar het was wel erg gezellig omdat het niet één grote ruimte was. We mochten zelf een tafeltje voor twee uitkiezen wat ik erg fijn vond. De mooie binnentuin – waar in dit seizoen uiteraard geen gebruik kan van gemaakt worden – geeft het restaurant nog iets extra.

Het verbaasde me dat er geen amuse geserveerd werd in een zaak van dit niveau (enkel een potje met olijfjes en augurkjes). We opteerden voor het lunchmenu (42€), dat bestond uit een soepje van Noordzeekrab, eend met wintergroentjes (witloof en schorseneren) en Poire Belle Hélène. Het was allemaal erg lekker. Het soepje bevatte heel wat krabvlees. De schorseneren waren erg dun gesneden, beetgaar en met een heerlijke zurige toets. Zo had ik deze groenten nog niet gegeten. Wel vond ik dat alles vrij stevig gekruid was.

We dronken elk een glaasje rode wijn (7€) en namen ook een half litertje water (5€). Ik veronderstel dat er maar één wijn was die per glas geserveerd werd vermits niet gevraagd werd welke wijn we wensten. Bij de koffie (4€) kregen we nog een klein cakeje en een stukje broodpudding.

De prijs voor het lunchmenu was ok, de gerechten à la carte vond ik wel erg prijzig.
Over de bediening niets dan lof: supervriendelijk en het ging erg vlot.

Heerlijk Italiaans in Nice: Sentimi

Tijdens onze trip naar Nice had mijn dochter via Tripadvisor een restaurantje  gespot dat we zeker wilden uitproberen. Sentimi kreeg in Gault&Millau 11/20.

sentimi1

Met de tram gingen we naar Place Garibaldi, een mooi plein waar we eigenlijk nog niet zo vaak geweest waren. Het Italiaans restaurant had een erg groot, zonnig en gezellig terras. Pas stipt om 12 uur ging Sentimi open en tegen 12.15 uur kwamen de eerste mensen aan. Om 12.30 uur zat het ruime terras bijna helemaal vol.

sentimi4

Een charmante en grappige Frans-Italiaanse ober ontving ons erg vriendelijk. Het brood kwam op tafel in een papieren zakje. Wat me opviel was dat er weinig toeristen zaten, maar vooral veel locals. Ze opteerden bijna allemaal voor de dagschotel of de lunch van de dag. Dat vond ik een goed teken en daarom ging ik ook voor de dagschotel: zalm met boontjes en aardappelpuree (14.90€). Eenvoudig maar heerlijk! Zelfs de dochter die absoluut geen fan is van puree, vond deze heerlijk (dankzij de royale hoeveelheid olijfolie 😊). De canelloni met spinazie en ricotta (14.50€) was ook lekker. We hadden ook elk een glaasje witte wijn (3.90€) besteld en een karaf water gevraagd (gratis). Voor ons waren de porties wel iets te ruim.

Dit is een adresje waarnaar we zeker zullen terugkeren: heerlijke keuken, supergezellige setting en charmant personeel dat wel gespeeld boos was als je je bordje niet leeg at 😀

Voor spaghetti moet je bij Bavet zijn!

bavet6Iedere brasserie heeft wel spaghetti op de kaart staan, maar bij Bavet kan je hem volledig naar jouw wensen samenstellen.

De Belgische spaghettiketen bestempelt zich als een “fast casual spaghetti chain” waar mensen lekkere spaghetti kunnen eten voor een correcte prijs. Bavet bestaat ondertussen ongeveer twee jaar en heeft al zes vestigingen. De zaak in de Nationalestraat in Antwerpen is sinds 1 april open.

BAVET9

Het interieur is hip en industrieel. Wij werden ontvangen door een erg vriendelijk (Nederlands 🙂 ) meisje dat het concept duidelijk uitlegde. Bavet serveert enkel spaghetti, maar wel naar jouw wensen en daarom moet je een aantal keuzes maken:

  1. Formaat
    heb je weinig honger, dan kies je voor de “mouse” portie, een beetje groter is de “dog” en voor de grote honger is er het “horse” formaat!
  2. Pastasoort
    witte of volkoren spaghetti
  3. Saus
    naast de standaard Bavet saus is er ook een pikantere versie, eentje met verschillende kazen, een vegetarische versie, eentje met kip en de OMG they killed Kenny
  4. Kaas
    je hebt de keuze tussen Emmentaler of Parmezaan
  5. Topping
    rucola, meatballs, bacon,…

Beiden kozen we voor de kleinste portie en de gewone spaghetti. We opteerden voor twee verschillende sauzen: een “Bavet special” (de pikantere versie) en uiteraard vanwege de leuke naam “OMG they killed Kenny”, een romige tomatensaus met tijm en champignons. Mijn dochter was al een keertje bij Bavet geweest en had me gezegd dat de Parmezaan voor mij een beetje te rijkelijk over de pasta zou gestrooid zijn. Daarom vroeg ik om de helft kaas en ik kreeg hem in een potje apart! We kregen ook de vraag of we een bavet (slabbetje) wilden zodat we zonder zorgen van onze pasta konden genieten. Natuurlijk hoorde dat erbij!

Ondertussen zijn we er nog een tweede keer geweest en proefden ook de standaard saus, die eveneens erg lekker was. Het was een ander meisje dat bediende en dat was heel wat minder: de ruccola werd vergeten, er werd niet gevraagd of we een “bavetje” wilden en ze stond er, in tegenstelling tot haar Nederlandse collega, blijkbaar niet met volle goesting.

BAVET12

De pasta was heerlijk, de bediening de eerste keer supervriendelijk en de prijs meer dan correct. Ik betaalde 26 euro voor twee kleine spaghetti’s (9.50€) met extra rucola (0.50€), een watertje (2.20€) en een glas rode wijn (3.80€).

Bavet is een leuke plek om snel, lekker en betaalbaar te eten. Een echte aanrader!

Wafels eten bij Desiré de Lille

Eén van de bekendste tearooms in Antwerpen is zonder twijfel Desiré De Lille, gelegen in de Schrijnwerkersstraat (Wilde Zee).

lille1

Desiré Smidts leerde het vak bij patissier Lacquemant in het Franse Lille. In 1903 richtte hij vervolgens zijn eigen zaak “Desiré De Lille” op. Daar ontwikkelde Désiré de lacquemant – een platte wafel met stroop ertussen – die hij naar zijn voormalige werkgever noemde.
Desiré De Lille bleef tot eind 2016 in handen van de familie tot kleinzoon Marc Stoffels op 75-jarige leeftijd de zaak verkocht. De recepten zouden doorgegeven zijn aan de nieuwe eigenaar.

Op een zaterdagnamiddag gingen we langs voor een lekkere Brusselse wafel. De zaak zat stampvol. Mensen kwamen buiten omdat ze geen plaats vonden. Wij geven echter niet zo snel op en vonden vooraan een tafeltje voor twee.
Het was er erg chaotisch en door de drukte was ook de bediening niet erg vriendelijk. Een personeelslid dat zélf tegen een klant aanliep, vloekte duidelijk hoorbaar. De klant in kwestie wist duidelijk niet wat hem overkwam…

lille3
We bestelden beiden een wafel met slagroom en een thee. Onze wafels waren er wonder boven wonder erg snel, zelfs nog vóór onze thee, maar die werd niet veel later ook gebracht. De wafel was erg lekker en het viel me op dat ze van binnen erg geel was. Jammer genoeg was ze niet zo warm als ze zou moeten zijn. De slagroom vond ik heerlijk (geen room uit een spuitbus zoals soms weleens gebeurt).  Bij de thee kregen we ook nog een klein zelfgebakken wafeltje.

Toen ik wenste te betalen, was het minder druk en was het personeel een pak vriendelijker. Ik betaalde 16 euro. De wafels waren erg lekker, maar de setting is er niet zo mijn ding. Bij Desiré De Lille zal je mij dan ook niet vaak aantreffen.

Brasserie ’t Vierbunder in het centrum van Kontich

Brasserie ’t Vierbunder was voor mij altijd een erg leuke plek om iets te gaan drinken vlakbij huis, maar ik was nooit echt geneigd om er te gaan eten… Dat veranderde toen mijn dochter me er uitnodigde voor een etentje!

Het is een vrij grote zaak, die doorloopt van de Mechelsesteenweg tot het Sint-Martinusplein. Op dat plein vind je met wat geluk wel parking. Als je de zaak binnengaat langs de winkelstraat heerst er altijd een gezellige drukte, maar het kan er wel wat rumoerig zijn. Achteraan in de zaak is het rustig zitten. De inrichting is modern en de tafeltjes zijn hedendaags en mooi gedekt.

Onmiddellijk kwamen er broodjes en lekkere olijfjes op tafel. Het potje was al half leeg gegeten toen ik eraan dacht een foto te maken 😊 Ik bestelde een koninginnehapje (€15.50) en mijn dochter tagliatelle met scampi in tomatensaus (€17.50).

VIER7

De vol-au-vent bevatte mooie stukken kip en ook het bladerdeeggebakje was lekker. De vidé werd vergezeld van een lekker slaatje en frietjes. Zonder dat ik het gevraagd had, kreeg ik er een potje mayonaise bij. De scampi’s bij de pasta waren van zeer degelijke kwaliteit.

VIER1

Ook over de bediening waren we zeer tevreden. ’t Vierbunder was geen zaak waar ik spontaan naartoe zou zijn gegaan om te eten, maar eigenlijk is het me er erg goed bevallen. Ik keer beslist nog eens terug!

Opleidingsdag Femma 2018: een nieuwe uitdaging!

Femma organiseert ieder jaar in oktober een studiedag voor de nieuwe workshops. Dit jaar had ik me voor het eerst ingeschreven voor een culinair thema “Tijd voor brunch en ontbijt met Koken voor elke dag”. De opleiding vond plaats in ’t Grom, het Groentemuseum in Sint-Katelijne-Waver.

Dit jaar waren er twee nieuwe culinaire thema’s “Tijd voor brunch en ontbijt” en “Koken op drukke weekdagen”. In de voormiddag behandelde Sabine Martens de twee thema’s en bereidde voor ons enkele gerechtjes. De porridge en granolarepen behoorden bij wat ik ga geven, de borsjtsj en shakshuka waren voorbeelden van het andere thema. En uiteraard mochten we ook proeven!

In de namiddag kwam Vickà Versele van Gezond Leven (het vroegere Vigez) het nieuwe voorlichtingsmodel toelichten. Ik ben al erg lang geïnteresseerd in alles wat met gezonde voeding te maken heeft. Het allerbelangrijkste is om meer plantaardige voeding te eten en zoveel mogelijk te kiezen voor onbewerkte voeding. Wit vlees is te verkiezen boven rood vlees (iedereen weet dat kip beter is dan steak) en onbewerkt vlees beter dan charcuterie (ook geen verrassing). Maar rood vlees blijkt niet enkel rundsvlees te zijn, het is vlees afkomstig van alle diersoorten die op vier poten lopen, dus ook lam, varken, kalf. Dat was nieuw voor mij en ook voor vele anderen die aanwezig waren. Het was een superinteressante lezing!

Ondertussen heb ik het boek besteld  “Koken voor elke Dag” en kijk al uit naar het nieuwe jaar: een nieuwe uitdaging, weer eens iets heel anders…

De Thaise keuken van Yam Thai

YAM1

Yam Thai – de eerste zaak die Nathalie Meskens en Jeroen Van Dyck op het Antwerpse Zuid openden – bestaat al meer dan drie jaar en wij zijn er nog steeds niet geweest. Hoog tijd dus om eens te gaan proeven!

Een drietal dagen op voorhand had ik online gereserveerd. Je kon kiezen tussen een hoge of een lage tafel. Op de bevestigingsmail las ik dat onze tafel gedurende twee uur voor ons werd gereserveerd.

Het is een vrij klein restaurant met vooraan aan de bar de hoge tafels en achteraan de lage. We mochten een tafeltje van twee uitkiezen dat nog vrij was. Het decor is erg eenvoudig. Door de posters moet je waarschijnlijk het gevoel hebben in de straten van Thailand te vertoeven. Toch is het voor mij een beetje té authentiek.

Erg origineel vind ik de drankkaart in de vorm van een reispas. Op de menukaart staan pepertjes naast de gerechten die de pikantheid aangeven. We gingen beiden voor scampi’s: Pad Thai (roergebakken noodles met scampi’s) en Kao Pad (gebakken rijst met scampi’s). Beiden kosten 18 euro en zijn tevens de duurste gerechten op de kaart. Ondanks het feit dat het alle twee scampischotels zijn, waren de smaken totaal verschillend. Ik vond beide gerechten erg lekker en de porties waren voor ons zeker voldoende. Aanvankelijk wilde ik voor iets anders kiezen maar het meisje informeerde dat ondanks het ene pepertje het toch een erg pikant gerecht was.

YAM2Wij waren erg tevreden over de bediening, de meisjes waren supervriendelijk! Na de bestelling werd ons eten erg snel geserveerd. Ondertussen hadden we al opgemerkt dat lege tafeltjes onmiddellijk opnieuw ingenomen werden. Daarom vermoeden we dat we snel zouden “buitengekeken” worden, maar dat was absoluut niet het geval.

Ik vond het eten lekker. Het interieur was niet echt mijn ding, al kan ik me wel voorstellen dat sommige mensen het charmant vinden.
Voor de zaak is ook een leuk terras en het lijkt me heerlijk om daar – als het weer het toelaat – iets te drinken met wat fingerfood!

Restaurant L’Histoire in Boechout

lier2Voor de 89ste verjaardag van mijn moeder gingen we eten bij L’Histoire in Boechout. Het restaurant heeft een ruime parking en een groot terras. Helaas liet het weer het niet toe om daarvan te genieten, maar binnen is het ook erg gezellig. We werden hartelijk ontvangen in de herenhoeve uit 1885 die eigentijds werd gerestaureerd. Tot voor kort behoorde de zaak toe aan de eigenaars van Brasserie Condacum uit Kontich.

LIER5

Bij de cava werden er olijfjes op tafel gezet en we konden kiezen tussen lekker wit of donkerbruin brood met tzatziki. Als amuse kregen we een champignonsoepje. Voor zo een grote zaak is de kaart niet heel uitgebreid, maar daar heb ik geen enkel probleem mee. Ik verwacht dan wel dat het heel vers en lekker bereid is en dat was ook zo!

LIER3Mijn keuze viel op een babykreeftje gegrild op de Green Egg met gegrilde limoen en salieboter (29 euro). Er werd gevraagd of ik er frietjes bij wenste, maar ik verkoos om het met een stukje brood te eten. Het was mooi gepresenteerd en bovendien erg lekker! Mijn moeder nam ook een babykreeftje, maar zij ging voor Belle-vue (29 euro).

lier
De dochters opteerden voor een steak tartare (22,50 euro) en een filet pure (33 euro). Ze hadden de keuze uit verschillende slaatjes en er werden uiteraard frietjes bij geserveerd. Deze vleesgerechten waren beiden lekker, maar ik vond de presentatie ervan eigenlijk wat te minimalistisch (enkel de steak tartare of de filet pure op een groot bord).

Bij de koffie kwamen er nog lekkere koekjes en marshmallows op tafel!
Het was niet de eerste keer dat we bij L’Histoire kwamen en ook deze keer is het ons weer erg goed bevallen.

Kumpir: Turkse fastfood

Laatst trok ik met dochterlief en een vriendin van haar naar Antwerpen. We zouden gevulde aardappelen gaan eten bij Kumpir Eethuis, een Turkse zaak in de Hoogstraat in Antwerpen.
Ik vond het raar om aardappelen te eten in een Turks eethuisje; aardappelen zijn voor mij immers typisch Belgisch!

Kumpir Eethuis is een basic ingericht restaurant, heel netjes en met een erg vriendelijke bediening. De ramen tot op de grond stonden volledig open en zo had je ondanks het feit dat het er vrij klein was toch geen benepen gevoel. Rond één uur zat de zaak helemaal vol! Wat me opviel was het uiteenlopende publiek: van jongelui tot gepensioneerden.

“Kumpir” is een Turks fastfoodgerecht. Het is een extra grote aardappel die in de oven wordt gepoft, vervolgens wordt hij in twee gesneden, gevuld met boter en kaas en ingrediënten van jouw keuze. Dit kan zowel met vlees, vis als vegetarisch. Op de kaart staan ontzettend veel verschillende mogelijkheden. De vriendin en ik gingen voor room en spinazie terwijl de dochter opteerde voor gewokte groenten (volgens mij uit blik). Naast de aardappel lag ook nog een klein vers slaatje. Ik lust heel graag slaatjes, maar voor mij hoefde dat er eigenlijk niet bij.

De porties zijn enorm groot en voor ongeveer 10 euro heb je je buikje rond gegeten (drank inbegrepen). Ik ben blij dat ik weer iets nieuws ontdekt heb, maar verkies in deze prijscategorie toch een “hautedog” bij Würst!

Advertenties