Categorie archief: Uitstapjes en evenementen

Antwerpse Week van de Pateekes

dav

De Week van de Pateekes – georganiseerd door Antwerpen Koekenstad – liep van 1 tot 10 februari en zette de Antwerpse patissiers in de kijker. Ik had al gehoord over deze Pateekesroute, maar er zelf nog niet aan deelgenomen. Toen een vriendin erover begon, hapte ik onmiddellijk toe zonder eigenlijk goed te weten waaraan ik me mocht verwachten…

Voor 10 euro kon je een Pateekes Pass kopen bij de toeristische dienst of in één van de deelnemende zaken. Je kreeg dan een kaart met 10 bonnetjes, een inkomkaart voor de tentoonstelling “Martougin” en de Pateekesgids. Deze gids geeft een korte uitleg over de deelnemende zaken, wat je er krijgt en hoeveel bonnetjes je hiervoor dient in te leveren. Het is dus niet zo dat je voor 10 bonnetjes sowieso 10 gebakjes krijgt.

davIn het midden van het boekje zit een stadsplan met daarop aangeduid de deelnemende zaken zodat je je route op voorhand kan uitstippelen. De meeste patiserieën zijn gelegen in het centrum van de stad, maar er is er bijvoorbeeld ook eentje in Wommelgem!  In sommige zaken krijg je een gebakje, in andere een zakje koekjes, een ijsje of nog iets anders. Soms krijg je de keuze uit enkele zoetigheden. Het is niet de bedoeling dat je het lekkers ter plaatse consumeert (dus een zakje meenemen is handig 😊).

Zowel bij Maison Dandoy als bij Philip’s Biscuits kregen we een zakje koekjes voor 1 bonnetje

Eerst gingen we iets drinken om onze route een beetje te plannen. Je dient immers een keuze te maken welke van de 36 deelnemende zaken je wilt bezoeken. Delrey was onze eerste halte, waar ik een diamantje oppikte. Bij Goossens waren de rochers niet meer beschikbaar, maar er werd ons een alternatief aangeboden of we konden een andere dag terugkomen. Ik heb ook niet op één dag al mijn bonnetjes ingewisseld omdat ik vind dat lekkernijen vers moeten gegeten worden. Koekjes kan je zonder probleem een weekje bewaren, maar vers gebak eet ik het liefst dezelfde dag op of ten allerlaatste de dag erna.

IMG_20190209_170228

Hiervoor gaf ik telkens 2 bonnetjes

Bij Maison Dandoy en Philip’s Biscuits kreeg ik voor 1 bonnetje een zakje lekkere koekjes. Bij Lebleu, Delrey, Neirynck en De Broers van Julienne heb ik twee bonnetjes ingeleverd. Delrey is natuurlijk altijd lekker. Neirynck was voor mij nog onbekend, maar een ontdekking dankzij de Pateekesroute! Toch stak Lebleu er met kop en schouders bovenuit! Je mocht kiezen tussen een rijsttaartje, een carré confituur, een éclair of een frambozentaartje. Ik ging voor het frambozentaartje en voor 2 bonnetjes kreeg ik 2 taartjes die bovendien echt overheerlijk waren!

Hebben jullie al eens deelgenomen aan
de Week van de Pateekes?

Advertenties
Getagged , , , , , , ,

Jeanne Augier is niet meer… Hotel Negresco uit Nice is wees!

Jeanne Augier, eigenares van Hotel Negresco in Nice, overleed begin vorige week. Op 27 maart zou ze 96 jaar geworden zijn. Ze bewoonde een groot appartement op de vijfde verdieping van het hotel dat ze meer dan 60 jaar geleid heeft.

Op 8 januari 1913 opende het hotel zijn deuren. Het werd genoemd naar de in Roemenië geboren opdrachtgever Henri Negresco. Jeanne vroeg haar vader – Jean Baptiste Mesnage – om het Negresco dat enigszins verloederd was, te kopen. In 1957 erfde ze het en samen met haar man Paul Augier – die in 1995 overleed – maakte ze er een echt hotel-museum van met meer dan 2000 schilderijen en schetsen en meer dan 3000 antieke meubelen en  beelden. De 124 kamers en suites zijn ingericht met eclectisch meubilair. Elke ruimte ademt een andere stijl uit: art deco, Versaille, een chique Engelse mannenpub,… Het hotel werd in 2016 geschat op 400 miljoen euro, zonder de meubels en de kunstwerken.

Omdat ze geen rechtstreekse erfgenamen had, richtte Jeanne in 2009 het fonds “Mesnage-Augier-Negresco” op. Ze was een zeer rijke dame, maar ook sociaal heel geëngageerd. Daarom zal het fonds na haar overlijden het hotel beheren, maar zich daarnaast ook inzetten voor dieren, daklozen en mensen met een beperking.
In 2013 werd Jeanne onder curatele geplaatst vanwege geestelijke gezondheidsproblemen. Verschillende mensen met frauduleuze bedoelingen probeerden haar immers te beïnvloeden. Tijdens de aanslagen op 14 juli 2016 in Nice, liet ze wel nog in de lobby een veldhospitaal oprichten

negresco2

Het Negresco is één van de laatste hotelpaleizen in Frankrijk dat nog in privé-handen was. Het ontving in de loop der jaren veel celebrities waaronder The Beatles, Michael Jackson, koning Boudewijn, prinses Grace van Monaco, Charles Aznavour, …
In 2005 logeerde ook Bill Gates er en hij wilde het hotelpaleis heel graag kopen. Jeanne verzekerde hem dat hij daar niet genoeg geld voor had. Prompt gaf hij haar een blanco cheque waarop ze zelf het bedrag mocht invullen, maar ze stuurde Bill terug naar Amerika!

Madame Augier was zonder twijfel één van de meest flamboyante hoteliers van Frankrijk, met haar rossig haar, rode lipstick en haar twee hondjes Lili en Lilou. Het is een dame die enorm veel heeft bijgedragen aan de uitstraling van Nice.

Getagged , ,

Sfeervol Rijsel tijdens de feestdagen!

hdr

In de zomer gingen we voor het eerst in lange tijd nog eens een weekendje naar Rijsel. Naar mijn mening is het niet echt een stad om meerdere dagen naartoe te gaan omdat er eigenlijk niet zo heel veel te zien is. Ik vind Rijsel echter een heel leuke stad voor één dagje. Het is er erg mooi en gezellig en heeft bovendien winkels voor ieders budget. Op Instagram had ik gezien hoe sfeervol het er nu is en in plaats van een dagje naar de kust te trekken, besloten we naar Rijsel te gaan.  De eindejaarsperiode is er zonder enige twijfel de ideale periode voor en wat was het er mooi!

 

 

dav

hdr

 

Lunchen bij Asian Factory in Nice

asia4Tijdens onze laatste trip naar Nice besloten we een aantal restaurantjes te bezoeken die niet echt toeristisch zijn en waar vooral locals komen. Asian Factory is zo een adresje, een Aziatisch restaurant gelegen op een leuk pleintje in de hippe havenbuurt. We hadden gereserveerd tegen 12.45 uur en konden nog een tafeltje uitkiezen op het terras. Er werd ons aangeraden om bij de verwarming te gaan te zitten omdat het toch al half november was. Tegen 13.15 uur zat de zaak vol.

Het was een kleurrijk, stijlvol en gezellig terras. De tafeltjes waren gedekt met witte tafelkleedjes en er lagen kleurrijke kussens op de stoelen. Omdat het vrij zware stoelen waren, hielp de ober ons bij het plaatsnemen. Waar vind je dat nog?

dav

Op het bord buiten staat de plat du jour (9.90€) voor alle dagen van die week. Wij besloten echter voor het menu découverte te gaan (39 € voor 2 personen). Dit was een sharing-menu dat bestond uit drie voorgerechten en drie hoofdgerechten.

Na een klein kwartiertje werden de voorgerechtjes gebracht: gyozo met groentjes, edamame en crispy california rolls, alle drie overheerlijk!

hdr

De hoofdgerechten waren black salmon, gebakken noedels met garnalen en chicken saté. De ober raadde ons aan met de zalm te beginnen en te eindigen met de chicken saté. De zalm was super lekker! De noedels waren met zoete soyasaus bereid en dat vonden we net iets minder. De chicken saté was eigenlijk geen saté, maar eerder een curry met kip, kokosroom en nootjes. Ik vond het erg lekker, maar wel pikant.

dav

Bij Asian Factory is het gezellig zitten, de bediening is top en je krijgt er ruime porties. De voorgerechtjes waren om duimen en vingers af te likken en ook de hoofdgerechten waren lekker!
Het is opvallend dat we in Nice nergens nootjes of olijfjes krijgen en vaak zelfs geen brood, ook hier niet! Daar staat dan weer tegenover dat je steeds gratis een karaf water krijgt. Soms zie je zelfs mensen die enkel een plat du jour bestellen en geen drank omdat het water gratis is. Dat is iets wat ik niet zou durven…

Musee Renoir in Cagnes-sur-Mer

hdrTijdens onze trip naar Nice wilde ik graag Museé Renoir bezoeken. Met bus 200, 400, 500 of 94 bereik je Cagnes-sur-Mer. We stapten uit bij Square Bourdet en dan was het nog ongeveer 500 meter wandelen (wel serieus klimmen met als gevolg dat ik buiten adem aankwam 😊)

De inkom bedroeg 6 euro. Woensdag-, zaterdag- en zondagnamiddag waren er geleide bezoeken  (+3€), maar vermits wij er op maandagvoormiddag waren, was dit geen optie.

Pierre August Renoir was een Frans impressionistisch kunstschilder die leefde van 1841 tot 1919.
In Domaine des Collettes bracht Renoir de laatste 12 jaar van zijn leven door samen met zijn vrouw Aline en hun drie zonen: Pierre (acteur), Jean (regisseur) en Claude (ceramist). Nu is musée Renoir er gevestigd, een prachtig domein met veel olijf- en citrusbomen en een schitterend uitzicht.

Het museum bevat drie verdiepingen. Op het gelijkvloers kan je – naast heel wat beeldhouwwerken van Renoir en andere kunstenaars – ook een korte film zien waarin de Catalaanse beeldhouwer Richard Guino en een model van de schilder aan het woord komen. Door zijn reumatoïde artritis zat Renoir in een rolstoel die nog samen met zijn schildersezel in het museum aanwezig is. De schilder besteedde er veel tijd aan beeldhouwen en maakte samen Guino het bronzen beeld Venus Victrix dat in de tuin staat (zie foto hierboven).

Van Renoir zelf hangen er een 10-tal schilderijen, maar er hangen er ook van anderen.

renoir4Mensen die van oude films houden, komen zeker aan hun trekken in de boerderij. Daar speelt een film waarin zoon Jean Renoir (regisseur van oa Le déjeuner sur l’herbe en La règle du jeu) aan het woord komt.

renoir2

Hij vertelt dat zijn ouders het domein aankochten om het te redden. Zijn vader kon door zijn ziekte niet veel meer en zijn moeder hield ervan om boerin te spelen: van de olijven uit de boomgaard maakte ze olijfolie, van de druiven uit de wijngaard wijn,…

Wij verbleven ongeveer 90 minuten op het domein: 1 uur in het museum, een kwartier in de tuin en iets langer op de boerderij. Je kan het museum perfect zonder gids bezoeken want er is voldoende achtergrondinformatie beschikbaar. Het is bovendien een prachtig domein met erg mooie kunstwerken.

 

 

Herfst in Nice

Op 11 november vertrokken we voor een weekje naar Nice. Vorig jaar hadden we fantastisch weer, maar de voorbije weken was het er verschrikkelijk stormachtig. Gelukkig voorspelden de weerberichten een verbetering tegen de tijd dat wij er zouden arriveren.

Op de luchthaven bleek dat we met “Aerosmurf” zouden vliegen. Dit is het vijfde vliegtuig van Brussels Airlines dat prat gaat op zijn Belgische nationaliteit.  Na vliegtuigen gewijd aan Kuifje (Rackham), Magritte, de Rode Duivels (Trident) en Tomorrowland (Amare), prijken nu ook de smurfen op een Airbus! De kleine blauwe striphelden werden 60 jaar geleden bedacht door Peyo en zijn ondertussen over de hele wereld bekend.

 

Op 11 november was het 100 jaar geleden dat WOI eindigde en dat werd ook in Nice herdacht.

 

Op maandag bezochten we Musée Renoir in Cagnes-sur-Mer, de villa waar de schilder zijn laatste levensjaren doorbracht.

hdr

De rest van de dagen kuierden we gewoon wat rond in Nice en genoten er van onze favoriete plekken. Bij mooi weer vertoeven we graag in het Parc de la Colline du Chateau, waar we de voorbije week dan ook enkele keren kwamen. Het was echter de eerste  keer dat we er naar de waterval gingen kijken!

 

Lekker lunchen bij Waïda in Reims

Ik wilde al lang eens gaan lunchen bij Waïda op de Place Drouet d’Erlon. Tijdens onze laatste trip naar Reims zijn we er dan eindelijk geraakt! De zaak – bakkerij, patisserie en theesalon – is al drie generaties in handen van dezelfde familie. De oude art-deco inrichting weerspiegelt de passie van de familie voor kunst en het Franse erfgoed. Achter de winkel bevindt zich het theesalon, helemaal in een rode kleur zoals er nog verschillende zaken in Reims te vinden zijn.

dav

De kaart is niet erg uitgebreid, maar ik had gelezen dat ze vaak een erg goede plat du jour aanbieden tegen 15.50 euro. Op Facebook kan je zien wat er die week op het menu staat. Er is ook iedere dag een verse dagsoep en je hebt een ruime keuze aan omeletten.

hdr

We namen plaats op het terras. Het lunchgerecht was die dag geplette aardappels met gerookte en gepocheerde zalm, spinazie, geconfijte tomaatjes, venkel en sla met een notenvinaigrette.  Dat leek ons best lekker en we besloten dit te bestellen!
Samen met onze Perrier kregen we ieder twee bladerdeeghapjes – eentje met kaas en het andere met sesamzaadjes – die heerlijk en krakend vers waren.  Je proefde onmiddellijk dat je hier bij een erg goede bakker zat. Ook het lunchgerecht was mooi gepresenteerd en erg lekker.

Op het terras hebben wij genoten van het zonnetje, maar binnen is het art-deco interieur ook gezellig. We hebben er erg lekker gegeten voor een democratische prijs.

Als je naar Reims gaat, is dit absoluut een aanrader!

 

Tartares & Co in Genève

dav“One-dish restaurants”, je ziet ze meer en meer…
Tijdens onze trip naar Genève eerder dit jaar, ontdekten we er eentje dat enkel “tartare” serveert. Dat had ik bij ons nog niet gezien! Normaal bestel ik enkel een tartare op plaatsen waar ik zeker ben van de versheid en de kwaliteit, maar vermits bij Tartares & Co bijna niets anders gegeten wordt, wou ik het daar wel proberen! Bovendien had ik gelezen dat hun succes mede bepaald wordt door de versheid van hun producten.

Tartares & Co heeft twee vestigingen: eentje in de wijk Cornavin en eentje in de buurt van Plainpalais. Wij gingen op een middag – zonder te reserveren – naar de vestiging nabij het station Cornavin en kregen de laatste plaatsjes. Er is een groot terras aan de straatkant, maar vermits de zon er pas ’s avonds staat, zat er niemand. Binnen heerste een gezellige drukte.

hdr

Uiteraard kan je er voorgerechten krijgen: carpaccio’s, tatakis, ceviches, salades en natuurlijk tartares, maar wij besloten enkel een hoofdgerecht te nemen. Een tartare kan je naar eigen smaak samenstellen.

Als je kleine honger hebt, neem je best een tartare van 140 gr (22 CHF), bij gewone honger krijg je 180 gr (26 CHF) en voor de grote honger is er een portie van 280 gr (39 CHF).
Vervolgens dien je te kiezen voor vlees of vis. Opteer je voor vis, dan heb je de keuze uit zalm, dorade of tonijn.
Daarna rest nog de kruiding.

Wij kozen beiden een kleine tartare van vlees. Ik opteerde voor “classique”. Mijn tartare was aangemaakt met ajuintjes, augurkjes, kappertjes, mosterd, peterselie en bieslook. Caroline koos voor “Italien” en die was dan weer bereid met sjalot, look, basilicum, gedroogde tomaatjes, balsamicoazijn, pijnboompitten, parmezaan en ruccola.

hdrDe tartares werden geserveerd op een lang zwart bordje, met een groen slaatje en een kommetje aardappeltjes. Het zag er heerlijk uit! Toch waren we beiden een beetje teleurgesteld. Door te veel smaakmakers aan het vlees toe te voegen, ging de smaak van het vlees een beetje verloren.

Ik vind het een geweldig concept! Spijtig dat de aandacht te veel op de kruiding wordt gelegd en zo het hoofdingrediënt een beetje overschaduwd wordt. Wat ik erg goed vind, is dat je de grootte van je gerecht kan kiezen. Vaak vind ik de portie van een tartare te ruim (maar toch eet ik het bijna altijd helemaal op 🙂  ). Bij een volgende trip naar Genève – want die komt er zeker – wil ik de vistartare zeker eens proberen!

Champagneterras De Venoge, waar we niet enkel champagne proefden…

Tijdens onze laatste trip naar de Champagnestreek, wilden we graag een nieuw champagneterras ontdekken. Onze keuze viel op de Venoge in Epernay, Avenue de Champagne 33. Champagneterras Collard Picard, dat we eerder bezochten, was een eigentijds terras. De Venoge daarentegen deed eerder denken aan vroeger, een klasserijk terras met rieten tuinmeubelen dat gelegen was voor het prachtige hotel particulier.

hdr

In 1825 verliet Henri-Marc de Venoge Zwitserland en stichtte in 1837 “de Venoge & Cie”. In 1851 werd “Cordon Bleu” gemaakt, dé champagne van het huis. Hij bestaat voor 50% uit pinot noir, 25 % pinot meunier en  25% chardonnay.

IMG-20180921-WA0025 (002)

Op de tafeltjes buiten lag een kaart met alles wat je kon verkrijgen, uiteraard de verschillende soorten champagne, maar ook warme dranken, verse fruitsapjes en frisdranken. Er waren tevens een aantal degustatiebordjes voorhanden (oa mozarella, zalm, sardines,…) tegen schappelijke prijzen.

Binnen bestelden we eerst een glaasje Cordon Bleu (10 cl – 7 €) dat door een vriendelijk meisje op het terras werd gebracht. Omdat we later die dag naar huis reden, vonden we het aangewezen geen tweede glas meer te drinken maar een ijsje te bestellen. Er waren verschillende soorten, maar wij besloten te gaan voor de champagnesorbet en het roomijs “biscuit rose de Reims”. Helaas was dat laatste niet meer beschikbaar en kozen we dus beiden voor een champagnesorbet (1 bol – 4 €). Heerlijk!

Het was er erg gezellig zitten, een echte anrader! We zijn daarna ook veilig thuis geraakt 🙂

Twee dagen Reims

Vorige week was het stralend weer en daarom besloten we twee dagen naar Reims te gaan. Genieten van de champagneterrassen aan de Avenue de Champagne in Epernay is bij mooi weer immers erg leuk! De eerste dag bezochten we Collard-Picard – een terras dat ons ook vorige keer al erg goed was bevallen – en de tweede dag gingen we naar De Venoge.

 

Een beetje shoppen kon natuurlijk ook niet ontbreken. De buit was een jeanskleedje en een lange broek. ’s Avond voelden we ons eigenlijk te moe (wat misschien wel een beetje het gevolg was van de champagne 😊) om nog echt te genieten van een lekker diner. Daarom besloten we naar Red’s te gaan, een leuk Asian Fusian adresje dat we vorige keer ontdekten.

De tweede dag maakten we na ons ontbijt een wandeling in Reims. We wilden een kijkje gaan nemen in bibliotheek Carnegie, die gelegen was achter de kathedraal – een erg mooie plek. Helaas was de bib gesloten (dus dat onthoud ik voor een volgende keer).

 

Lunchen deden we bij theesalon Waïda, een oude en erg bekende zaak in Reims. Daarna zetten we opnieuw koers naar Epernay en vleiden ons neer in het zonnetje op het mooie champagneterras De Venoge. De Avenue de Champagne kennen we ondertussen al vrij goed, maar ik wilde graag kennismaken met de rest van Epernay en daarom maakten we een rit met het toeristische treintje Mill’Bulles.

 

Reims en omgeving vinden we ideaal om er enkele dagen op uit te trekken en naast de stad kan je er natuurlijk ook genieten van de heerlijke champagne!