Categorie archief: Uitstapjes en evenementen

Lunchen in Brasserie La Rotonde – Hotel Le Negresco in Nice

negresco3Nice en Hotel Le Negresco, de stad en het iconische hotel van wijlen Jeanne Augier… ze worden vaak in één adem genoemd. Na een renovatie van zes maanden werd  Brasserie La Rotonde in het najaar opnieuw geopend en in november gingen we er lunchen.

Op de Promenade des Anglais, zie je Le Negresco al van ver. Voor het hotel staat Miles Davis – gemaakt door Niki de Saint Phalle – sinds 1999 op zijn klarinet te spelen. Kunst speelt hier een heel belangrijke rol.

negresco

La Rotonde is helemaal gerenoveerd in prachtige wit- en goudtinten, chique en met een eigentijdse uitstraling. Dit is echt een stijl die je aan de Côte d’Azur verwacht. Het restaurant is nog steeds opgebouwd zoals een draaimolen, met in het midden een wit paard.
Aan het hoofd van zowel Brasserie La Rotonde als het duurdere Restaurant Le Chantecler staat tweesterrenchef Virginie Basselot. Onze verwachtingen lagen dus hoog…

negresco4

Ik twijfelde tussen een steak tartare of de dagschotel, osso bucco. Zoals heel wat andere gasten opteerde ik voor de kalfsschenkel (19.50 euro). We bestelden ook ieder een glaasje rosé (15 euro 🙂 ) dat samen met een amuse werd gebracht. Toen het gerecht op tafel kwam, was ik een beetje teleurgesteld. Ik vond het nogal magertjes gepresenteerd. Het smaakte wel goed, doch ik had al betere osso bucco gegeten. De steak tartare werd naast ons aan tafel bereid (een nieuwe trend die je echter nog niet zo vaak ziet) en ook de vis werd een beetje verder aan tafel gefileerd. Nadien namen we nog een koffie (5 euro), waar we een chocolaatje bij kregen.

negresco1

Ondanks dat het eten ons enigszins teleurstelde, vond ik het toch de moeite om er te lunchen. ’s Nachts heb ik echter bijna niet geslapen omdat mijn maag in de knoop lag en ook mijn dochter voelde zich niet gezond. Dit kan volgens mij geen toeval zijn en had ik echt niet verwacht na een lunch in Hotel Le Negresco.

 

 

 

Getagged , , , ,

Villa Kérylos – het Oude Griekenland aan de Côte d’Azur

Vorig jaar brachten we in het najaar enkele dagen door in Nice. We bzochten toen Villa Kérylos in Beaulieu-sur-Mer. Het dorpje ligt ongeveer in het midden tussen Nice en Monaco. Bus 15 bracht ons in 35 minuten tot halte “Kérylos”, op 200 meter van de villa.

xaipe1

De bouwheer van deze Griekse villa was Théodore Reinach (1860-1928), jongste zoon van een rijke Frans-Joodse bankiersfamilie. Zijn twee broers en hij waren zeer verstandig en met de eerste letters van hun voornamen – Joseph, Salomon, Théodore – werden ze samen “Je Sais Tout” genoemd! Théodore was gepassioneerd door archeologie en de Griekse Oudheid. Hij wilde een exacte kopie laten bouwen van de mooie Griekse villa’s die je in de tweede eeuw voor Christus vond op het eiland Delos, toen het centrum van de Griekse Cycladen. Hiervoor nam hij architect Emmanuel Pontrémoli (1865-1956) uit Nice onder de arm. Door middel van oude tekeningen en beschrijvingen en met de meest gespecialiseerde ambachtslui werd de villa waarheidsgetrouw nagebouwd en ingericht. De bouw vond plaats tussen 1902 en 1908 en kostte 46 miljoen euro! Een deel werd gefinancierd door de familie van Reinachs echtgenote Fanny Kann, lid van de familie Ephrussi. De echtgenote van Maurice Ephrussi – Béatrice de Rothschild – liet in Saint-Jean-Cap-Ferrat ook een prachtige villa bouwen die we reeds bezochten

De naam “Kérylos” verwijst naar “alcyoon” een geluksbrengende ijsvogel uit de Griekse mythologie. De villa toont tot in de kleinste details de verfijnde decoraties van de antieke Griekse paleizen. Bovendien is alle comfort er aanwezig: elektriciteit, stromend water, sanitaire voorzieningen, een keuken, …

xaipe5

De bezoeker wordt in de inkomhall onmiddellijk verwelkomd door de Griekse uitdrukking “Xaipe” die zich in de mozaïekvloer bevindt en eigenlijk “vermaak je” betekent. Daarachter zie je een afbeelding van een haan, een kip en kuikentjes die de familie symboliseren en je een warm welkomgevoel moeten geven. Het gelijkvloers is gebouwd rond de Péristyle. Je ontdekt prachtig carrara marmer, een mooie waterpartij, fresco’s geïnspireerd door scènes uit de mythologie, mozaïekvloeren,… schitterend gewoon!

Reinach verbleef in de villa tot zijn dood in 1928. Via zijn schenking kwam ze daarna in handen van het Institut de France dat haar in perfecte staat hield. Reinach’s familie woonde er nog tot 1967. Daarna werd de villa opengesteld voor het publiek. Op 24 maart 2019 dineerden president Macron er samen met zijn vrouw en de president van China Xi Jinping en diens echtgenote.

IMG-20191114-WA0006

Het gelijkvloers van deze Griekse villa vond ik ronduit prachtig, de verdieping kon mij  persoonlijk iets minder bekoren. Het gebouw wordt langs drie kanten omringd door de zee en het uitzicht is geweldig. Ons bezoek duurde een dik uurtje. Ik vond het wel spijtig dat er geen mogelijkheid was om iets te eten of te drinken.
Het bezoek is evenwel niet te vergelijken met dat aan Villa Ephrussi de Rothschild. Die is veel groter en nog mooier, heeft uitgestrektere tuinen en een schitterende restaurant met democratische prijzen. Daar kan je makkelijk langer dan een halve dag vertoeven.

Adres: Impasse Gustave Eiffel, 06310 Beaulieu-sur-Mer
Inkom: 11,50 euro (audiogids inbegrepen)

 

Getagged , , ,

Mamma Mia! – de musical

Een tijdje geleden gingen we kijken naar “Daens, de Musical” en dat is ons zo goed bevallen dat we besloten ook naar “Mamma Mia” te gaan, een totaal ander soort musical.

Tijdens mijn jeugd was ik, net zoals zovele anderen in die tijd, fan van ABBA.
De film “Mamma Mia” uit 2008 heb ik meerdere malen gezien en vind ik geweldig!
De sequel “Mamma Mia, here we go again” vond ik persoonlijk minder.
Je zal dan ook niet verbaasd zijn dat ik de Vlaamse musicalversie wilde zien. Het verhaal volgt het scenario van de film, een muzikale komedie doorspekt met de grootste Abba-hits.

De voorstelling vond plaats in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Voor de start klonk de stem van Stany Crets door de luidsprekers die vertelde dat je tijdens de voorstelling mocht meezingen, meedansen en zelfs fotograferen. Het beloofde een vrolijk spektakel te worden…

IMG-20200307-WA0025

Het verhaal vindt plaats op een klein Grieks eilandje waar Donna (Ann Van den Broeck) en haar dochter Sophie (Tinne Oltmans) wonen. Donna voedde haar dochter alleen op, maar nu Sophie gaat trouwen, wil ze weten wie haar vader is. Ze heeft het gevoel dat ze, door niet te weten wie hij is, een stukje van zichzelf niet kent. In het dagboek van haar moeder ontdekt ze de namen van drie mannen, die mogelijk haar papa kunnen zijn. Sophie nodigt ze alle drie uit op haar huwelijk zonder dat haar moeder daarvan op de hoogte is…

IMG-20200307-WA0005

Het begin van de musical kon me echt niet bekoren, maar na een tijdje werd het wel beter. Het verhaal nam me niet echt mee en bovendien vond ik het spijtig dat de bekende Abba-nummers bijna allemaal volledig in het Nederlands werden gezongen.

img-20200307-wa0036

Ann Van den Broeck kennen we als een geweldige zangeres en was de ster van de avond, maar ook Tinne Oltmans zong en acteerde voortreffelijk. Het meest verbaasd was ik eigenlijk van Evi Hanssen die de rol van Tanya heel geloofwaardig neerzette. Ik wist helemaal niet dat zij zo goed kon zingen! Wel vond ik dat het Antwerpse accent niet echt thuishoorde in een ABBA-musical. De personages vond ik goed gecast, al zaten de betere zangkwaliteiten overduidelijk aan de vrouwelijke kant (net zoals in de film trouwens)!
Na de musical werden nog een aantal van de grootste Abba-hits in het Engels gezongen. Het werd uiteindelijk toch nog een leuke avond, die me deed terugdenken aan mijn jeugd…

 

Getagged , ,

Brasserie Sunbeach – “lunch with a view” in Nieuwpoort

Onlangs gingen we een eerste keer naar Nieuwpoort en dan stel je je de vraag: waar gaan we ’s middags lunchen? Op de zeedijk vind je immers het ene restaurant naast het andere. Een collega van mijn dochter, die de badplaats vrij goed kent, dacht dat Brasserie Sunbeach ons wel zou bevallen. Het is een gevestigde waarde op de zeedijk en bestaat al sinds 1974.

IMG_20200119_182251

We waren er om 12.15 uur, maar de zaak was nog gesloten, nochtans stond er geafficheerd dat ze vanaf 12 uur open waren. Na een klein wandelingetje konden we binnen en werden erg vriendelijk ontvangen. We kregen een tafeltje aan het raam met zeezicht, heerlijk als je maar een weekendje aan zee verblijft! Het interieur was heel mooi en de stoelen zaten uiterst comfortabel. Mijn dochter opteerde voor tagliatelli met scampi’s op Provençaalse wijze (26.50 euro) en ik besloot om voor het koninginnehapje met frietjes te gaan. De ober vroeg of ik de dagsuggestie (20 euro) wenste of het koninginnehapje van de restaurantkaart (23.50 euro). Ik vroeg naar het verschil en de dagsuggestie bleek een kleinere portie te zijn met een koffie achteraf. Als eerder kleine eter koos ik voor deze laatste optie.

IMG_20200119_181656

Al snel werden de gerechten opgediend in een mooi en trendy servies. De pasta smaakte heerlijk en ook het koninginnehapje kon mij bekoren. Wat me wel opviel was dat er geen gehaktballetjes of champignons in zaten. Het glaasje rode merlot (6.50 euro) luste ik ook wel 🙂

IMG_20200115_032130

Sunbeach is een mooie zaak, met schitterend uitzicht, heel vriendelijk personeel en lekker eten!

Getagged , , ,

Nieuwpoort – een Belgische badplaats met heel wat kunst!

Als we naar de Belgische kust gaan, is dat gewoonlijk naar Knokke of Wenduine. In Nieuwpoort waren we nog nooit, maar het zou het nieuwe Knokke zijn…  heel erg benieuwd dus… Een tijdje geleden gingen we er een weekendje naartoe.

Op internet ontdekte ik dat Nieuwpoort naast een leuke badplaats met een mooie winkelstraat en vele restaurantjes ook een havenstad met een militaire geschiedenis is.
De wandel- en fietspromenade bleek ook zeker een “must-do”. Ik las dat ze ongetwijfeld één van de mooiste promenades van de Belgische kust is en de zee met de jachthaven verbindt. We gingen langs de zeedijk om onze wandeling te startten, maar dat lukte helaas niet omwille van de grote werken die er aan de gang waren.

Via een omweg bereikten we de wandeldijk dan toch en liepen zo langs “Searching for Utopia” of de schildpad van Jan Fabre. In 2003 werd ze op de zeedijk in Nieuwpoort geplaatst ter gelegenheid van de eerste editie van “Beaufort”. Dit is de West-Vlaamse kunsthappening die om de drie jaar plaatsvindt langs de Belgische kust. Na een restauratie – een nieuwe laag bladgoud –  die nodig was omwille van de weersomstandigheden waar de schildpad op de zeedijk mee te maken kreeg, staat ze nu op het plein bij centrum Ysara. De imposante bronzen schildpad waarop Fabre zichzelf afbeeldde als ruiter is 7 meter lang en 3 meter breed.

IMG_20200112_111116_899

 

Na enkele minuten op de wandelpromenade kwamen we al een leuk bord tegen. Een gezonde zeehond kan je herkennen aan de banaanhouding, leuk verwoord toch?

dav

 

Ter hoogte van de Westdiepweg liepen we voorbij een groot fotoframe gemaakt uit duurzaam hout. Provinciebedrijf Westtour liet BV’s in tien kustgemeenten hun favoriete plekje in de kijker zetten. Het doel was om mensen te inspireren er foto’s te nemen en die te delen op social media. Kamagurka werd geboren in Nieuwpoort en groeide op in de buurt van de havengeul. Het kader staat op dé fotoplek van de kunstenaar. Op het fotoframe staat zijn persoonlijke quote “Nieuport un jour, Nieuport toujours” of anders gezegd “Nieuwpoort laat je nooit meer los”.

dav

 

We passeerden ook langs het driedelige bronzen standbeeld met Maurits van Nassau. Hij was de zoon van Willem van Oranje en versloeg de Spanjaarden tijdens de Slag van Nieuwpoort in 1600. Dit kunstwerk van Frank Neirynck staat sinds 1 juli 2000 in het Prins Mauritspark – het vroegere Keunepark – gelegen langs de wandelpromenade.

hdr

 

De Godin van de Wind is een vrouw die tuurt naar de zee, afwachtend, hopend en denkend aan een verdere bestemming…  Dit kunstwerk werd gemaakt door de Antwerpse kunstenaar Antoon Luyckx. Het stond sinds 2003 aan de Ijzermonding op het Loodswezenplein, maar is door de werken verhuisd naar het park langs de wandelpromenade.

hdr

 

Nieuwpoort is ons eigenlijk erg goed bevallen. Binnenkort als het beter weer is, wil ik er zeker eens opnieuw naartoe om de badplaats wat beter te leren kennen!
Heeft iemand nog tips voor mij?

Getagged , ,

Daens, de spektakelmusical!

mde

Zondagnamiddag gingen we naar de avant-première van “Daens, de Musical” in het Studio 100 Pop-Up Theater in Puurs. Het verhaal is gebaseerd op de film “Daens” van Stijn Coninx (1992), die op zijn beurt het boek “Pieter Daens” bewerkte, dé klassieker van Louis Paul Boon uit 1971.

Je wordt meegenomen naar het jaar 1888. Priester Adolf Daens trekt zich het lot van de Aalsterse fabrieksarbeiders aan die in onmenselijke omstandigheden moesten werken in de textielfabrieken. Hij trekt ten strijde tegen het immense onrecht en komt zo in conflict met de rijke fabrieksdirecteuren en de Katholieke Kerk …

De rol van priester Daens wordt vertolkt door Peter Van De Velde en Jan Schepens speelt zijn broer Pieter. Jaren geleden gingen we regelmatig naar musicals en hebben Schepens toen vaak aan het werk gezien. Van de Velde kenden we als Piet Piraat en als acteur, maar we zagen hem nog nooit in een musical, ondanks dat hij door Studio 100 vaak wordt gecast. Tijdens de namiddagvoorstellingen van Daens, de Musical zal Schepens de hoofdrol voor zijn rekening nemen. We zagen ook Manou Kersting in de rol van harteloze fabrieksopzichter Schmitt, Jelle Cleymans als de socialistische voorman Jan De Meeter en Free Souffriau als Nette Scholiers.

De voorstelling duurde ongeveer 2 uur zonder pauze. Ik schrok er wel van hoe musicals geëvolueerd zijn. Op de stoelen hingen hoofdtelefoons waarmee je het spektakel moest beluisteren. Voor de start was er een kort filmpje waarin Gert Verhulst dit met een grapje even uitlegde. De muziek was op voorhand opgenomen en ingespeeld door het orkest onder leiding van de gerenommeerde Dirk Brossé.

Nu is het verhaal op zich niet echt mijn ding, maar ik moet zeggen dat de musical echt wel spectaculair was. De frequent rijdende tribunes hadden we in eerdere musicals nooit meegemaakt. In vroegere tijden was alles immers veel statischer. Verder waren de imposante decors die vaak wisselden en vooral de echte paarden indrukwekkend! We hadden vooraf ook een mail gekregen waarin geadviseerd werd je voorzorgen te nemen indien je allergisch zou zijn aan paarden of honden.

Ik heb echt van de musical genoten. Cleymans en vooral Souffriau zetten naar mijn mening werkelijk een prachtprestatie neer. De première is vanavond en vanaf morgen, 22 februari, kan iedereen de musical gaan zien!

hdr

Getagged , ,

Op zoek naar de bronnen in Spa!

Vorige keer schreef ik dat we naar Spa geweest waren. De waterkuren werden er bekend in het midden van de 16e eeuw dankzij het werk van Gilbert Lymborh. De arts van de prins-bisschop van Luik schreef over de  koolzuurhoudende bronnen die je er vindt. Tot het einde van de 18e eeuw spreken we van “bronkuurtherapie”. Deze bestaat enkel uit het drinken van bronwater. Zo dronk Peter de Grote in 1717 tot 20 bekers per dag!
Wij gingen in Spa op zoek naar de verschillende bronnen en wilden het water wel eens proeven!

 

De Peter-de-Grotebron – rue du Marché 1A – heeft zijn naam te danken aan de genezing van tsaar Peter de Grote die in 1717 een bezoek bracht aan Spa. Het huidige gebouw werd in 2012 gerestaureerd door architect Leo Haesbroeck en herbergt nu ook de Dienst voor Toerisme. De Peter-de-Grote bron is een beschermd historisch monument.

IMG_20191230_062947

 

De Barisartbron – rue de Barisart 295 – kende tot het midden van de 19e eeuw amper succes bij kuurgasten. Tot 1850 liep het water van deze bron vrij in de wei waar het werd opgevangen. Beroemde musici bezochten deze bron regelmatig o.a. Charles Gounod en Giacomo Meyerbeer. De bouw van het paviljoen begon in dezelfde eeuw en werd in 1972 vervangen door het huidige gebouw van architect Marcel Geenen.

IMG_20191230_064048

 

De Géronstèrebron – route de la Géronstère 119 – is de meest afgelegen bron, ze ligt aan de rand van het bos op ongeveer 410 meter hoogte. Het water bevat zwavel en smaakt absoluut niet lekker. Vanaf de 17e eeuw was ze één van de meest bezochte bronnen. Het bronwater verloste Peter de Grote van zijn spijsverteringsproblemen. In 1655 werd de bron beschermd door een gebouw dat samen met dat van de Sauvenièrebron tot de oudste monumenten van de stad Spa behoort. De bron werd meerdere malen verwoest en in 1975 heropgebouwd naar het voorbeeld uit de 18e Deze bron is zonder twijfel één van de mooiste van Spa.

dav

 

De Tonneletbron – route du Tonnelet 82 in Nivezé – is één van de bronnen in Spa met het hoogste koolzuurgehalte. Men begon ze te bezoeken in het begin van de 17e eeuw. Het water werd bestudeerd door artsen Rys en Heers. Aan het einde van de 18e eeuw won de bron aan bekendheid toen apotheker Briart er een badhuis exploiteerde. De bron dankt zijn naam aan het feit dat het water werd opgevangen in een vaatje (tonnelet). Dit is eigenlijk “Spa Marie-Henriëtte”, maar voor de commercialisering wordt het ijzer eruit gehaald.

dav

 

De Sauvenièrebron – rue de la Sauvenière 116 – is de oudste en meest bezochte bron in de 16e en de 17e eeuw (samen met de Peter-de-Grotebron). Volgens de legende werd ze ontdekt door Sint-Remaclus (patroonheilige van Spa en de Ardennen). Hij zou zijn voetafdruk geplaatst hebben in de rots bij de bron. Daardoor beschouwde de bevolking ze als wonderbaarlijk en zou ze over vruchtbare krachten beschikken. In 1787 genas het water de bloedarmoede van de Hertogin van Orléans, de moeder van de toekomstige koning Lodewijk Filips.  Het paviljoen werd opgetrokken omstreeks 1650 en is het oudste monument van Spa, samen met de naburige Groesbeekbron en de Géronstèrebron.

IMG_20200112_191315De Groebeekbron ligt op enkele meters van de Sauvenièrebron maar beschikt over andere weldaden. Dit water is afkomstig van het Veen van Malchamps. In 1651 bouwde de baron van Groesbeek het huidige monument in klassieke stijl. Eén van zijn afstammelingen, markies de Croix, liet het monument uitbreiden en restaureren in 1776.

 

Wij vonden dat het water van de bronnen een vreselijke geur had en hebben enkel van de Barisartbron gedronken. Ook dit water vonden wij eigenlijk niet lekker (licht koolzuurhoudend maar een zeer sterke ijzersmaak).

Getagged , , ,

Een weekendje Spa

In de kerstvakantie besloten we om Spa of de “Parel van de Ardennen” te bezoeken. Normaal gezien gaan we nooit naar de Belgische Ardennnen. We zijn immers geen echte wandelaars, maar in Spa bleek er ook heel wat te ontdekken!

Spa is de stad van het water.
Naast het feit dat het mineraalwater “Spa” in de ganse wereld wordt verkocht, zijn er natuurlijk ook de bekende Thermen van Spa. Toch besloten we hier niet naartoe te gaan omdat we maar één nacht geboekt hadden. We hebben wel gebruik gemaakt van het wellnesscenter in ons hotel, want dat konden we in Spa toch niet aan ons laten voorbij gaan 🙂

Sinds de 16e eeuw staat Spa bekend omwille van haar warmwaterbronnen en in de 18e eeuw kwamen de adel en de Europese burgerij er naartoe om te kuren. Tsaar Peter I verbleef er in 1717 en Keizer Jozef II gaf het stadje na zijn bezoek in 1781 de bijnaam “Café van Europa”. Er werden in die tijd immers ook heel wat bals georganiseerd voor de ontspanning na het kuren. Ook koningin Marie Henriette woonde er vanaf 1895 en overleed er in 1902.
In de 19e eeuw was Spa zo bekend dat “spa” een ander woord voor “kuuroord” werd!

dav

Spa is één van de elf kandidaatsteden die weerhouden zijn voor de titel van “Grande Ville d’Eaux d’Europe” van Unesco. Spa eindigde vijfde op een lijst van 45 steden die kandidaat waren. De gemeenschappelijke kandidatuur werd in januari 2018 ingediend en de beslissing kan elk moment vallen. De andere tien kandidaten zijn: Vichy, Bath, Montecatini, Baden bei Wien, Baden-Baden, Bad Ems, Bad Kissingen, Karlovy Vary, Frantiskovy Lazne en Marianske Lazne.
Evian, Wiesbaden, Bagnères-de-Luchon, Aix-les-Bains en San Pellegrino vielen reeds af.

Spa was een belangrijke stad en dat merk je als je naar de gebouwen kijkt.
Het Badhuis van Spa – gebouwd in 1868 – is men momenteel aan het renoveren.
Het casino – dat in 1769 zijn deuren opende – is het oudste van Europa en zelfs misschien wel van de hele wereld. De laatste renovatie dateert van 1980. Het Concours de Beauté dat er op 19 september 1888 werd gehouden, was tevens de eerste schoonheidswedstrijd ter wereld.
De Sint-Remacluskerk stamt uit 1885 en is gebouwd in Romaans-Rijnlandse stijl.

Spa en Bobelin
De term “bobelin” stamt uit de beginperiode van het kuren (16e eeuw). Het was een Waalse spotnaam, “boubi” betekent eigenlijk dwaas of bizar. De inwoners van Spa gaven die naam aan de rare snuiters die water kwamen drinken in potsierlijke kledij met pluimhoeden, geplooide halskragen en hoepelrokken. Het woord werd verfranst naar “bobelin” en in de 18e eeuw werd het een lovende term voor de kuurgasten die naar Spa kwamen.
In het centrum van de stad op de Place Royale vind je “Brasserie des Bobelines”,  gehuisvest in een historisch gebouw uit de 19e eeuw. Hier kwamen Bobelins en Bobelines zich ontspannen tijdens de Belle Epoque. Vijf grote biervaten waaruit “Bobeline” getapt wordt, staan achter de toog.  Het bier van Spa wordt hier op artisanale manier gebrouwen. Er zijn vier verschillende smaken: triple, ambrée, black en fraise.

IMG_20200105_064653

Wij zijn in Spa op zoek gegaan naar de verschillende bronnen.
Een volgende keer vertel ik jullie daar meer over!

 

Getagged , ,

Lunchen in Rijsel: Notting Hill Coffee

dav

Wanneer we een dagje naar Rijsel gaan, lunchen we gewoonlijk bij Notting Hill Coffee.
In 2002 opende Serge Assama zijn eerste Notting Hill Coffee in rue Esquermoise. Sindsdien zijn er nog zes vestigingen in Rijsel bijgekomen en drie in andere Franse steden. Notting Hill Coffee was oorspronkelijk een koffiebar – waar je ook smoothies en ijsthee’s kon verkrijgen – maar intussen is het uitgegroeid tot een volwaardig lunchadres.

Wij gaan gewoonlijk naar de zaak op de Grand Place, die gehuisvest is in een prachtig gebouw. Je kan er beneden zitten en bij goed weer ook op het terras, maar wij vinden het boven veel gezelliger. Daar heb je een schitterend uitzicht op de opera en het plein. Het is erg gezellig ingericht en de bediening is supervriendelijk (ook al kan het er vrij druk zijn).

Bij het binnenkomen bestel je aan de toonbank waar alles uitgestald ligt: slaatjes, pasta’s, quiches, panini’s, broodjes en bagels. Je kan deze ook in menuvorm krijgen met een drankje en een dessertje (cookies, brownies, cheesecake,…). Bij Notting Hill Coffee is “home-made” het sleutelwoord. Het is eenvoudig, maar wel altijd vers en lekker.

Het pubiek is erg gevarieerd, je treft er zowel locals als toeristen aan, mensen die er voor hun plezier komen en mensen die er zitten te werken. Er hangt een leuk Frans sfeertje. Heel fijn om er ’s middags gezellig een hapje te eten en even uit te rusten!

Getagged , , , ,

EEN AVOND MET PASCALE NAESSENS

Via Carla van Mijn Puur Leven had ik twee vrijkaarten gekregen voor de lancering van het nieuwe boek “Nog Eenvoudiger 2” van Pacale Naessens. Vorige week dinsdag werden we verwacht in garage Rietje in Kapellen waar we werden ontvangen met een glaasje prosecco minikaascakejes, scheermesjes en quinoaballetjes.

Daarna volgde de lezing. Pascale pleitte zoals gewoonlijk om vooral natuurlijke verse voeding te eten, voedsel dat een positief effect heeft op onze darmbacteriën.

IMG_20190918_161510

Verder kwam ook aan bod waarom we – in tegenstelling tot wat vroeger beweerd werd – wel vet mogen eten, maar zo weinig mogelijk suiker. Hiervoor haalde ze de Canadese oncoloog Richard Berliveau aan, die de relatie voeding – kanker onderzoekt. Hij stelt dat suiker en westerse eetgewoonten de groei van kanker maximaal bevorderen. We eten teveel suiker, ook al denken we van niet. Zowel van brood, pasta als aardappelen is het eindproduct glucose. Zetmeel – wat ons westers voedingspatroon teveel bevat – is eigenlijk verdoken suiker. Brood en aardappel hebben hun dienst bewezen in tijden van voedselschaarste. Tijdens de oorlog leverden ze de nodige calorieën, maar nu we in een wereld van overvloed leven, kunnen we betere keuzes maken. Als we maar af en toe eens een  aardappel of een boterhammetje zouden eten, was er geen probleem. Feit is dat we bijzonder eenzijdig eten, met altijd dezelfde basisingrediënten (brood, aardappelen, pasta). Spijtig genoeg stimuleert de nieuwe omgekeerde voedingsdriehoek nog altijd het eten van deze snelle koolhydraten, wat al meer dan 20 jaar voorbijgestreefd is. Toen de oorspronkelijke voedingsdriehoek werd opgesteld, zag men veel hart- en vaatziekten waarij aders waren dichtgeslipt door verzadigde vetten. Het onderscheid tussen de verschillende vetten werd toen nog niet echt gemaakt en daarom werd gesteld dat vetten te mijden waren en ze beter konden vervangen worden door koolhydraten. De wetenschappers dachten dat mensen meer fruit, groenten en volle granen zouden gaan eten ipv geraffineerde voeding. De voedingsindustrie is hierop gesprongen. In plaats van volle yoghurt ging men magere yoghurt eten. Als je vet uit voeding haalt, verdwijnt ook de smaak. Daarom voegde men suiker toe aan de magere yoghurt. Deze bevat dus geen vet maar wel veel suiker. Voor een verzadigd gevoel te krijgen, verorberen we heel veel snelle koolhydraten. Toch zijn de mensen nog nooit zo dik geweest als nu! Vet is geen probleem, maar snelle koolhydraten zijn dat wel! Vet geeft immers langer een verzadigd gevoel. Als je snel honger hebt na de maaltijd, gebruik je waarschijnlijk te weinig vetten.

IMG_20190917_082810Na de lezing genoten we van een walking dinner: bloemkoolpuree met foreleitjes en amandelschilfers, zalm met venkel, kippeballetjes met prei en curry en een chocoladebrownie als dessert. Allemaal erg lekker al droegen de bloemkoolpuree en de zalm onze voorkeur!

Het was een heel leuke avond. Ondanks dat ik Pascale al verschillende keren gehoord heb, steek ik toch iedere keer weer wat nieuw op.

Getagged , ,