Categorie archief: Uitstapjes en evenementen

Opening KMSKA dit weekend!

Maandag bezocht ik het KMSKA in avant-première. Na 11 jaar en meer dan 100 miljoen euro aan investeringen later, kan het museum vanaf zaterdag opnieuw bezocht worden door het grote publiek en ik kan nu al verklappen dat het genieten is. Ik was echt onder de indruk!

Het museum is flink uitgebreid en heeft 50 zalen. Het zijn eigenlijk twee verschillende musea in één. Enerzijds heb je de zalen in aardse kleuren en met mooi parket waarin de oude meesters gehuisvest zijn. Anderzijds heb je de modernere kunst – van na 1880 – in hagelwitte blinkende ruimtes met indrukwekkende dakkoepels en de “stairway to heaven”.

De kunstwerken hangen gegroepeerd rond thema’s in plaats van chronologisch. Zo vind je de Madonna van Jean Fouquet in dezelfde ruimte als een werk van Luc Tuymans. Er is ook een grote collectie van zowel Ensor als Rubens aanwezig.

Enkele zalen zijn gewijd aan de geschiedenis en de renovatie van het museum. Er werd veel aandacht besteed om het museum voor iedereen een interessante beleving te maken. Zo werd er aan de kinderen gedacht door speelse elementen in de ruimte toe te voegen. Christophe Coppens, die we vooral kennen als modist of hoedenmaker, heeft details uit schilderijen uitvergroot zoals een dromedaris, een hondje, een grote hand,…

Dit weekend is eindelijk het grote openingsweekend waarnaar al zo lang werd uitgekeken. Er wordt van alles georganiseerd op het plein en in de tuin van het museum. Allen daarheen zou ik zeggen!

Hautvillers – de wieg van de champagne

Zoals ik vorige keer al schreef, was het de eerste keer dat we Hautvillers bezochten. Het is een pittoresk dorpje met smalle straatjes, een gezellig dorpsplein met groot terras dat ons wat aan het zuiden van Frankrijk deed denken (misschien mede door de warme temperatuur 😊).

We parkeerden onze wagen op de gratis parking Jard Kiedrich in het centrum, waar je al onmiddellijk verwend wordt met een prachtig uitzicht op de wijngaarden.  Eerst gingen we langs bij de toeristische dienst voor wat meer info. Op datzelfde plein bevindt zich ook Café d’Hautvillers met het grote gezellige terras waar we een koffie dronken voor we op pad gingen.

Hautvillers werd gesticht in 658 en staat vooral bekend als de geboorteplaats van de champagne. De wijngaarden van het dorp staan sinds 2015 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Ze zijn geklasseerd als “1er cru” en strekken zich uit over 275 hectare. Alle drie de druivenrassen die gebruikt worden om champagne te maken, worden er gecultiveerd.
Dom Perignon (1639-1715) is de monnik die aan de wieg van de champagne stond. Hij startte met het combineren van de drie druivenrassen (Pinot Noir, Pinot Meunier en Chardonnay), ontdekte dat door middel van dubbele fermentatie de bubbels ontstonden, introduceerde de sterkere flessen die deze tweede gisting op fles konden verdragen en gebruikte de champagnekurk.

In het park Pierre Cheval staat sinds 11 juni 2022 zijn beeld. Dit bronzen beeld van 700 kilo werd gemaakt door Juan-Carlos Carrillo. We namen ook een kijkje in de abdijkerk Saint-Sindulphe waar Dom Perignon naast Dom Ruinart begraven ligt.

In Reims en Epernay hebben we al veel grote champagnehuizen bezocht en daarom wilde ik in Hautvillers een kleine champagneboer bezoeken. Na wat gegoogel kwam ik bij G. Tribault, maar toen we arriveerden, merkten we al snel dat dit eigenlijk niet was wat we zochten (een beetje tussen de grote champagnehuizen en de kleine boeren). De tasting vond plaats in een grote ruimte met adembenemend zicht op de wijngaarden. Er stonden verschillende tafels die bijna allemaal vol zaten. Bij aankoop van 6 flessen kreeg je gratis 3 degustatieglaasjes. We ontdekten er naast de champagne ook Ratafia, een natuurlijk aperitief met verse aroma’s van framboos en cassis dat me wat aan porto deed denken.

Hautvillers doet heel authentiek aan met de traditionele huizen en smalle steegjes. Meer dan 140 woningen hebben ook een smeedijzeren bordje aan de gevel dat in het verleden verwees naar het beroep van de bewoners.

Het is een dorpje dat je zeker niet mag missen als je de Champagnestreek bezoekt! Het enige minpuntje vind ik dat er praktisch geen mogelijkheden zijn om lekker te lunchen.

Champagnestreek – zomer 2022

Ieder jaar gaan we enkele dagen naar deze regio en meestal logeren we in Reims. Dit jaar had ik echter een hotel in Epernay geboekt. Vorig jaar hebben we gepicknickt bij Moët&Chandon en dat was geweldig. Alleen moest ik het bij twee glaasjes houden omdat we nog naar Reims moesten rijden. Ook de champagneterrasjes op de Avenue de Champagne vind ik geweldig en bovendien liggen veel van de dorpjes die ik nog wil bezoeken dichter bij Epernay dan bij Reims.

In de tuin van het stadhuis van Epernay vertoef ik graag, het is er heerlijk zitten met een fijn boek. Uiteindelijk hebben we dit jaar niet opnieuw ingeschreven voor de picknick in de tuin van Moët&Chandon, 75 euro per persoon vond ik te duur. Wel hebben we genoten van de champagne en een kaas-en charcuterieplankje op ons favoriete champagneterras Collard-Picard.

In Reims wilde ik al heel lang eens een bezoekje brengen aan bibliotheek Carnegie. Deze werd genoemd naar Andrew Carnegie die ook aan de basis ligt van de bibliotheek van Leuven. Het is een meesterwerk inzake art deco. Toch was het een erg kort bezoek want het voelde voor mij niet echt gepast om in de bibliotheek rond te wandelen terwijl de mensen daar in stilte zaten te lezen. We sprongen ook nog even binnen bij mediatheek Jean Falala om daar op de bovenste verdieping van het uitzicht over de kathedraal te genieten. Dit gebouw is een hoogstandje op gebied van glas- en staalconstructie. Spijtig genoeg belemmerde de zonnewering het uitzicht een beetje. Gelukkig was onze lunch bij Excelsior wel geweldig. Hun terras vind ik persoonlijk één van de fijnste plekjes in Reims om te lunchen.

Hautvillers is een dorpje waar we nog nooit geweest waren. Het is erg pittoresk met smalle straatjes en een gezellig dorpsplein dat me wat aan Zuid-Frankrijk deed denken (misschien mede door de warme temperatuur 😊). Het staat bekend als de geboorteplaats van de champagne en vanwege Dom Perignon, maar daarover later meer in een aparte blog.

Bezoek aan het Schoon Verdiep – Stadhuis Antwerpen

De grondige renovatie van het stadhuis is na vier jaar eindelijk voltooid (april 2018 – juni 2022).  
Het stadhuis is een echt open huis geworden, toegankelijk voor het publiek. Voor de renovatie bevond de centrale inkomhal zich aan de Suikerrui, maar die is nu terug verplaatst naar de Grote Markt. De vele historische poorten blijven overdag open zodat je ook langs de Suikerrui nog binnen kan. Op de benedenverdieping, die voor iedereen toegankelijk is, kan je een verwelkoming van Bart De Wever en een film over de renovatie bekijken.

De eerste steenlegging gebeurde in 1561 door burgemeester Rockox. Na vier jaar was het impressionante stadhuis in renaissancestijl voltooid. In 1999 werd het opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
Aan het Schoon Verdiep zijn tijdens de renovatie geen grote veranderingen gebeurd, maar eerder herstellingswerken. Op deze verdieping speelt zich de Antwerpse politiek af en het is ook de plaats waar getrouwd wordt. We namen een kijkje in de Leyszaal, de Trouwzaal, de Wandelzaal, de Collegezaal en de Raadzaal.

In 1920 vonden de Olympische Spelen plaats in Antwerpen. Het waren de eerste waarop de Olympische vlag werd gehesen. Deze vlag – die geruime tijd in de VS verbleef – wordt bewaard in de Leyszaal. Elk deelnemend land had één van de kleuren van de Olympische ringen in zijn vlag.

De trouwzaal is prachtig. Veel mensen hebben hun huwelijk uitgesteld omdat ze in de gerenoveerde historische zaal zouden kunnen trouwen.

De opstelling in de raadzaal werd gewijzigd, de meerderheid en de oppositie zitten nu naast elkaar i.p.v. tegenover elkaar. Het zitcomfort van de stoelen, zowel in de Raad- als in de Collegezaal, werd verbeterd, maar is nog steeds niet echt comfortabel te noemen.

Je kan de gelijkvloerse verdieping vrij bezoeken, maar voor een rondleiding op het Schoon Verdiep dien je je in te schrijven.

PARIJS – MARCHE  DES ENFANTS ROUGES

Tijdens onze trip naar Roland Garros hadden we ook nog enkele dagen uitgetrokken om te genieten van de Franse hoofdstad. In de herfst waren we ook in Parijs en brachten we al eens een bezoek aan de  “Marché des Enfants Rouges” en beslisten toen dat we er in de zomer wilden lunchen.

De Marché des Enfants Rouges is de oudste overdekte markt in Parijs. Je vindt ze als je door het gangetje loopt ter hoogte van rue de Bretagne 39, één van de populairste straten van de Marais.
In 1524 richtte Marguerite de Navarre, zus van koning François I, er een weeshuis op. De kinderen werden “kinderen van God” genoemd en droegen een rood uniform wat toen de christelijke naastenliefde symboliseerde. Omwille van hun kleding noemden de Parijzenaars hen “les enfants rouges”. Later moest het weeshuis sluiten en werden de kinderen overgeplaatst naar “l’hôpital des Enfants-Trouvés” op l’ile de la Cité.


De markt, ook wel “petit marché du Marais” genoemd, opende er in 1615 en staat sinds 8 maart 1982 op de historische monumentenlijst. In 1994 wilde men er een parking van maken, maar gelukkig kon ze net op tijd worden gered van de sloop. Na de renovatie werd ze in november 2000 opnieuw geopend.

Het is een kleurrijke markt met een gemoedelijke sfeer. Je vindt er zowel verse producten als foodstands waar je een hapje kan eten. Je kan er gerechten uit de ganse wereld ontdekken, van de Franse keuken  over de Italiaanse, Libanese, Marokkaanse, Japanse,… De markt is heel populair bij de Parijzenaars en ook steeds meer bij de toeristen. Het is er altijd heel erg druk en wil je er eten, moet je staan wachten tot er een plaatsje vrij komt.


Wij namen plaats aan een lange houten tafel en kregen onmiddellijk een karaf water en glazen. Vijf minuten nadat we ons eten besteld hadden, stond het al op tafel. Geen van ons beiden vond het echt lekker en ik vond het ook vrij duur voor wat het was. In de buurt kan je op verschillende plaatsen veel beter eten, maar ik vond het wel de moeite om er eens te lunchen en de sfeer op te snuiven.

ROLAND  GARROS na de renovatie

Tijdens onze trip naar Parijs hadden we drie dagen uitgetrokken voor Roland Garros. Als gevolg van Covid was het al enkele jaren geleden dat we het tennistoernooi nog bijwoonden en ondertussen zijn de renovatiewerken bijna helemaal voltooid.
Het openschuivende dak op court Phillippe Chatrier en het verdwijnen van ons favoriete court N°1 – dat plaats had gemaakt voor een groter tennisdorp – zijn de grootste veranderingen.
Aan de centrale inkom en de Jardin des Mousquetaires staat het beeld van Rafael Nadal die reeds 13 keer Roland Garros op zijn naam schreef. Het immense beeld van 3 meter hoog, werd gemaakt door de Spanjaard Jordi Diez Fernandez en onthuld in het bijzijn van Nadal op 27 mei 2021.  

Er zijn heel wat meer foodstands met een veel ruimer aanbod dan vroeger. Ons favoriete pastaslaatje en de pizza’s waren verdwenen, de hotdog met guacamole vonden we dit jaar het lekkerste.
Voor Philippe Chatrier zijn dit jaar dagtickets te koop, wat betekent dat je er slechts drie matchen kan bekijken. Voor dit court worden nu ook avondtickets verkocht, waarmee je eerst een DJ-set kan bijwonen gevolgd door één match van een topspeler/-speelster. Op de andere courts kon je gewoon een ganse dag de 4 matchen volgen.
Wat ik wel miste, was het gratis krantje dat vroeger dagelijks beschikbaar was met een overzicht van de matchen van de dag en enkele leuke artikels en interviews.

Voor we vertrokken zag het weer er heel slecht uit, maar uiteindelijk zijn de matchen enkel de tweede dag twee uur onderbroken. We zagen o.a. Mertens, Osaka, Wawrinka, Badosa, Kontaveit, Ostapenko en Sabalenka. Zoals jullie reeds konden lezen, was het afscheid van Jo-Wilfried Tsonga het meest indrukwekkende van onze driedaagse.

ROLAND GARROS – AFSCHEID VAN JO-WILFRIED TSONGA

We zijn net terug van onze trip naar Parijs en hadden drie dagen uitgetrokken voor het tennistoernooi Roland Garros. Het meest indrukwekkende was zonder twijfel het afscheid van de 37-jarige Jo-Wilfried Tsonga.

Vorige maand had hij aangekondigd dat Roland Garros zijn laatste toernooi zou worden. Tsonga kreeg in zijn carrière te kampen met enorm veel blessureleed. Hij was afgezakt tot plaats 297 op de ATP ranking en had van de organisatoren van Roland Garros een wildcard gekregen. Zijn hoogste ranking was de 5e plaats in 2012. Hij klopte tijdens zijn tennisloopbaan Federer en Djokovic elk 6 keer en Nadal 4 keer. Hij was één van de meest geliefde en charismatische Franse tennissers ooit en stond bekend voor zijn aanvallend tennisspel en interactie met het publiek.

Zijn laatste match speelde hij dinsdag tegen de Noor Casper Ruud (8e reekshoofd). Tsonga werd luidkeels aangemoedigd en tijdens de match zelf zong het publiek het Franse volkslied, echt een kippenvelmomentje. In de laatste set liep Tsonga nog een schouderblessure op en kreeg hiervoor een medische behandeling. Hij kon echt niet meer spelen, maar wilde toch niet opgeven. In de tie break scoorde hij geen punt meer (7-6, 6-7, 6-2 en 7-6).

Toen de match gedaan was, kuste hij in tranen het gravel terwijl het dak op court Philippe Chatrier langzaam toeschoof voor de afscheidsceremonie. Hij kreeg een mooie beker voor zijn schitterende carrière en bijdrage aan het Franse tennis. Al de trainers die hem in zijn loopbaan bijstonden, kwamen de baan op, net als zijn ganse familie en enkele van zijn collega’s. Anderen hadden dan weer een videoboodschap opgenomen en als laatste kreeg hij zelf het woord.

Het was een indrukwekkend afscheid waarbij velen een traantje wegpinkten. We zagen hem tijdens een vorige Roland Garros al aan het werk en ook toen was de sfeer fenomenaal, het publiek laaiend enthousiast. Ik vond het heel fijn dat wij dit konden meemaken.

AL EENS BINNENGLUREN IN HET KMSKA…

Donderdagavond werd ik door mijn dochter meegenomen naar het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. In september 2020 werden uit bijna 5000 inschrijvingen “De Schoonste Honderd” geselecteerd. Ik was daar spijtig genoeg niet bij, maar Caroline dus wel.
“De Schoonste Honderd” zijn het kritische testpubliek dat geregeld uitgenodigd wordt (online of in levende lijven) om een optimale museumbeleving op punt te zetten tegen de tijd dat het museum de deuren opent.

Het KMSKA is sinds 2011 gesloten voor een zeer grondige renovatie. De buitenzijde van het gebouw uit 1890 is wel gerestaureerd maar daar zie je eigenlijk geen erg opvallende vernieuwingen. Binnen ontdek je dat er op een schitterende wijze nieuwe volumes werden aangebracht op de grote binnenplaatsen van het oude gebouw om zo meer plaats te creëren. Het meer dan 130 jaar oude interieur en de nieuwe witte volumes staan prachtig naast elkaar.

Algemeen directeur Carmen Willems leidde donderdag de avond in. Ze vertelde ons wat er al gebeurd was en wat de komende maanden nog gepland staat. Het museum doet beroep op een 20-tal Artists in Residence. Wat zou het effect zijn dat de bekende grote meesters hebben op de kunstenaars van nu? Kunst moet mensen inspireren en verbinden over generaties en culturen heen. Donderdagavond werd één van hen, Jaouad Alloul en zijn film aan ons voorgesteld. Deze LGBT-activist gebruikt zijn lichaam om zijn verhaal te vertellen.

Op 25 september staat de opening van het vernieuwde museum gepland. Dit is een 3-tal jaar later dan voorzien, maar zoals zo vaak moest ook hier de openingsdatum verschoven worden als gevolg van onvoorziene werken die dienden te gebeuren. Ik kan nu alvast vertellen dat het KMSKA – waar oud en nieuw prachtig hand in hand gaan – één van de absolute “Things To See” zal zijn in Antwerpen!

Restaurant Nuances in Nice : wat een geweldige culinaire ervaring!

In de buurt van de haven opende begin september een gloednieuw restaurant haar deuren. Nuances gaat prat op hun leuke concept en daarom wilde ik er tijdens onze laatste trip naar Nice zeker eens gaan lunchen. Gelukkig hadden we gereserveerd want het restaurant zat volledig vol. Wat me meteen opviel was het mooie smaakvolle zwarte, maar toch luchtige interieur.

Voor de lunch kan je kiezen uit een twee- of driegangenmenu (20 of 25 euro) en ’s avonds is er een degustatiemenu van zes gangen (45 euro). Je kan enkel de menu’s bestellen want er is geen “à la carte” beschikbaar omdat het concept dat niet toelaat. Aan de chef geef je carte blanche en je weet dus niet wat je op je bord gaat krijgen.

Nadat we hadden plaatsgenomen werd ons gevraagd of we twee of drie gangen wensten en of we allergiën hadden. Met het mandje brood kwamen ook twee verschillende botertjes op tafel. Toen het voorgerecht geserveerd werd, vroeg ik wat het was. Dat wilde ze nog niet vertellen, we moesten vooral goed proeven! Toen ons bord leeg was, werd ons gevraagd wat we dachten gegeten te hebben. Leuk, maar niet zo eenvoudig!

Het ene botertje was met zongedroogde tomaatjes en dat hadden we goed geproefd. Het andere was met zwarte peper, wat ons niet echt duidelijk was. We hadden ook niet echt goed aan de boter geproefd omdat we er ons niet van bewust waren dat dat ook al moest geraden worden.
Het voorgerecht was een crème van zoete paarse aardappel, stukjes raap, een witte vis (die vrij onbekend was) en gemalen norivellen.
Het hoofdgerecht was kalfsvlees, witloof, wortelmousseline, een schuimpje van sinaasappel en gemalen popcorn. Ik denk dat mijn dochter één van de weinigen was, die de popcorn had geraden!

Het was heel fijn om je te laten verrassen, elke schotel te proeven en uit te zoeken welke ingrediënten op je bord lagen. Makkelijk was het zeker niet, maar wel een heel leuke beleving! Bovendien was het superlekker, je zat in een erg mooi interieur en prijs/kwaliteit eet je op niet veel plaatsen beter. Ik veronderstel wel dat de prijzen hier snel zullen opgetrokken worden want het restaurant is erg succesvol. Nuances is een topconcept en een absolute aanrader als je in Nice of in de buurt bent!

Na een lange tijd terug naar Nice

Voor het eerst in bijna twee jaar gingen we opnieuw naar Nice, waar corona blijkbaar niet bestaat 😊 Je leeft er wel hoofdzakelijk buiten, maar op zes dagen hebben we misschien twee keer ons covid-safeticket moeten tonen.

De werken aan de haven zijn ondertussen volledig afgerond en de metro verbindt nu de stad van de luchthaven tot de haven. Het openbaar vervoer is er efficiënt, erg goedkoop (10-rittenkaart voor 10 euro) en rijdt heel frequent. Daar kunnen ze bij ons nog wat van leren!
Voor de tweede keer verbleven we in het Best Western Plus Hotel Masséna. Een heel fijn hotel met mooie kamers, lekker uitgebreid ontbijt en perfect gelegen in een zijstraat van Place Masséna.
Ook qua weer hebben we geluk gehad want voor we vertrokken zag het er echt niet goed uit, maar uiteindelijk bleef het bij één dag regen.

Wat we gedaan hebben? Eigenlijk niets speciaal, gewoon genoten van de mooie oude stad, gewandeld op de Promenade des Anglais, geregeld een terrasje gedaan en natuurlijk lekker gegeten.

Eén van onze vaste adresjes is Sentimi, waar we voor de eerste keer binnen zaten in het mooie authentieke interieur en waar de Lambrusco lekker smaakte.
De ontdekking van deze trip was het nieuwe restaurant Nuances. Dit restaurant in de havenbuurt heeft een geweldig leuk concept waar ik volgende keer meer over vertel.