Categorie archief: Uitstapjes en evenementen

AL EENS BINNENGLUREN IN HET KMSKA…

Donderdagavond werd ik door mijn dochter meegenomen naar het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. In september 2020 werden uit bijna 5000 inschrijvingen “De Schoonste Honderd” geselecteerd. Ik was daar spijtig genoeg niet bij, maar Caroline dus wel.
“De Schoonste Honderd” zijn het kritische testpubliek dat geregeld uitgenodigd wordt (online of in levende lijven) om een optimale museumbeleving op punt te zetten tegen de tijd dat het museum de deuren opent.

Het KMSKA is sinds 2011 gesloten voor een zeer grondige renovatie. De buitenzijde van het gebouw uit 1890 is wel gerestaureerd maar daar zie je eigenlijk geen erg opvallende vernieuwingen. Binnen ontdek je dat er op een schitterende wijze nieuwe volumes werden aangebracht op de grote binnenplaatsen van het oude gebouw om zo meer plaats te creëren. Het meer dan 130 jaar oude interieur en de nieuwe witte volumes staan prachtig naast elkaar.

Algemeen directeur Carmen Willems leidde donderdag de avond in. Ze vertelde ons wat er al gebeurd was en wat de komende maanden nog gepland staat. Het museum doet beroep op een 20-tal Artists in Residence. Wat zou het effect zijn dat de bekende grote meesters hebben op de kunstenaars van nu? Kunst moet mensen inspireren en verbinden over generaties en culturen heen. Donderdagavond werd één van hen, Jaouad Alloul en zijn film aan ons voorgesteld. Deze LGBT-activist gebruikt zijn lichaam om zijn verhaal te vertellen.

Op 25 september staat de opening van het vernieuwde museum gepland. Dit is een 3-tal jaar later dan voorzien, maar zoals zo vaak moest ook hier de openingsdatum verschoven worden als gevolg van onvoorziene werken die dienden te gebeuren. Ik kan nu alvast vertellen dat het KMSKA – waar oud en nieuw prachtig hand in hand gaan – één van de absolute “Things To See” zal zijn in Antwerpen!

Restaurant Nuances in Nice : wat een geweldige culinaire ervaring!

In de buurt van de haven opende begin september een gloednieuw restaurant haar deuren. Nuances gaat prat op hun leuke concept en daarom wilde ik er tijdens onze laatste trip naar Nice zeker eens gaan lunchen. Gelukkig hadden we gereserveerd want het restaurant zat volledig vol. Wat me meteen opviel was het mooie smaakvolle zwarte, maar toch luchtige interieur.

Voor de lunch kan je kiezen uit een twee- of driegangenmenu (20 of 25 euro) en ’s avonds is er een degustatiemenu van zes gangen (45 euro). Je kan enkel de menu’s bestellen want er is geen “à la carte” beschikbaar omdat het concept dat niet toelaat. Aan de chef geef je carte blanche en je weet dus niet wat je op je bord gaat krijgen.

Nadat we hadden plaatsgenomen werd ons gevraagd of we twee of drie gangen wensten en of we allergiën hadden. Met het mandje brood kwamen ook twee verschillende botertjes op tafel. Toen het voorgerecht geserveerd werd, vroeg ik wat het was. Dat wilde ze nog niet vertellen, we moesten vooral goed proeven! Toen ons bord leeg was, werd ons gevraagd wat we dachten gegeten te hebben. Leuk, maar niet zo eenvoudig!

Het ene botertje was met zongedroogde tomaatjes en dat hadden we goed geproefd. Het andere was met zwarte peper, wat ons niet echt duidelijk was. We hadden ook niet echt goed aan de boter geproefd omdat we er ons niet van bewust waren dat dat ook al moest geraden worden.
Het voorgerecht was een crème van zoete paarse aardappel, stukjes raap, een witte vis (die vrij onbekend was) en gemalen norivellen.
Het hoofdgerecht was kalfsvlees, witloof, wortelmousseline, een schuimpje van sinaasappel en gemalen popcorn. Ik denk dat mijn dochter één van de weinigen was, die de popcorn had geraden!

Het was heel fijn om je te laten verrassen, elke schotel te proeven en uit te zoeken welke ingrediënten op je bord lagen. Makkelijk was het zeker niet, maar wel een heel leuke beleving! Bovendien was het superlekker, je zat in een erg mooi interieur en prijs/kwaliteit eet je op niet veel plaatsen beter. Ik veronderstel wel dat de prijzen hier snel zullen opgetrokken worden want het restaurant is erg succesvol. Nuances is een topconcept en een absolute aanrader als je in Nice of in de buurt bent!

Na een lange tijd terug naar Nice

Voor het eerst in bijna twee jaar gingen we opnieuw naar Nice, waar corona blijkbaar niet bestaat 😊 Je leeft er wel hoofdzakelijk buiten, maar op zes dagen hebben we misschien twee keer ons covid-safeticket moeten tonen.

De werken aan de haven zijn ondertussen volledig afgerond en de metro verbindt nu de stad van de luchthaven tot de haven. Het openbaar vervoer is er efficiënt, erg goedkoop (10-rittenkaart voor 10 euro) en rijdt heel frequent. Daar kunnen ze bij ons nog wat van leren!
Voor de tweede keer verbleven we in het Best Western Plus Hotel Masséna. Een heel fijn hotel met mooie kamers, lekker uitgebreid ontbijt en perfect gelegen in een zijstraat van Place Masséna.
Ook qua weer hebben we geluk gehad want voor we vertrokken zag het er echt niet goed uit, maar uiteindelijk bleef het bij één dag regen.

Wat we gedaan hebben? Eigenlijk niets speciaal, gewoon genoten van de mooie oude stad, gewandeld op de Promenade des Anglais, geregeld een terrasje gedaan en natuurlijk lekker gegeten.

Eén van onze vaste adresjes is Sentimi, waar we voor de eerste keer binnen zaten in het mooie authentieke interieur en waar de Lambrusco lekker smaakte.
De ontdekking van deze trip was het nieuwe restaurant Nuances. Dit restaurant in de havenbuurt heeft een geweldig leuk concept waar ik volgende keer meer over vertel.

Een beetje België in Musee d’Orsay in Parijs

Het was zo lang geleden dat we het, naar mijn mening, mooiste museum van de Franse hoofdstad nog eens bezochten, hoog tijd dus voor een bezoek aan Musée d’Orsay tijdens onze trip naar Parijs!

Het spoorwegstation “Gare d’Orsay” werd gerenoveerd tegen de Wereldtentoonstelling in Parijs van 1900. Al snel werd het echter te klein voor de grote treinstellen en daarom besloot president Valéry Giscard d’Estaing het om te bouwen tot een museum voor West-Europese (en dan vooral Franse) kunst uit de periode 1848 tot 1914. In december 1986 opende François Mitterand de deuren van het museum. Momenteel rijden er nog steeds treinen op vier ondergrondse sporen en er hangen nog een aantal indrukwekkende klokken die refereren naar het verleden als treinstation.

Op donderdag trokken we er tegen de middag naartoe want het museum blijft dan later open (tot 21.45 uur). Vaak zijn museumcafés erg leuk en daarom besloten we er te lunchen. Het interieur was schitterend met een grote klok en gouden verlichting! De kaart was erg beperkt en het eten niet echt geweldig; de quiche lorraine was lauw en van de bagels was enkel die met gemarineerde groenten nog beschikbaar, maar we genoten vooral van het schitterende kader!

Het museum is gekend voor zijn impressionisme. Vooral de kunstwerken op de vijfde verdieping genoten onze voorkeur. We bewonderden Monet, Manet, Degas, Cézanne, Renoir, Van Gogh,…

Eén van de topstukken van het museum is ongetwijfeld “La Petite Danseuse de 14 ans” van Edgar Degas. Model stond Marie van Goethem, een 14-jarig danseresje uit België. De oorspronkelijke versie was een huidskleurig wassen beeld met een echte tutu, echt haar en echte balletschoentjes. Het werd voor het eerst getoond op een tentoonstelling in 1881. Het beeld was omgeven door een glazen vitrine en veroorzaakte een schandaal omdat het de indruk gaf dat het kleine meisje in een kooi gevangen zat (net zoals een dier). Nadien heeft Degas nooit nog iets van zijn werk tentoongesteld. Na zijn dood werden er 25 bronzen afgietsels gemaakt van het beeld waarvan dit er één is (en eveneens omgeven door glas). Verder zijn er van Degas ook heel wat schilderijen aanwezig rond ballet (zoals De Balletklas-zie hierboven)

In musée d’Orsay is ook Belgische kunst te vinden. Werk van Victor Horta en Henry Van de Velde was te zien op de benedenverdieping bij de Belgische Art Nouveau.

Ik heb genoten van de vele mooie kunstwerken.
Wat is jullie favoriete museum in Parijs?

EINDELIJK NOG EENS NAAR PARIJS !

In het begin van de Coronacrisis hadden we onze trip naar Roland Garros moeten annuleren en de vouchers – zowel voor de Thalys als voor het hotel – die we nog hadden, vervielen bijna. Dat konden we uiteraard niet laten gebeuren en daarom gingen we vorige week enkele dagen naar Parijs. Veel hebben we niet gedaan, maar we hebben genoten van het rondkuieren in de verschillende arrondissementen.

Op internet had ik al vaak “the sinking house” voorbij zien komen. Aangezien we ook naar Montmartre gingen, wilde ik daar zeker een foto van maken. Als je bijna boven aan de Sacré Coeur bent en met je rug naar de basiliek gaat staan, bevindt het huis zich aan je linkerzijde. Hou je smartphone evenwijdig met het gras en het lijkt alsof het huis zinkt. Het staat dus helemaal niet schuin, dat is maar een optische illusie. Leuk toch?

Via de blog van Kris van Kool-Family had ik restaurant Kong ontdekt en dat leek me echt de moeite.Op Tripadvisor had ik een aantal slechte recensies gelezen, maar ik wilde het toch proberen. Het is een prachtig restaurant, gelegen aan de Pont Neuf, op de bovenste verdieping met een glazen koepel en mooi uitzicht. We hadden redelijk vroeg gereserveerd omdat de eerste gasten de betere tafeltjes zouden krijgen. Op de zonnige dag toen wij er waren, werden de stores op sommige plaatsen naar beneden gedaan om de felle zon wat buiten te houden. Het werd zo aangenamer qua temperatuur, maar een deel van het mooie uitzicht verdween wel een beetje. Het lunchmenu (39 euro) is mij erg goed bevallen. Als voorgerecht kozen we de carpaccio van zeebaars met combava en yuzu. Als hoofdgerecht ging ik voor de kabeljauw met rode spicy curry terwijl mijn dochter opteerde voor de risotto met cantharellen. Het was allemaal erg lekker, maar de porties waren wel vrij klein. In tegenstelling tot wat ik gelezen had, was het personeel ook supervriendelijk! Blogs van andere mensen hebben me al vaak geïnspireerd om leuke dingen te ontdekken!

In rue Beaubourg in Le Marais vind je veel Aziatische eettentjes. Wij lunchten er bij Happy Nouilles, waar voor het raam aan de straatkant de verse noodles werden gemaakt die daarna achteraan in de keuken werden verwerkt in lekkere gerechtjes. Het was er erg eenvoudig, maar de noodles waren heerlijk. Je moet er wel buiten kunnen zitten want binnen is het klein en door de drukte erg warm. We liepen ook even binnen in de Marché des Enfants Rouge, een plaats die we in de lente zeker verder gaan ontdekken.

Het weer zat ons echt mee en dan is het fijn vertoeven in ons favoriete park, Jardin de Luxembourg, dat eigenlijk in elk seizoen prachtig is. We ontdekten echter ook dat het in Les Jardins des Tuileries heel aangenaam zitten is. Verder brachten we nog een bezoek aan musee d’Orsay, maar daar heb ik het een volgende keer over.

Bij het verlaten van het hotel bleek dat – nadat we de kamers, het ontbijt en een diner afgerekend hadden – er nog een restsaldo was. In het voorjaar tijdens Roland Garros zijn de kamers blijkbaar een stuk duurder dan op het einde van oktober. Ik was wel onder de indruk dat de mensen van het hotel dit – zonder dat wij ernaar vroegen – melden en aangaven dat ze het overgebleven saldo zouden storten op onze rekening.

Getagged ,

Vijf leuke lunchadresjes in Knokke

In de maand september toen ik in Knokke verbleef, ging ik uiteraard geregeld lunchen.
Een aantal adresjes tussen het Rubensplein en het casino zet ik voor jullie op een rijtje.

Brasserie Rubens is een echt instituut in Knokke en daar schreef ik hier al eerder over. Ik kom er graag en eet er eigenlijk altijd à la carte: garnaalkroketten, steak tartare of een steak met peper- of béarnaisesaus. Op een vrijdag, toen we passeerden, was de dagschotel zeebaars met uienpuree en bordelaisesaus. Dat klonk goed! Het bordje zag er echt teleurstellend uit, er was zelfs geen klein slaatje bij dat nochtans voor een beetje kleur had kunnen zorgen. Alles was wel lekker bereid, maar het oog wil ook wat, niet? In vergelijking met hun à la carte gerechten en de andere adresjes in de buurt vond ik 18 euro wel wat veel voor dat gerechtje.

Couteau was voor mij dé ontdekking van de maand. Vermits we meestal onmiddellijk bij Brasserie Rubens binnengaan, ken ik de ernaast gelegen zaken eigenlijk niet. Couteau oogt stijlvol en hedendaags. Op het bord dat buiten stond, zagen we dat het lunchmenu (22€) er goed uitzag. Bij ons glaasje wijn kregen we crackers en een potje verse kaas met champignons en truffel, zo lekker! Daarna volgden de visreepjes met verse tartaresaus en een stukje citroen, mooi geserveerd in een glaasje. Als hoofdgerecht kregen we gamba’s in kruidenboter met verse pasta en een slaatje, echt om je duimen en vingers af te likken (letterlijk en figuurlijk 🙂 ) Dit was prijs/kwaliteit dé absolute topper en hier keren we gegarandeerd nog terug!

Il Rialto is een mooie zaak, ook op enkele passen van Brasserie Rubens. Je voelde je er onmiddellijk erg welkom door de gemoedelijke Italiaanse sfeer. Er kwam een mandje heerlijk warm brood met olijfolie op tafel. We aten hier één van mijn lievelingsgerechten dat voortreffelijk bereid was: spaghetti vongole (23.5€). Het was een mooi bordje, een ruime portie, maar vooral heel erg lekker en bovendien zat de smaak van de vongole zelfs in de spaghetti.

The Dutch
Buiten op een bord stond dat er een lunchmenu verkrijgbaar was aan 16€, maar er stond niet bij wat je kon verwachten. De kelner zei hij dat het die dag zalm met asperges en een witte wijnsaus was en daarna appeltaart. Toen het geserveerd werd, bleken het boontjes in plaats van asperges te zijn. Dat vond ik niet erg want ik hou van de combinatie boontjes en zalm. Het was lekker en naast de frietjes was er zelfs nog een slaatje bij!  Dit was ook de enige plaats waar het dagmenu bestond uit een hoofdgerecht en een dessert. De appeltaart met het ijs was erg mooi gepresenteerd en smaakte ook goed.

L’Amazonial
Hier verandert het lunchmenu nooit (16.80 €). Als voorgerecht kan je kiezen uit een kaas- of een garnaalkroket. Wij opteerden voor de garnaalkroket, het was er maar één, maar die was wel heel lekker. Daarna heb je de keuze uit slibtongen, steak tartare, mosselen of tomaat garnaal. Voor de laatste twee diende je een klein supplement te betalen. We aten er de slibtongen en de steak tartare en die bevielen ons allebei.

Wij hebben genoten van onze maand in Knokke, goed weer en lekker eten,
een beetje leven als God in Frankrijk…

Getagged ,

September in Knokke

Het was lang geleden dat we nog meer dan een weekend aan de Belgische kust vertoefden. Een tijdje geleden besloot ik in Knokke een appartement te huren tijdens de maand september.  Zoals gewoonlijk begon ik vrij laat aan mijn zoektocht en was het al snel duidelijk dat er niet veel flats meer beschikbaar waren. Ik had de hoop bijna opgegeven tot ik een leuk appartement ontdekte dat ik wel eens wilde bekijken. Via een telefoontje naar het immokantoor vernam ik dat een bezoek in deze coronatijd niet tot de mogelijkheden behoorde omdat het appartement tot 1 september verhuurd was. Ik besloot om het dan zo maar vast te leggen.

Het appartement is niet wat ik normaal zou huren. Het is een duplex met een wat vreemde indeling, veel felle kleuren en niet echt kindvriendelijk. Tot vorig jaar was dat laatste voor mij niet van belang, maar nu mijn kleinzoontje er is, is een trap midden in de living niet erg handig. Het heeft daarentegen wel heel wat troeven die belangrijk zijn voor mij. Het is een ruim en mooi ingericht appartement, centraal gelegen en met een groot terras.

In tegenstelling tot juli en augustus is het in september toch iets minder druk aan de Belgische kust en dat vind ik wel fijn. Het enige nadeel is dat verschillende winkels hun jaarlijkse vakantie plannen in die periode. Naar onze favoriete bakker Lucas konden we enkel de eerste week gaan en de Italiaanse traiteur La Bottega is na onze tweede week gesloten.

Na een miserabele zomer konden we al genieten van een heerlijke Indian summer. De eerste tien dagen waren we vooral op de zeedijk en het stand te vinden: wandelen en daarna iets drinken en een hapje eten op een leuk terrasje of in onze favoriete strandbar, heerlijk! Shoppen heb ik eigenlijk nog niet veel gedaan, maar daar zal ik nog ruim de tijd voor krijgen als het weer wat minder is. Onze vakantie is in ieder geval heel goed begonnen!

Zomerpicknick in de tuin van de orangerie van Moët & Chandon

Zoals ik in mijn vorig blogje aangaf, organiseerde Moët & Chandon deze zomer enkele picknicks in de tuin van hun orangerie voor een beperkt gezelschap. Het champagnehuis aan de prestigieuze avenue de Champagne in Epernay opende uitzonderlijk hun tuin die anders niet toegankelijk is voor het publiek. We hebben hem al vaak door de poort bewonderd, maar dit zagen we als het uitgelezen moment voor een speciale ervaring!

Toen we tegen 19 uur aankwamen, werden onze reservatie en onze pass sanitaire gecontroleerd. Daarna werden we naar onze plaats begeleid door een vriendelijke jongeman die ons meer uitleg gaf over het verloop van de avond.
Langs beide kanten van de vijver waren onder witte tenten comfortabele zeteltjes per bubbel voorzien. In de tuin mochten we rondlopen zonder mondmasker, maar als we in de Orangerie een kijkje wilde gaan nemen of er naar het toilet gingen, werd gevraagd ons mondmasker op te zetten.
De verfijnde picknick was klaargemaakt door Marco Fadiga, de Italiaanse chef van het champagnehuis, die eerder in restaurants met Michelinsterren werkte. Uiteraard  vloeide de champagne, de iconische Moët Impérial Rosé, rijkelijk.
Er werd ook gevraagd of we een plaid op het gras wensten, wat er in onze ogen toch echt bijhoorde.

Als aperitiefhapje kregen we bij de champagne elk een doosje met een mélange van nootjes, geconfijt fruit en Portofino-olijfjes.
Daarna was er voor iedereen een mooi gevulde picknickmand met enerzijds een rozemarijnbrioche gevuld met krab, een courgettecake met gerookte zalm en een italiaanse focaccia met mortadella met truffels, mozarella en rucola. Anderzijds waren er ook nog drie slaatjes: een vijgen, frambozen, roze pompelmoes en fetaslaatje, een quinoa bowl met gedroogde abrikozen, koriander en een auberginebol met komijn en tenslotte een vitello tonnato
Als dessert smulden we van een Bourbon vanillecrème met aardbeien en een doosje met twee macarons.

We zijn geen grote eters en zoals jullie waarschijnlijk al kunnen vermoeden, hebben we onze mand niet leeg gekregen. Ik stel me de vraag of er mensen zijn die dit allemaal kunnen verorberen 🙂 Indien je wilde, mocht je wat teveel voor je was, mee naar huis nemen. Vermits wij op hotel waren, hebben we dat niet gedaan (buiten de macarons). Zelfs de koffie hebben we aan ons voorbij laten gaan.

Gedurende de ganse avond werden onze glazen champagne en water constant bijgevuld. De bediening was echt voortreffelijk en uit de boxen klonk de ganse avond muziek. Het was een fantastische avond en het absolute hoogtepunt van onze trip. We hebben al besloten indien deze picknick volgend jaar nog eens georganiseerd wordt, we opnieuw van de partij zullen zijn! Deze keer verbleven we in Reims (wat toch nog een half uurtje rijden was), maar volgend jaar kijk ik uit om die avond in Epernay te overnachten (kwestie van toch wat meer te kunnen drinken).

Getagged , , ,

Naar de Champagnestreek in 2021

Het is een tijdje stil geweest op mijn blog, maar nu we gevaccineerd zijn en terug van onze vrijheid kunnen genieten, wil ik de draad graag opnieuw opnemen.

Sinds Covid-19 waren we niet meer naar het buitenland geweest, maar vorige week stond er eindelijk nog eens een tripje richting Champagnestreek gepland. Zo eenvoudig als vroeger, toen we gewoon een hotel boekten en de wagen namen, was het echter niet meer…

In deze coronatijden zijn er immers een aantal extra zaken in orde te brengen.
Op weg naar Frankrijk dien je een ingevulde “verklaring op eer bij te hebben. Wij hebben deze, zoals ik wel vermoedde, nooit moeten tonen, maar we hadden ze in ieder geval op zak!
Indien je een museum, restaurant of café wil bezoeken (zelfs op een terras), moet je in het bezit te zijn van je “pass sanitaire”. Hierop werd wel streng gecontroleerd. We hebben op onze smartphone de app CovidSafe.be met de certificaten, maar ik had gehoord dat dit soms niet aanvaard werd. Na een telefoontje naar de Vlaamse Overheid, waarbij ze bevestigden dat dit inderdaad spijtig genoeg voorkwam, adviseerden ze me om het EU Digital COVID Certificate af te printen.
Om naar huis te rijden, dien je dan weer een “PLF- formulier” ingevuld en doorgemaild te hebben, maar ook dat is bij ons nooit gecontroleerd.

We hebben genoten van onze drie geweldige dagen. In Epernay hebben we uiteraard champagne geproefd en een heerlijke champagnesorbet gegeten op ons favoriete terras “De Venoge” op de avenue de Champagne.

Een lunch bij Brasserie Excelsior in Reims vind ik altijd geweldig. Het eten is er niet super, maar de locatie is werkelijk prachtig!
Ik eet niet graag twee keer per dag heel uitgebreid en een leuk lunchadresje voor een kleine snelle hap is Red’s. Dit Aziatische fastfood tentje ligt recht tegenover de mooie opera van Reims. Het is een kleine zaak waar veel afgehaald wordt, maar er zijn ook enkele zitplaatsen binnen en een terras. De sushi is er zo lekker dat ik vergeten ben er een foto van te nemen.

Achter de kathedraal en het Palais du Tau ligt een mooie tuin, voor mij één van de mooiste plekjes in het centrum van Reims.
Vooraan naast de kathedraal vind je het standbeeld van Jeanne D’Arc, een nationale heldin in Frankrijk.

De drie dagen waren geweldig maar het absolute hoogtepunt was zonder twijfel de picknick in de tuinen van de Orangerie van Moët & Chandon (daarover in een volgend blogje meer).

Onze terugrit naar huis was minder aangenaam. Vanaf het moment dat we vertrokken, heeft het onophoudelijk geregend. Na een tijdje zag je bijna niets meer en stond er enorm veel water op de autostrade waardoor iedereen stapvoets ging rijden. Wat was ik blij toen we eindelijk veilig thuis waren!


Getagged , , ,

Lunchen in Brasserie La Rotonde – Hotel Le Negresco in Nice

negresco3Nice en Hotel Le Negresco, de stad en het iconische hotel van wijlen Jeanne Augier… ze worden vaak in één adem genoemd. Na een renovatie van zes maanden werd  Brasserie La Rotonde in het najaar opnieuw geopend en in november gingen we er lunchen.

Op de Promenade des Anglais, zie je Le Negresco al van ver. Voor het hotel staat Miles Davis – gemaakt door Niki de Saint Phalle – sinds 1999 op zijn klarinet te spelen. Kunst speelt hier een heel belangrijke rol.

negresco

La Rotonde is helemaal gerenoveerd in prachtige wit- en goudtinten, chique en met een eigentijdse uitstraling. Dit is echt een stijl die je aan de Côte d’Azur verwacht. Het restaurant is nog steeds opgebouwd zoals een draaimolen, met in het midden een wit paard.
Aan het hoofd van zowel Brasserie La Rotonde als het duurdere Restaurant Le Chantecler staat tweesterrenchef Virginie Basselot. Onze verwachtingen lagen dus hoog…

negresco4

Ik twijfelde tussen een steak tartare of de dagschotel, osso bucco. Zoals heel wat andere gasten opteerde ik voor de kalfsschenkel (19.50 euro). We bestelden ook ieder een glaasje rosé (15 euro 🙂 ) dat samen met een amuse werd gebracht. Toen het gerecht op tafel kwam, was ik een beetje teleurgesteld. Ik vond het nogal magertjes gepresenteerd. Het smaakte wel goed, doch ik had al betere osso bucco gegeten. De steak tartare werd naast ons aan tafel bereid (een nieuwe trend die je echter nog niet zo vaak ziet) en ook de vis werd een beetje verder aan tafel gefileerd. Nadien namen we nog een koffie (5 euro), waar we een chocolaatje bij kregen.

negresco1

Ondanks dat het eten ons enigszins teleurstelde, vond ik het toch de moeite om er te lunchen. ’s Nachts heb ik echter bijna niet geslapen omdat mijn maag in de knoop lag en ook mijn dochter voelde zich niet gezond. Dit kan volgens mij geen toeval zijn en had ik echt niet verwacht na een lunch in Hotel Le Negresco.

 

 

 

Getagged , , , ,