Categorie archief: Uitstapjes en evenementen

Herfst in Nice

Op 11 november vertrokken we voor een weekje naar Nice. Vorig jaar hadden we fantastisch weer, maar de voorbije weken was het er verschrikkelijk stormachtig. Gelukkig voorspelden de weerberichten een verbetering tegen de tijd dat wij er zouden arriveren.

Op de luchthaven bleek dat we met “Aerosmurf” zouden vliegen. Dit is het vijfde vliegtuig van Brussels Airlines dat prat gaat op zijn Belgische nationaliteit.  Na vliegtuigen gewijd aan Kuifje (Rackham), Magritte, de Rode Duivels (Trident) en Tomorrowland (Amare), prijken nu ook de smurfen op een Airbus! De kleine blauwe striphelden werden 60 jaar geleden bedacht door Peyo en zijn ondertussen over de hele wereld bekend.

Op 11 november was het 100 jaar geleden dat WOI eindigde en dat werd ook in Nice herdacht.

Op maandag bezochten we Musée Renoir in Cagnes-sur-Mer, de villa waar de schilder zijn laatste levensjaren doorbracht.

hdr

De rest van de dagen kuierden we gewoon wat rond in Nice en genoten er van onze favoriete plekken. Bij mooi weer vertoeven we graag in het Parc de la Colline du Chateau, waar we de voorbije week dan ook enkele keren kwamen. Het was echter de eerste  keer dat we er naar de waterval gingen kijken!

Advertenties

Lekker lunchen bij Waïda in Reims

Ik wilde al lang eens gaan lunchen bij Waïda op de Place Drouet d’Erlon. Tijdens onze laatste trip naar Reims zijn we er dan eindelijk geraakt! De zaak – bakkerij, patisserie en theesalon – is al drie generaties in handen van dezelfde familie. De oude art-deco inrichting weerspiegelt de passie van de familie voor kunst en het Franse erfgoed. Achter de winkel bevindt zich het theesalon, helemaal in een rode kleur zoals er nog verschillende zaken in Reims te vinden zijn.

dav

De kaart is niet erg uitgebreid, maar ik had gelezen dat ze vaak een erg goede plat du jour aanbieden tegen 15.50 euro. Op Facebook kan je zien wat er die week op het menu staat. Er is ook iedere dag een verse dagsoep en je hebt een ruime keuze aan omeletten.

hdr

We namen plaats op het terras. Het lunchgerecht was die dag geplette aardappels met gerookte en gepocheerde zalm, spinazie, geconfijte tomaatjes, venkel en sla met een notenvinaigrette.  Dat leek ons best lekker en we besloten dit te bestellen!
Samen met onze Perrier kregen we ieder twee bladerdeeghapjes – eentje met kaas en het andere met sesamzaadjes – die heerlijk en krakend vers waren.  Je proefde onmiddellijk dat je hier bij een erg goede bakker zat. Ook het lunchgerecht was mooi gepresenteerd en erg lekker.

Op het terras hebben wij genoten van het zonnetje, maar binnen is het art-deco interieur ook gezellig. We hebben er erg lekker gegeten voor een democratische prijs.

Als je naar Reims gaat, is dit absoluut een aanrader!

 

Tartares & Co in Genève

dav“One-dish restaurants”, je ziet ze meer en meer…
Tijdens onze trip naar Genève eerder dit jaar, ontdekten we er eentje dat enkel “tartare” serveert. Dat had ik bij ons nog niet gezien! Normaal bestel ik enkel een tartare op plaatsen waar ik zeker ben van de versheid en de kwaliteit, maar vermits bij Tartares & Co bijna niets anders gegeten wordt, wou ik het daar wel proberen! Bovendien had ik gelezen dat hun succes mede bepaald wordt door de versheid van hun producten.

Tartares & Co heeft twee vestigingen: eentje in de wijk Cornavin en eentje in de buurt van Plainpalais. Wij gingen op een middag – zonder te reserveren – naar de vestiging nabij het station Cornavin en kregen de laatste plaatsjes. Er is een groot terras aan de straatkant, maar vermits de zon er pas ’s avonds staat, zat er niemand. Binnen heerste een gezellige drukte.

hdr

Uiteraard kan je er voorgerechten krijgen: carpaccio’s, tatakis, ceviches, salades en natuurlijk tartares, maar wij besloten enkel een hoofdgerecht te nemen. Een tartare kan je naar eigen smaak samenstellen.

Als je kleine honger hebt, neem je best een tartare van 140 gr (22 CHF), bij gewone honger krijg je 180 gr (26 CHF) en voor de grote honger is er een portie van 280 gr (39 CHF).
Vervolgens dien je te kiezen voor vlees of vis. Opteer je voor vis, dan heb je de keuze uit zalm, dorade of tonijn.
Daarna rest nog de kruiding.

Wij kozen beiden een kleine tartare van vlees. Ik opteerde voor “classique”. Mijn tartare was aangemaakt met ajuintjes, augurkjes, kappertjes, mosterd, peterselie en bieslook. Caroline koos voor “Italien” en die was dan weer bereid met sjalot, look, basilicum, gedroogde tomaatjes, balsamicoazijn, pijnboompitten, parmezaan en ruccola.

hdrDe tartares werden geserveerd op een lang zwart bordje, met een groen slaatje en een kommetje aardappeltjes. Het zag er heerlijk uit! Toch waren we beiden een beetje teleurgesteld. Door te veel smaakmakers aan het vlees toe te voegen, ging de smaak van het vlees een beetje verloren.

Ik vind het een geweldig concept! Spijtig dat de aandacht te veel op de kruiding wordt gelegd en zo het hoofdingrediënt een beetje overschaduwd wordt. Wat ik erg goed vind, is dat je de grootte van je gerecht kan kiezen. Vaak vind ik de portie van een tartare te ruim (maar toch eet ik het bijna altijd helemaal op 🙂  ). Bij een volgende trip naar Genève – want die komt er zeker – wil ik de vistartare zeker eens proberen!

Champagneterras De Venoge, waar we niet enkel champagne proefden…

Tijdens onze laatste trip naar de Champagnestreek, wilden we graag een nieuw champagneterras ontdekken. Onze keuze viel op de Venoge in Epernay, Avenue de Champagne 33. Champagneterras Collard Picard, dat we eerder bezochten, was een eigentijds terras. De Venoge daarentegen deed eerder denken aan vroeger, een klasserijk terras met rieten tuinmeubelen dat gelegen was voor het prachtige hotel particulier.

hdr

In 1825 verliet Henri-Marc de Venoge Zwitserland en stichtte in 1837 “de Venoge & Cie”. In 1851 werd “Cordon Bleu” gemaakt, dé champagne van het huis. Hij bestaat voor 50% uit pinot noir, 25 % pinot meunier en  25% chardonnay.

IMG-20180921-WA0025 (002)

Op de tafeltjes buiten lag een kaart met alles wat je kon verkrijgen, uiteraard de verschillende soorten champagne, maar ook warme dranken, verse fruitsapjes en frisdranken. Er waren tevens een aantal degustatiebordjes voorhanden (oa mozarella, zalm, sardines,…) tegen schappelijke prijzen.

Binnen bestelden we eerst een glaasje Cordon Bleu (10 cl – 7 €) dat door een vriendelijk meisje op het terras werd gebracht. Omdat we later die dag naar huis reden, vonden we het aangewezen geen tweede glas meer te drinken maar een ijsje te bestellen. Er waren verschillende soorten, maar wij besloten te gaan voor de champagnesorbet en het roomijs “biscuit rose de Reims”. Helaas was dat laatste niet meer beschikbaar en kozen we dus beiden voor een champagnesorbet (1 bol – 4 €). Heerlijk!

Het was er erg gezellig zitten, een echte anrader! We zijn daarna ook veilig thuis geraakt 🙂

Twee dagen Reims

Vorige week was het stralend weer en daarom besloten we twee dagen naar Reims te gaan. Genieten van de champagneterrassen aan de Avenue de Champagne in Epernay is bij mooi weer immers erg leuk! De eerste dag bezochten we Collard-Picard – een terras dat ons ook vorige keer al erg goed was bevallen – en de tweede dag gingen we naar De Venoge.

 

Een beetje shoppen kon natuurlijk ook niet ontbreken. De buit was een jeanskleedje en een lange broek. ’s Avond voelden we ons eigenlijk te moe (wat misschien wel een beetje het gevolg was van de champagne 😊) om nog echt te genieten van een lekker diner. Daarom besloten we naar Red’s te gaan, een leuk Asian Fusian adresje dat we vorige keer ontdekten.

De tweede dag maakten we na ons ontbijt een wandeling in Reims. We wilden een kijkje gaan nemen in bibliotheek Carnegie, die gelegen was achter de kathedraal – een erg mooie plek. Helaas was de bib gesloten (dus dat onthoud ik voor een volgende keer).

 

Lunchen deden we bij theesalon Waïda, een oude en erg bekende zaak in Reims. Daarna zetten we opnieuw koers naar Epernay en vleiden ons neer in het zonnetje op het mooie champagneterras De Venoge. De Avenue de Champagne kennen we ondertussen al vrij goed, maar ik wilde graag kennismaken met de rest van Epernay en daarom maakten we een rit met het toeristische treintje Mill’Bulles.

 

Reims en omgeving vinden we ideaal om er enkele dagen op uit te trekken en naast de stad kan je er natuurlijk ook genieten van de heerlijke champagne!

Bezoek aan het Groentemuseum in Sint-Katelijne-Waver

Voor haar werk organiseert mijn dochter Caroline een uitstap naar het groentemuseum ‘t Grom.
Ze wilde vooraf al eens een kijkje gaan nemen en ik ging met haar mee.

’t Grom is gevestigd in één van de twee Midzeelhoeves uit de 18e eeuw. Ze staan op een plek waar vroeger het Waverwoud was, vandaar ook de naam van de dorpen: Sint-Katelijne-Waver en Onze-Lieve-Vrouw-Waver.
In de tweede helft van de 14e eeuw kwam dit gebied in handen van de abdij van Roosendael. De slotzusters mochten het abdijgebouw niet uit en daarom verpachtten ze het land aan boeren die het bewerkten en de slotzusters een deel van hun opbrengst schonken.

davMet een neerslag op papier en een audiogids startten we ons bezoek buiten.
In de boomgaard vind je naast appelen, peren en pruimen ook een mispelboom. Veel mensen kennen geen mispels meer. Deze vruchten kunnen pas gegeten worden als ze mals en bruin zijn, ze lijken dan wel een beetje rot 🙂  In de tuinen ontdekten we dat de tomaat afkomstig is uit Latijns-Amerika en pas in de 18e eeuw in Europa werd gegeten (voordien dacht men dat ze giftig was)

grom3In het bakhuis wordt elke eerste zondag van de maand brood gebakken dat je dan kan bestellen!
We wandelden langs het bijenhotel – maar bleven wel op een veilige afstand uit schrik voor een bijensteek –  en langs het insectenhotel. Op het grasveld bevindt zich een authentiek weerstation met oa een heliograaf, die de hoeveelheid zon markeert. Uiteraard staan er ook verschillende soorten serres, een bekend gegeven in Sint-Katelijne-Waver.

Daarna namen we nog een kijkje in het museum zelf. Op de enorme aardkluit bevinden zich allemaal werktuigen die gebruikt werden om het land te bewerken. Een stuk van het museum dat handelde over het bewaren van voedsel was afgesloten. Dat vond ik wel spijtig, want het interesseerde mij eigenlijk meer dan de andere dingen die we binnen gezien hebben. In een zaaltje kon je ook nog een korte film over tomaten bekijken.

davBij een bezoek aan ’t Grom moet je echt wel een audiogids nemen. Een grappige man vertelt je – naast de interessante informatie – ook leuke anekdotes. Wij vonden het beiden buiten interessanter dan binnen. Ondanks dat ik niet heel erg geïnteresseerd was – ik ging eigenlijk gewoon mee voor de gezelligheid – hadden wij toch een heel leuke namiddag. Natuurlijk zal het goede weer hier wel aan bijgedragen hebben.

Bezoek aan Palais des Nations in Genève

davIn Genève bevindt zich de op één na belangrijkste zetel van de Verenigde Naties (na de hoofdzetel in New York). Vermits het complex te bezoeken is, vond ik dat we dat tijdens onze trip naar Genève absoluut moesten doen. De geleide tour startte om 10.30 uur en er werd aangeraden minstens een half uurtje op voorhand aanwezig te zijn. Dat bleek inderdaad nodig want we hebben een klein uur moeten aanschuiven vooraleer we binnen konden. De tassen werden gecontroleerd, je werd gefouilleerd en je identiteitskaart werd gevraagd. Daarna werd er nog een foto gemaakt voor op je badge.

Het complex werd gebouwd tussen 1929 en 1937. Een jaar later werd het in gebruik genomen als zetel van de Volkenbond (de voorloper van de Verenigde Naties). Toen deze verdween en de Verenigde Naties opgericht werden in 1946 moest het gebouw uitgebreid worden. Het was heel interessant om wat meer te weten te komen over de geschiedenis van Palais des Nations en de werking van de Verenigde Naties.

We mochten o.a. een kijkje nemen in de Salle des Assenblées (centrale conferentiezaal) en in de Salle du Conseil (Raadszaal) die we kennen van op het nieuws. Je komt ook langs prachtige kunstwerken die geschonken zijn door verschillende landen en je kan een blik  werpen op de prachtige tuinen.

Er was voorzien dat de rondleiding een uurtje zou duren, maar we hadden zo’n goede gids dat we wel 90 minuten zoet waren! Het was erg leuk om in de zalen te komen waar veel belangrijke onderhandelingen plaatsgevonden hebben en geschiedenis werd geschreven. We kregen echter zo veel gespecialiseerde informatie dat het wat veel was om te verwerken en we er niet erg veel meer van kunnen navertellen – maar een leuke voormiddag was het wel 🙂

 

Horlogerie in Genève: MUSEUM PHILIPPE PATEK

dav

Op onze trip naar Genève vond ik dat we iets in verband met uurwerken moesten gezien hebben. Zwitserland is immers het land van de horlogerie! Sinds 2001 is er in Genève het museum van Philippe Patek, dat naar het schijnt de grootste (meer dan 2000) en kostbaarste horlogeverzameling ter wereld heeft! Philippe Patek is één van de vier grote en tevens misschien wel het meest gerenommeerde bedrijf binnen de horlogewereld. Het is bovendien het laatste onafhankelijke familiebedrijf dat uurwerken maakt in Genève.

De inkomprijs bedroeg 10 CHF, maar met onze Geneva Pass konden we gratis binnen. Ik had me op voorhand geïnformeerd over geleide bezoeken. Ze waren mogelijk op zaterdagnamiddag en zouden een kleine twee uur duren. Dat vond ik nu net een beetje te lang en daarom besloten we op eigen houtje het museum te bezoeken.

dav
Op het gelijkvloers begonnen we met een film over de geschiedenis van het bedrijf. Op 1 mei 1839 sloegen twee Poolse immigranten Antoni Patek (zakenman) en François Czapek (horlogemaker) de handen in elkaar. In 1844 ontmoette Patek de Fransman Jean-Adrien Philippe die het eerste horloge maakte zonder opwindsleutel. Een jaar later verlaat Czapek het bedrijf en in 1851 komt Philippe er officieel bij. In 1932 kochten de twee broers Stern het bedrijf en nu staat de vierde generatie van die familie aan het roer!
Daarna kan je op drie verdiepingen de historische collectie zien (16e tot 19e eeuw) en de collecties van Patek, naast nog een stukje van de geschiedenis van het bedrijf.

dav

In het museum was het niet toegelaten om foto’s te maken. Het bezoek viel ons eigenlijk tegen. Eerst vreesden we dat we toch beter een geleid bezoek hadden genomen, maar toen we de gids bezig hoorden, beseften we dat dat zeker niet het geval was. We waren niet genoeg in uurwerken geïnteresseerd voor zo een uitgebreid bezoek.

Erg interessant vond ik het dus eigenlijk niet, eerder een beetje saai… Wat ik wel bijgeleerd heb, is dat de oprichter van het horlogemerk niet Philippe Patek noemde, maar dat het ging om twee mannen: mijnheer Philippe en mijnheer Patek!

Hotspot in Rijsel: patisserie Meert!

davTijdens onze trip naar Rijsel wilde ik absoluut een bezoek brengen aan Méert, de oudste patisserie van Frankrijk. In 1761 opende chocolaterie Delcourt zijn deuren in de rue Esquermoise. In 1849 nam Oost-Vlaming Michael Paulus Gislinus Méert de zaak over nadat hij vijf jaar de wereld had rondgereisd om zich te verdiepen in ingrediënten zoals suikerriet, cacao en vanille. Hij had ook ervaring opgedaan bij de bekendste patissiers. davMet al zijn vergaarde kennis ontwikkelde hij nieuwe gebakjes en de beroemde wafeltjes met Madagascar vanille, welke vrijwel meteen de specialiteit van het huis zouden worden. In 1909 werd ook het theesalon geopend naar het voorbeeld van de Engelse theehuizen. Bekende klanten waren o.a. Napoleon, onze koning Leopold I, Charles De Gaulle en Georges Simenon.

Tegen een uur of vier trokken we naar het theesalon van patisserie Méert. Het schitterende oude pand heeft een brede voorgevel. Links is de winkel met de patisserie, in het midden de ingang voor het theesalon en het restaurant en rechts een winkel met chocolaterie, thee en koffie. Voor de deur stond er nog een karretje waar ijs werd verkocht. We hadden geluk en kregen onmiddellijk een tafeltje toegewezen (soms zijn er naar het schijnt lange wachtrijen). Het leek wel of de tijd er had stilgestaan. Het interieur straalt sfeer en klasse uit met hoge plafonds, een schitterende kroonluchter en mooie ornamenten. Na enkele minuten kwam de kelner ons vragen om van tafeltje te wisselen omdat wij aan een tafeltje zaten met een stoel met armleuningen en één zonder armleuningen. Twee verschillende stoelen mogen hier blijkbaar niet aan één tafeltje staan… 🙂

Nadat ons de kaart gebracht was, kregen we ruim de tijd om onze keuze te maken. Ik ging voor een tartelette met frambozen (6.60 euro). De frambozen lagen op een heerlijke amandelbiscuit. De macaron was overheerlijk en ook de slagroom was ontzettend  lekker, heel wat minder zoet dan wij in België gewoon zijn. Op mijn cappuccino (5.80 euro) was de sierlijke letter “M” van Méert aangebracht. Caroline lust niet zo graag gebak en daarom had ze geopteerd voor frambozensorbet. Je kon kiezen voor één, twee of drie bolletjes. Voor één bolletje betaal je 3.50 euro. Ze bestelde ook een ice tea Méert (5.50 euro). Nadat wij alles opgesmuld hadden, bleven we nog wat zitten om van de hele setting te genieten. Ook al is het er erg druk, je wordt er echt niet buitengekeken als toerist.

We betaalden dus iets meer dan 20 euro, maar dat was de ervaring zeker waard. Het is geen plek waar je snel een koffietje gaat drinken, je gaat er voor de totaalbeleving: de topkwaliteit en de grandeur! Wij vonden dit beiden hét hoogtepunt van onze trip naar Rijsel.

Ons weekendje Rijsel

Vorig weekend gingen we drie dagen naar Lille (of Rijsel, in het Nederlands 😊).
Ons hotel lag net buiten de stad en daarom parkeerden we de wagen in parking Nouveau Siècle, gelegen pal in het centrum en niet te duur (voor de ganse dag betaalden we ongeveer 10 euro).

In Lille was er niet veel te beleven, maar je vindt er wel heel wat mooie gebouwen, die we bijna allemaal (te voet 🙂 ) bezocht hebben.
Een overzichtje:

Op Place Générale de Gaulle – ook wel Grand Place genoemd – staat het prachtige beursgebouw. Het tweede belangrijkste plein van de stad is Place du Theatre met de Opera en de Kamer van Koophandel.

lille7

We brachten ook een bezoek aan de kathedraal van Rijsel: de Notre-Dame de la Treille.
In 1854 werd de eerste steen gelegd, maar de voorgevel dateert van 1999. Deze is erg modern en opvallend (wat je zeker niet van een kathedraal zou verwachten!)

dav

Een beetje buiten het centrum staat de Porte de Paris, zonder twijfel de mooiste stadspoort van Rijsel. Het stadhuis is op datzelfde plein gelegen.

lille2

Aan de andere kant van de stad ligt het geboortehuis van Générale de Gaulle dat bezichtigd kan worden, maar wij aan ons voorbij hebben laten gaan.

lille4

Nadat we heel de stad doorkruist hadden, brachten we ook nog een bezoek aan de zoo. Deze ligt in een groene zone aan de rand van de stad. De inkom bedraagt maar 4 euro (wat een verschil met de dierentuinen bij ons!). Van alle dieren hadden de stokstaartjes zonder twijfel het meeste succes!

lille1

Lille is vooral een stad om te shoppen. Naast de vele winkels in Vieux Lille is er ook Euralille, het overdekte shoppingcentrum. Dit vonden we zeker geen aanrader: dure parking, ontzettend druk en naar onze mening geen unieke, interessante winkels die je elders niet vindt.

Het leukste vonden wij ons bezoek aan patisserie Méert, maar daarover later meer. Ook op het terras van Le Lys op de Grand Place zaten we erg graag.

lille6

Je hebt het vast al begrepen,
Rijsel is voor ons geen stad waar we nog vaak naar zullen terugkeren.