Tagarchief: bolero

Afscheid van Wim Vanlessen – Principal Ballet Vlaanderen

Zaterdag danste Wim Vanlessen de laatste keer voor Ballet Vlaanderen. Zijn carrière heeft langer geduurd dan die van de meeste dansers, 25 jaar aan de top is echt uniek in deze wereld! Ballet is immers topsport, ook al lijkt alles nog zo gemakkelijk.

De Boléro is een meesterwerk van Maurice Béjart op muziek van Maurice Ravel. Het draait allemaal om die ene persoon op de rode tafel. Twee jaar geleden heeft Vanlessen de Boléro al eens mogen dansen en ik ging toen kijken! Wim hoopte zijn carrière af te sluiten met datzelfde stuk en zo geschiedde! De voorstelling duurt 15 minuten en begint heel rustig. Naarmate de muziek – die erg meeslepend is –  vordert, gaat het in crescendo. Het stuk bestaat uit verschillende secties en daarin schuilt net het gevaar voor de danser, de kans op een black-out is reëel. Om dit te vermijden is er een soufleur aanwezig die aangeeft welke sectie er moet gedanst worden.

mde

Balletdansers genieten in de hele wereld een pak meer bekendheid dan hier in Vlaanderen, maar er komt stilaan verandering in. Heel wat mensen kennen ondertussen Wim Vanlessen. Ook dansprogramma’s op televisie – zoals Hanne Danst – en de mooie film Girl zetten ballet steeds meer in de kijker.

Sinds 1 februari ligt ook “Dancer”, het boek van Wim in de winkel. Het staat vol met prachtige foto’s en we ontdekken erin wie Wim Vanlessen is, hoe hij met ballet begonnen is en wat de hoogtepunten waren uit zijn carrière. Wat Wim in de toekomst gaat doen staat nog niet vast. Hij hoopt wel om met zijn ervaring iets te kunnen betekenen voor jongeren…

Getagged , , , , ,

“Ravel” door het Ballet van Vlaanderen

Als kind heb ik zeven jaar klassiek ballet gevolgd. Je zal dus vast kunnen begrijpen dat ik heel blij was met de uitnodiging om naar de balletvoorstelling “Ravel” te gaan.

Maurice Ravel (1875-1937) werd geboren aan de kust van Frans-Baskenland maar groeide op in Parijs. Op zijn zevende kreeg hij zijn eerste pianolessen en op 14-jarige leeftijd ging hij naar het Parijse conservatorium. Hij is één van de belangrijkste componisten van de 20e eeuw. Zijn bekendste werk is ongetwijfeld de “Boléro” (1928) en zijn bekendste quote “The only love affair I have ever had was with music”.

Dit is niet de Boléro door het Ballet van Vlaanderen
– we mochten geen opnames maken –
maar wel een andere mooie versie met sterdanser Jorge Donn.

Het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, het grootste balletgezelschap van België, werd op 1 december 1969 in Antwerpen opgericht door Jeanne Brabants. Nadat zij in 1984 met pensioen ging, hebben verschillende personen aan het roer gestaan. In 2014 werd het gefusioneerd met de Vlaamse Opera en de nieuwe naam werd Opera Ballet Vlaanderen. Sinds 2015 is de Belgisch-Marokkaanse Sidi Larbi Cherkaoui artistiek directeur. De studio’s van het ballet zijn in Theater ’t Eilandje, maar de producties zijn te zien in de Opera’s van Antwerpen en Gent. Het gezelschap staat internationaal heel hoog aangeschreven en behaalde al vele prijzen. Op dit moment telt Ballet Vlaanderen 46 vaste dansers van 18 verschillende nationaliteiten.

Vrijdag werden we vanaf 18.30 uur verwacht in de Opera van Antwerpen. We hadden de keuze tussen een voorbespreking of een receptie. Een moeilijke keuze… maar wij gingen voor de receptie en die was top! Onze plaatsen waren voorzien op de derde rij. We hadden al opgemerkt dat er verschillende camera’s in de zaal aanwezig waren. Er werd ons gevraagd tijdens de voorstelling zo stil mogelijk te zijn omdat er enerzijds opnames werden gemaakt voor de Duitse televisie. Anderzijds werd het ook opgenomen om op 3 september tijdens “Klassiek in de Stad” te vertonen.

De voorstelling was een triple bill opgebouwd rond drie stukken van Ravel. Ze werden bewerkt door drie verschillende choreografen die stuk voor stuk een hechte band met België hebben. Tim Van Steenbergen ontwierp de kostuums, Fabiana Piccioli stond in voor het licht en Yannis Pouspourikas dirigeerde het Symfonisch Orkest Opera Vlaanderen.

Het eerste deel was “Exhibition”. De originele pianosuite “Schilderijententoonstelling” was van Moesorgski. In 1920 maakte Ravel er een georkestreerde versie van. De choreografie was van Sidi Larbi Cherkaoui, één van de meest toonaangevende choreografen van dit moment. Hij werkte in Londen, Monte Carlo, Milaan, Genève, …

Het tweede deel was “Ma Mère l’Oye” ofwel “Moeder gans”, een choreografie van Jeroen Verbruggen op “Pavane  pour une Infante défunte” en “Ma Mère l’Oye”. Het is geïnspireerd op het leven van Koningin Fabiola. Het hoofdthema is een universele spirituele liefde. Verbruggen studeerde aan de Koninklijke Balletschool van Antwerpen, maar werkte daarna voornamelijk in Monte Carlo, eerst als danser en daarna als choreograaf.

Het derde deel was dan de “Boléro” – waar iedereen naar uitgekeken had – in een iconische choreografie van Maurice Béjart (1927-2007). Hij was één van de belangrijkste choreografen van vorige eeuw en richtte o.a. het Ballet van de XXe eeuw op in Brussel (1960). De Fondation Béjart verleende aan Ballet Vlaanderen de opvoeringsrechten, wat heel uitzonderlijk is! Iedereen kent wel de muziek die mooi is omwille van haar eenvoud. De solist staat centraal op een tafel omringt door een steeds groter wordende groep dansers. Wim Vanlessen, die al meer dan 20 jaar danst, deed het prachtig! De spanningsopbouw is te horen , te zien en te voelen…

Uiteraard werden de dansers beloond met een minutenlange staande ovatie!
KBC dank je wel voor deze fantastische avond!

 

 

 

 

Getagged , , , ,