Categorie archief: Boeken, film, televisie

Gezellige tv-avonden met Snackmasters

De laatste tijd zijn er terug heel wat leuke televisieprogramma’s waar ik met veel plezier naar kijk en Snackmasters is er zo eentje!

De acht deelnemende chefs die deze uitdaging aangingen zijn Loïc Van Impe, de Boxy’s, Roger van Damme, Marcelo Ballardin, Piet Huysentruyt, Anne-Sophie Breysem, Wout Bru en Sofie Dumont. Telkens namen twee chefs het tegen elkaar op. De winnaar van ieder duel ging naar de halve finale en de winnaars daarvan zijn dinsdag te zien in de finale.

De bekende koks zwoegden om de lekkere en befaamde snacks exact na te maken (soms met logo en al!) Het was niet de bedoeling om ze nog beter te maken, het moest immers een identieke kopie zijn! Ondertussen kwamen de Cornet d’Amour, de Giant, de Manon, de Napoleon, Pringles en Grills al aan bod.

Het programma wordt gepresenteerd door Koen Wouters die wegens corona eventjes vervangen werd door Sean Dhondt. Hij wordt bijgestaan wordt door Ruth Beeckmans die in de fabriek gaat zien hoe de snacks gemaakt worden en uiteraard proeft! Drie mensen uit het betreffende bedrijf jureren.

De finale wordt nu dinsdag gespeeld door Anne-Sophie Breysem en Piet Huysentruyt.
Deze finale is erg verrassend omdat Piet eigenlijk was uitgeschakeld door Anne-Sophie.
Sofie Dumont was echter ziek en daarom mocht Piet haar plaats innemen. Wat fijn dat tussen Sofie en Piet de plooien opnieuw zijn gadgestreken. We zagen Sofie samen met haar dochter heel enthousiast supporteren voor Piet in de halve finale tegen de sympathieke Marcelo Ballardin.

Heel erg benieuwd welke snack dinsdag moet nagemaakt worden en wie de winnaar van Snackmasters zal worden… Ik supporter in ieder geval voor Piet!

Hier kunnen jullie de vorige afleveringen herbekijken en hier nog een leuk fragment uit de halve finale.

Kijken jullie naar Snackmasters of welk programma volgen jullie momenteel?

Getagged ,

Boekreview: Persona non Prada – Zo maak je het (niet) in de modewereld

Een tijdje geleden zag ik bij Gert Late Night twee modejournalistes – Elspeth Jenkins en Catherine  Kosters – die een boek geschreven hadden over het reilen en zeilen in de modewereld. Dat wilde ik graag lezen…

Op oudejaarsavond 2018 ontstond bij hen het idee om samen aan een boek te werken en op 15 september 2020 lag dit in de winkels. Tiany Kiriloff, die beide dames heel goed kent, schreef het voorwoord.
Elspeth, 38 jaar, is sedert 2018 fashioneditor-at-large bij Marie Claire en Catherine, 32 jaar, is sinds 2013 moderedactrice bij Flair. In 2011 leerden ze elkaar kennen bij GLAM*IT, een modeblad dat ondertussen niet meer bestaat.

Het boek vertelt het verhaal van Catherine en Elspeth die zichzelf zeker niet zien als stereotiepe modejournalistes. Beide dames houden uiteraard enorm van mode, maar volgen geen trends. Volgens hen – en dat vertel ik ook steeds in mijn lessen Imagostylist bij Syntra – is perfectie zeker niet nodig, authenticiteit daarentegen is ontzettend belangrijk.
Catherine en Elspeth vertellen over het traject dat ze reeds aflegden: van hun studies, hun eerste stapjes in de modewereld tot het verdere verloop van hun carrières. Je krijgt uiteraard ook een blik achter de schermen van de fashionwereld; interviews met celebrities, perstrips met veel te veel alcohol maar ook tips voor degenen die zelf in de modewereld willen stappen.

Het boek werd geschreven met veel humor en is opgedragen aan iedereen die zichzelf – net als zij – ooit “persona non Prada” hebben gevoeld. Dit is naar analogie met “persona non grata”, iemand die ongewenst is in de modewereld. Op het einde van het boek vind je een lijst met heel wat termen uit de modewereld die worden uitgelegd, wat erg handig is.

Ik vond het een leuk boek dat heel makkelijk leest en je een beeld geeft van hoe het er in hun wereld aan toe gaat, een namiddagje me-time met grappige en ontspannende lectuur!

22.99 euro
Uitgeverij Horizon
EAN: 9789463962230

Getagged , , ,

“GOED PLAN” van Rani De Coninck

Tijdens deze lockdown heb ik veel tijd in de keuken doorgebracht. “Goed Plan” van Rani De Coninck en “Fastfood” van Sandra Bekkari zijn mijn twee favoriete kookboeken geworden.

dav

Rani komt uit een gezin waar koken en lekker eten heel belangrijk waren. Haar moeder leerde haar drie zussen koken, maar Rani kon hier als nakomertje aan ontsnappen. Ondertussen is zij door een “goed plan” van “regelrechte keukenkluns” geëvolueerd tot iemand die graag kookt (dit zijn niet mijn woorden, maar de hare 😊 ). Rani ziet haar boek niet als een kookboek, maar eerder als een inspiratieboek om iedereen met plezier in de potten te laten roeren! Ik las bovendien iets heel herkenbaar: zoon Beau stelde haar vroeger elke dag een aantal keren de vraag  “mama, wat eten we vandaag?”, een vraag die ook ik in het verleden vaak gekregen heb …

Het boek volgt de maanden van het jaar en er wordt gekookt met producten van het seizoen. Rani stelt dat er twee zaken onmisbaar zijn om lekker te koken “vers” en “tijd”. Wat van het verst komt, is het minst vers en een “goed plan” is ook erg belangrijk!

De meeste van haar gerechtjes zijn gebaseerd op receptjes uit één van haar vele favoriete kookboeken. Tijdens deze lockdown heb ik heel wat klaargemaakt uit Goed Plan en ondertussen hebben we uiteraard al een aantal favorieten.

Als ontbijt zijn haar pannenkoekjes met spinazie, banaan en kokosyoghurt een voltreffer. Ik heb ook al vaak powerballs gemaakt en die uit Goed Plan vind ik zonder twijfel de lekkerste! Mijn dochter maakt dan weer regelmatig de granolacups met vanilleyoghurt en vers fruit, waarvoor Rani zich liet inspireren door Fastfood van Sandra Bekkari.

Daarnaast komen de Griekse quiche met gegrilde groentjes, feta en olijven, het gebakken spek met kerstomaatjes en gesmolten mozzarella en de pasta pesto met gegrilde courgette, prinsessenboontjes en erwtjes hier geregeld op tafel!

 Ik hoop dat Rani het niet bij dit ene “inspiratieboek” laat…

Getagged , , , ,

Boekreview: Start to Sleep

davAls slechte slaper moest ik het boek “Start to Sleep” van Annelies Smolders lezen.
Slaap is iets spontaan beweert ze, net zoals ademen! Dat was al even schrikken… Aangeleerd gedrag kan ook afgeleerd worden…  Iedereen kan dus een goede slaper worden?!?

Smolders raadt aan om met een slaapdagboek te starten om een duidelijk beeld te krijgen van je slaappatroon en je verkeerde slaapgewoontes. Het aantal uren dat je in bed ligt en het aantal uren dat je daadwerkelijk slaapt, moeten elkaar benaderen. Om dit te bereiken kan je gebruik maken van slaaprestrictie.

Een goed persoonlijk slaapritueel kan een beetje experimenteren zijn. Voor de ene kan de dagelijkse soap voor het naar bed gaan een goed idee zijn, de andere zal meer baat ondervinden bij het lezen van een boek (maar niet in bed!)

Volgens Annelies is het belangrijk om ’s nachts aan één stuk door te slapen. Slaapkwaliteit is immers belangrijker dan slaapkwantiteit. Acht uur slapen is niet voor iedereen nodig en slaaptekort moet zeker niet ingehaald worden. Voor slechte slapers zijn dutjes overdag bovendien geen goed idee.

Het is een heel praktisch boek met ruimte om je slaapdagboek in te vullen. Er is ook een volledig hoofdstuk gewijd aan hoe je spanning en stress kan wegnemen.

Ik vond het boek heel interessant. Veel van de tips die ze geeft, gaan regelrecht in tegen wat ik dacht! Middagdutjes doe ik niet meer en dat brengt precies al verbetering. ’s Nachts opstaan uit mijn warme bedje als ik 20 minuten wakker lig, is me nog niet gelukt!

Zijn jullie goede slapers?

 

Getagged , , , ,

Wie is dit jaar “De Mol”?

dav

Net zoals zovele anderen ben ik de laatste weken ook weer op zoek gegaan naar “De Mol”. Dit is zonder twijfel één van mijn favoriete televisieprogramma’s van het jaar! Café De Mol vind ik ook heel leuk, het programma waarin BV’s, vorige mollen en deelnemers aan het programma hun theorieën over hun zoektocht met ons delen.

Deze reeks vond plaats in Griekenland. Wie had dat verwacht, zo dicht bij huis?
Na de eerste aflevering had ik onmiddellijk drie mogelijke Mollen: Bart, Aline en Laure. Deze laatste is na een tijdje afgevallen, maar de twee andere spelen samen met Jolien de finale. Wekelijks lees ik ook de blog van Kris, die net als ik denkt dat Bart De Mol is.

Ik heb, in tegenstelling tot Kris, geen theorie waarom ik denk dat Bart (en in iets mindere mate Aline) De Mol is. Laten we het vooral houden op buikgevoel…
Wel heb ik door de jaren heen geleerd dat De Mol een sympathieke persoon is, een persoon die iedereen graag heeft. Bart bood in de eerste aflevering 10.200 euro voor een vrijstelling. Velen denken dat dat wat te opvallend zou zijn voor De Mol, maar ik denk dat de makers op die denkpiste rekenden. Ondertussen heeft Bart dat bedrag uiteraard nog niet kunnen goedmaken… Bovendien zorgt hij ervoor dat ondanks dat hij met de vrijstelling een enorm groot bedrag uit de pot haalde, hem dit al snel niet meer kwalijk genomen werd…
In de eerste aflevering zei Bart ook tegen Christian “volgens mij zie je er groot uit”. Wie denkt er nu aan om zoiets te zeggen (en zeker tegen Christian)?
De volgende afleveringen ben ik er steeds meer van overtuigd geraakt dat Bart De Mol is, of heb ik last van tunnelvisie?

Ik kijk in ieder geval erg uit naar de ontknoping volgende zondag.
Zoeken jullie mee naar De Mol en wie verdenken jullie?

Getagged , ,

“Op berenjacht gaan” in Coronatijd!

In deze Coronatijd wordt het door de overheid aanbevolen om iedere dag een frisse neus te halen alleen of met je gezin. Altijd hetzelfde blokje rond wandelen, wordt al snel saai en daarom gaan we op zoek naar creatieve ideeën. Op berenjacht gaan lijkt de oplossing! Dit is vanuit Australië en het Verenigd Koninkrijk overgewaaid naar hier.

Wij-gaan-op-berenjachtOp beren jagen is gebaseerd op het geweldige prentenboek “We gaan op berenjacht” van Michael Roosen dat voor het eerst is uitgegeven in 1989.
De prachtige illustraties zijn van Helen Oxenbury.
Het boek begint als volgt:

“Wij gaan op berenjacht,
wij gaan op berenjacht.
We gaan een hele grote vangen.
Wat een prachtige dag!
Wij zijn niet bang.

De kinderen die op berenjacht gaan moeten heel wat obstakels overwinnen maar staan uiteindelijk oog in oog met een beer. Ze rennen naar huis waar ze onder de dekens kruipen.

Zowel in Vlaanderen als ondertussen ook in Nederland, is dit concept erg populair geworden. Beren spotten is immers een leuk idee voor de dagelijkse wandeling. Ondertussen is er zelfs een Facebookpagina die oproept om een beer voor je raam te zetten! Ouders met kleine kinderen, maar tegenwoordig ook volwassenen, gaan op berenjacht! Het is echter niet de bedoeling dat je dit in groep gaat doen, maar enkel met je gezin omdat we rekening dienen te houden met social distance!

IMG_20200329_104058

Het is zo leuk om te zien hoeveel mensen ondertussen al een beer voor hun raam geplaatst hebben. Ook bij ons in Kontich hebben we heel wat beertjes gespot tijdens onze wandeling en uiteraard hebben we er ook twee voor het raam gezet!

 

Getagged , ,

“A Rainy Day in New York” toch te zien in België en Nederland!

dav

A Rainy Day in New York is de vijftigste film van de 83-jarige Woody Allen. De romantische komedie duurt 92 minuten en de hoofdrollen worden vertolkt door Elle Fanning, Timothee Chalamel en Selena Gomez. Jude Law is eveneens van de partij. Uiteraard gebeurden de opnames van deze film in New York. Ze vonden plaats tussen 14 september en eind oktober 2017. Door het ontstaan van de #MeToo beweging dreigde A Rainy Day in New York niet uitgebracht te worden. Woody Allen werd in de jaren ’90  immers verdacht van seksueel misbruik van zijn adoptiedochter Dylan Farrow. Eind 2017 herhaalde ze deze beschuldigingen en werd hij persona non grata in de filmwereld (ondanks dat hij werd vrijgesproken). Amazon Studios weigerde de film in de Verenigde Staten uit te brengen. Timothy Chalamel en Selena Gomez namen afstand van de prent en doneerden hun salaris aan Time’s Up, een organisatie die zich inzet voor slachtoffers van seksueel geweld. In Europa ging de film in september in première op het filmfestival van Deauville. A Rainy Day in New York is nu toch te zien in sommige Europese landen, waaronder België en Nederland.

Ashleigh mag voor de schoolkrant de befaamde regisseur Roland Pollard interviewen. Zij en haar vriend Gatsby besluiten het weekend samen in Manhattan door te brengen. Ashleigh laat zich door de filmwereld zo meeslepen dat ze Gatsby verwaarlooost…

Ondanks dat A Rainy Day in New York op ImdB maar 6.9/10 kreeg en de meningen op Rotten Tomatoes verdeeld waren, vond ik het toch een leuke film. Vooral Elle Fanning leverde een sterke prestatie en zette Ashleigh op een schitterende wijze neer. Het is een romantische komedie met mooie muziek, perfect geschikt voor een druilerige herfstdag.

 

Getagged , ,

Review: BO – EINDELIJK VROUW

Eind januari 2018 sloeg het nieuws in als een bom: Boudewijn Van Spilbeeck – die we kenden als een journalist gespecialiseerd in vrij mannelijke disciplines – zou Bo Van Spilbeeck worden! Ook in Wallonië en Nederland kreeg de outing heel wat aandacht en Bo werd zelfs gevraagd voor een praatprogramma op de Franse televisie.
Een jaar later kwam het boek “Bo – eindelijk vrouw” uit en dat wilde ik graag lezen.

dav

Het verhaal is op een serene manier geschreven zoals ik van Van Spilbeeck verwacht had. De ganse transitie komt aan bod: van de gesprekken met de psychiater, over de hormoonbehandeling en gezichtschirurgie, tot de geslachtsverandering.
Op jonge leeftijd waren er al gevoelens van genderdysforie. Bo wilde altijd al een meisje/vrouw zijn, maar moest zich gedragen als een jongen/man. Dat lijkt me intriest, al kan ik me niet echt voorstellen hoe het is om met dit soort gevoelens te worstelen.
Ondanks het zich vrouw-voelen en zo ook steeds meer naar buiten komen, was een coming-out toch nog iets anders. Het ging gepaard met heel veel twijfels – wat met vrouw, kinderen en baan bij de televisie – en daarom nam Bo pas op 58-jarige leeftijd de beslissing om vrouw te worden.
De bezorgdheid voor haar gezin komt vaak ter sprake. Ook al steunen ze Bo ongelooflijk, toch moet dit voor hen heel moeilijk geweest zijn.
Bo krijgt veel steun van VTM. De tijdsgeest is gelukkig heel anders dan vroeger, toen een transgenderjournalist op het televisiescherm ondenkbaar zou geweest zijn.  Bovendien kan ze beroep doen op een team van stylisten, visagisten en kapsters om als een mooie dame naar buiten te komen.

De coming out van Bo bracht heel wat teweeg en ik denk dat ze de perceptie van veel mensen tegenover transgenders op een positieve manier heeft veranderd.  Het boek vertelt haar moeilijk, maar hartverwarmend verhaal, hoe ze uiteindelijk toch is gegaan voor haar geluk. Heel veel respect voor Bo,  een straffe madame!

Getagged , , ,

Filmreview: AT ETERNITY’S GATE

Zondag gingen we kijken naar At Eternity’s Gate, de film over de laatste levensjaren van de Nederlandse schilder Vincent Van Gogh. Het is een Amerikaans-Brits-Franse film geregisseerd door de 67-jarige schilder en cineast Julian Schnabel. De naam van de film verwijst naar het schilderij “Op de drempel van de eeuwigheid” dat Van Gogh schilderde in mei 1890, twee maanden voor zijn dood. Het hangt in het Kröller-Müller Museum in Nederland.

De film duurt 111 minuten en ging in première op 3 september 2018 op het Filmfestival van Venetië. Willem Dafoe vertolkt, ondanks de grote leeftijdskloof, op een sublieme wijze de rol van Van Gogh. De schilder overleed op 37-jarige leeftijd, terwijl de acteur 62 jaar was ten tijde van de filmopnames. Dafoe kreeg zijn vierde Oscarnominatie, maar greep ook deze keer weer naast het beeldje. Verder zien we ook Oscar Isaak en Mads Mikkelsen in een kleine rol.

In 1886 verhuist Van Gogh naar Parijs in de hoop door te breken als kunstenaar. Hij komt er terecht in een groep avant-gardistische kunstenaars met onder andere Paul Gauguin. Het klikt absoluut niet met de anderen en op aanraden van Gauguin vertrek hij naar Zuid-Frankrijk waar het licht om te schilderen veel beter is. Van Gogh is een erg gedreven kunstenaar en schildert in die periode soms zelfs twee schilderijen per dag!
Door het camerawerk met de speciale  effecten – extreme close-ups, wazige beelden en veel bewegingen – kijken we precies door de ogen van de getormenteerde schilder en zien we zijn verwarde geest steeds verder achteruit gaan.

Van Gogh was ongetwijfeld één van de grootste kunstenaars van de 19e eeuw maar de erkenning voor zijn werk kwam pas veel later. Ondanks zijn zieke geest is hij lucide genoeg om te begrijpen dat er een andere kunststroming op komst is, dat het impressionisme op zijn einde loopt. Van Gogh probeert niet meer zijn waarneming te schilderen, maar wel zijn gevoelens en gedachten en dit door gebruik te maken van kleuren en vormen. Op sommige momenten begrijpt hij niet dat de anderen niet zien dat zijn schilderijen iets met de mensen doen, dat het kunstwerken zijn.

Naast de geweldige acteerprestatie van Dafoe en het knappe camerawerk helpt ook de muziek ons begrijpen hoe Van Gogh in de wereld stond. Ondanks dat ik niet echt een fan ben van hem, vind ik deze film zeker een aanrader. Op ImdB krijgt hij een score van 6.9 en op Rotten Tomatoes krijgt hij 80%.

Getagged , , , ,

Zoeken naar “De Mol”…

Vorig weekend was een echt “Mollenweekend” met de ontknoping van de Nederlandse en de start van de Vlaamse reeks. Ik vind het een ongelooflijk leuk programma!

dav

Zaterdag volgden we de ontknoping van het 19e seizoen op de Nederlandse televisie. “Wie is de Mol?” speelde zich dit jaar af in Colombia. Bij onze noorderburen wordt sinds de vijfde reeks met bekende Nederlanders gespeeld, maar vermits ik nooit naar de Nederlandse televisie kijk, kende ik er niemand van behalve dan onze landgenote Evi Hanssen (die spijtig genoeg als eerste het spel moest verlaten). Journaliste Merel Westrik bleek een heel goede mol te zijn want er werd slechts 10.150 euro verdiend. In Nederland worden er – in tegenstelling tot de Vlaamse editie – “bondjes” gesloten en dat terwijl ze elkaar niet vertrouwen 🙂 . Gelukkig gebeurde dat dit jaar al minder dan vorig jaar! De slotaflevering met de ontknoping was een groots opgezet evenement in het Vondelpark in Amsterdam, maar lang niet zo spannend als de ontknopingen in Vlaanderen.

Zondag ging dan de 7e Belgische editie van “De Mol” van start in Viëtnam. In Vlaanderen zijn de deelnemers geen bekende mensen. Eerlijk gezegd – chauvinistisch als ik ben – vind ik de Vlaamse editie veel beter gemaakt dan de Nederlandse. Deze keer startte de reeks wel heel speciaal: er bleek immers nog geen Mol te zijn want die moest nog gekozen worden… Van een grote verrassing gesproken! Bovendien moest er ook nog niemand het spel verlaten. Ik ben benieuwd naar de volgende afleveringen.
Om nu al op een Mol te gokken, vind ik eigenlijk haast onmogelijk. Toch ga ik al een gokje wagen en zet in op Axel….

En jij, volg jij De Mol?

 

6e editie: https://genieteninstijl.wordpress.com/2018/04/24/zondagavond-in-cafe-de-mol/

5e editie: https://genieteninstijl.wordpress.com/2017/03/17/de-mol-nadert-de-ontknoping/

4e editie: https://genieteninstijl.wordpress.com/2016/03/10/de-mol/

Getagged , , , ,