Eerste Goodiebox van 2022 – The Non-Resolution Box

Ondertussen ben ik al geruime tijd geabonneerd op Goodiebox en iedere maand wacht ik vol spanning af wat erin zal zitten. Soms spiek ik al eens op voorhand naar de mail waarin staat wat je kan verwachten.

Deze maand zijn dat de volgende producten:

1. Intimate Wash van Ecooking (full size 13 euro)
Deze zeep heeft een lage PH-waarde (4) en reinigt zonder de huid uit te drogen of te irriteren. Ze bevat een hoog gehalte aan biologische aloë vera en natuurlijke vitamine E.

2. Argan Oil Brightening Conditioner van Justk (full size 9.90 euro)
Met de argan- en marula olie is het de ideale conditioner voor gekleurd haar met een anti-frizz werking die je haar laten shinen.

3. Truffle Therapy Face Toner van Skin & Co (full size 28 euro)
Door de antioxiderende werking van truffel beschermt deze toner je huid tegen beschadigingen van buitenaf. Daarnaast zuiveren de salie en toverhazelaar de poriën.

4. Repair Microbiome Night Crème van Skon Skin Care (full size 65.75 euro)
Het olijvenextract zorgt voor een dubbele barrièrefunctie (enerzijds het vochtgehalte verhogen en anderzijds het vocht vasthouden)

5. Scent of the Day Hand Cream #So Cozy van Tony Moly (full size 4.90 euro)
Een hydraterende en voedende handcrème met een katoengeur

De ene keer vallen de producten beter mee dan de andere keer. Momenteel heb ik ze nog niet getest want ik heb ze pas gisteren ontvangen, maar ik vertel jullie al wel wat ik er op het eerste zicht van vind.
De intimate wash is het enige product dat ik waarschijnlijk niet ga gebruiken.
De conditioner ruikt heel lekker en is perfect voor mijn gekleurd haar dat bij vochtig weer zeker een anti-frizz behandeling kan gebruiken.
Ook met de toner ben ik heel blij. Hij heeft een aangename geur, is alcoholvrij en geschikt voor alle huidtypes.
Een goede nachtcrème heb ik momenteel niet, dus die komt ook van pas en klinkt heel veelbelovend.
De handcrème is een kleine tube die ik onmiddellijk in mijn handtas gestoken heb.
Deze eerste box van 2022 bevalt mij op het eerste zicht erg goed. Het lijken mij toffe producten en hopelijk voldoen ze aan mijn verwachtingen.

5 lekkere en gezonde ontbijtjes

De feestdagen zijn voorbij en ook de kerstvakantie is achter de rug. Het was een tijd van lekker maar soms wel teveel en ongezond eten. Hoog tijd om terug wat op onze voeding te gaan letten!

Ontbijt overslaan doe ik nooit, maar ik eet wel bijna altijd gezond. Pistolets en koffiekoeken zijn voor op zondag, maar de andere dagen komt hier ’s ochtends ook wat lekkers op tafel.

  • Mokkashake uit Fastfood 1 van Sandra Bekkari is op dit ogenblik één van mijn favoriete ontbijtjes. Het is een combinatie van havermout, koffie, cacao en yoghurt, allemaal dingen die ik heerlijk vind!
  • Gevulde appel met pecannoten uit Fastfood 3 van Sandra Bekkari vind ik een heerlijk ontbijtje op een koude winterdag. De vulling is een combinatie van appel, pindakaas, noten en havermout. Ik gebruik wel wat meer havermout om een goed verzadigd gevoel te hebben. Oorspronkelijk doet Sandra dit met pecannoten, maar ik gebruik de noten die ik in huis heb.
  • Amandel-vanille-wafeltjes uit Een Dagelijkse Portie Power in 30 Minuten van Claudia Van Avermaet worden door mijn dochter gemaakt. We hebben zo elk onze specialiteit 🙂
    Ik eet ze heel graag met yoghurt met granola en wat seizoensfruit.
  • Bananencake uit Puur Pascale van Pascale Naessens is een cake van havermout, amandelmeel, bananen en kokosmelk. Haar boeken zijn de laatste tijd in de kast blijven staan, maar ik ga ze eens terug bekijken.
  • Granolacups uit Goed Plan van Rani De Coninck worden gemaakt van noten, havermout, eiwit en honing. Ze lijken meer op een taartje dan op een ontbijtje, dus perfect voor het weekend. Je kan er bovendien eindeloos mee variëren zowel qua yoghurt/skyr als qua fruit.

De wafeltjes, bananencake en granolacups (zonder yoghurt/fruit) bewaar ik in de diepvries en zo staat het ontbijt heel snel op tafel!

Andere lekkere ontbijtjes vind je hier en hier.

Wat eten jullie ’s morgens?

Pantonekleur 2022 – VERY PERI

Al 23 jaar maakt kleureninstituut Pantone in december de kleur van het komende jaar bekend. Donderdagavond werd Very Peri uitgeroepen tot kleur van 2022. Dit gebeurt steeds na een grondig onderzoek van wat er in de ganse wereld op alle vlakken speelt.

Het is de eerste keer in al die jaren dat het berdijf een volledig nieuwe kleur creëert voor Pantone Color of the Year. Leatrice Eiseman (executive director van het Pantone Color Institute) stelt dat dit te wijten is aan de wereldwijde transformatie en innovatie. We komen langzaam uit een periode van isolement waardoor ons fysieke en digitale leven nog meer met elkaar verbonden werden.

Very Peri (Pantone  17-3938) is een maagdenpalmblauw met violetrode ondertoon. We vinden er dus zowel het vertrouwde blauw in – dat staat voor stabiliteit – als het rode – met als eigenschappen energie en opwinding.
Het is niet de eerste keer dat een paarstint de kleur van het jaar wordt bij Pantone. Eerder zagen we al Ultra Violet (2018), Radiant Orchid (2014) en Blue Iris (2008).

Very Peri wil hoop bieden en creativiteit aanwakkeren of zoals Eiseman het zo mooi zegt: “de kleur staat voor een zorgeloos zelfvertrouwen en een gedurfde nieuwsgierigheid die ons helpt het veranderende landschap van mogelijkheden te omarmen en ons open te stellen voor een nieuwe visie”.

Ik vind Very Peri een heel mooie kleur die ik al bij enkele lifestylemerken had opgemerkt.
Wat vinden jullie van de nieuwe Pantonekleur?

Restaurant Nuances in Nice : wat een geweldige culinaire ervaring!

In de buurt van de haven opende begin september een gloednieuw restaurant haar deuren. Nuances gaat prat op hun leuke concept en daarom wilde ik er tijdens onze laatste trip naar Nice zeker eens gaan lunchen. Gelukkig hadden we gereserveerd want het restaurant zat volledig vol. Wat me meteen opviel was het mooie smaakvolle zwarte, maar toch luchtige interieur.

Voor de lunch kan je kiezen uit een twee- of driegangenmenu (20 of 25 euro) en ’s avonds is er een degustatiemenu van zes gangen (45 euro). Je kan enkel de menu’s bestellen want er is geen “à la carte” beschikbaar omdat het concept dat niet toelaat. Aan de chef geef je carte blanche en je weet dus niet wat je op je bord gaat krijgen.

Nadat we hadden plaatsgenomen werd ons gevraagd of we twee of drie gangen wensten en of we allergiën hadden. Met het mandje brood kwamen ook twee verschillende botertjes op tafel. Toen het voorgerecht geserveerd werd, vroeg ik wat het was. Dat wilde ze nog niet vertellen, we moesten vooral goed proeven! Toen ons bord leeg was, werd ons gevraagd wat we dachten gegeten te hebben. Leuk, maar niet zo eenvoudig!

Het ene botertje was met zongedroogde tomaatjes en dat hadden we goed geproefd. Het andere was met zwarte peper, wat ons niet echt duidelijk was. We hadden ook niet echt goed aan de boter geproefd omdat we er ons niet van bewust waren dat dat ook al moest geraden worden.
Het voorgerecht was een crème van zoete paarse aardappel, stukjes raap, een witte vis (die vrij onbekend was) en gemalen norivellen.
Het hoofdgerecht was kalfsvlees, witloof, wortelmousseline, een schuimpje van sinaasappel en gemalen popcorn. Ik denk dat mijn dochter één van de weinigen was, die de popcorn had geraden!

Het was heel fijn om je te laten verrassen, elke schotel te proeven en uit te zoeken welke ingrediënten op je bord lagen. Makkelijk was het zeker niet, maar wel een heel leuke beleving! Bovendien was het superlekker, je zat in een erg mooi interieur en prijs/kwaliteit eet je op niet veel plaatsen beter. Ik veronderstel wel dat de prijzen hier snel zullen opgetrokken worden want het restaurant is erg succesvol. Nuances is een topconcept en een absolute aanrader als je in Nice of in de buurt bent!

Koekjesdeeg – LET’S DOUGH IT

Bij het openmaken van mijn pakketje van Let’s Dough It werd ik onmiddellijk gelukkig!
Voor diegenen die “Let’s Dough It” nog niet kennen, wil ik het even toelichten. Hun belangrijkste product is koekjesdeeg. Geen gewoon koekjesdeeg, maar deeg dat je kan eten zonder dat het gebakken moet worden! Hun slogan is “No need to bake, Just spoon it!”.
Toen mijn vader die banketbakker was, vroeger koekjesdeeg of cakebeslag maakte, kon ik daar als kind niet afblijven. Ik snoepte stiekem van het ongebakken deeg wat eigenlijk niet  mocht omdat het ongezond was. De degen van “Let’s Dough It” kan je wel “raw” of ongebakken eten omdat ze geen eieren en onbewerkte bloem bevatten.

Ieder kartonnen potje van ongeveer 250 gram is afgedekt met vershoudfolie en een doorzichtig plastic dekseltje. Grotere potten van 400 gram of 1 kilogram zijn ook beschikbaar. Het smakengamma van “Let’s Dough It” is erg groot en wisselt regelmatig.
Je kan het deeg zo eten, maar je kan er ook heel makkelijk koekjes van bakken. Bolletjes rollen van 50 gram en 15 minuten in een voorverwarmde oven van 165°. Het is wel belangrijk dat je genoeg ruimte tussen de deegbolletjes laat want ze vormen zich tot echte grote ronde american cookies.

Samen met mijn familie proefden we zowel van het deeg als van de koekjes die ik gebakken had. Persoonlijk vond ik het koekjesdeeg Chocolate Chip Melk het minst lekker (een beetje saai) maar de gebakken koekjes vond ik dan weer overheerlijk. De smaken waren echt verdeeld, want mijn oudste dochter vond dit het lekkerste deeg. In de Toppe’Dough Banoffee proefden we duidelijk speculoos en banaan. De Velvet Bueno was dan weer het mooiste potje met het rode deeg!
Het Vegan Cinnamon Cake Beslag was, zoals een echt cakebeslag, lopender/malser dan het koekjesdeeg. Wij vonden dit allemaal superlekker! Hier heb ik geen cakejes van gebakken, maar ik heb het in de diepvriezer gestoken. Het is heel lekker als bolletjes ijs bij een stukje warme appeltaart.
De Fudge Bar ziet er heel mooi uit, maar beviel mij persoonlijk iets minder, terwijl ik de Nutzly, een witte chocolade hazelnootpasta, lekker vind op een sneetje brood.

“Let’s Dough It” is een heel leuk concept. Eigenlijk waren zowel de degen als de koekjes allemaal heel lekker. Smaken verschillen uiteraard en de meningen waren dan ook verdeeld over onze favorieten.
Wat ik belangrijk vind, is dat op de website duidelijk vermeld staat op welke manier je elk deeg hoe lang kan bewaren (buiten de koelkast, in de koelkast of in de diepvries).
Als je een gezellige namiddag wil doorbrengen met kleine of grotere kinderen is het koekjesdeeg zeker een aanrader! Eerst kan je proeven van het deeg en daarna koekjes bakken zonder dat je keuken een slagveld wordt omdat je deeg hebt moeten maken. Bovendien kan het resultaat niet mislukken!
Het enige nadeel van “Let’s Dough It” is misschien de iets hogere prijs (250 gram voor 6.50 euro).

Misschien is dit wel een leuk (cadeau)ideetje voor alle belangrijke feestdagen die er nog aan zitten te komen of misschien gewoon voor een gezellige namiddag samen!

Ik ben heel blij dat ik de producten van “Let’s Dough It” heb mogen proberen. Het pakketje is mij toegestuurd maar ik heb wel mijn eerlijke mening gegeven. De linkjes in dit blogbericht zijn geen afflilatielinks.

Na een lange tijd terug naar Nice

Voor het eerst in bijna twee jaar gingen we opnieuw naar Nice, waar corona blijkbaar niet bestaat 😊 Je leeft er wel hoofdzakelijk buiten, maar op zes dagen hebben we misschien twee keer ons covid-safeticket moeten tonen.

De werken aan de haven zijn ondertussen volledig afgerond en de metro verbindt nu de stad van de luchthaven tot de haven. Het openbaar vervoer is er efficiënt, erg goedkoop (10-rittenkaart voor 10 euro) en rijdt heel frequent. Daar kunnen ze bij ons nog wat van leren!
Voor de tweede keer verbleven we in het Best Western Plus Hotel Masséna. Een heel fijn hotel met mooie kamers, lekker uitgebreid ontbijt en perfect gelegen in een zijstraat van Place Masséna.
Ook qua weer hebben we geluk gehad want voor we vertrokken zag het er echt niet goed uit, maar uiteindelijk bleef het bij één dag regen.

Wat we gedaan hebben? Eigenlijk niets speciaal, gewoon genoten van de mooie oude stad, gewandeld op de Promenade des Anglais, geregeld een terrasje gedaan en natuurlijk lekker gegeten.

Eén van onze vaste adresjes is Sentimi, waar we voor de eerste keer binnen zaten in het mooie authentieke interieur en waar de Lambrusco lekker smaakte.
De ontdekking van deze trip was het nieuwe restaurant Nuances. Dit restaurant in de havenbuurt heeft een geweldig leuk concept waar ik volgende keer meer over vertel.

Review: DE ZOETE BAKPLAAT – Rukmini Iyer

Rukmini Iyer is bestselleracteur van kook- en bakboeken. Wereldwijd verkocht ze al meer dan 1 miljoen exemplaren! Ik testte De Zoete Bakplaat uit, opvolger van De Groene Bakplaat, De Snelle Bakplaat en De Wereldse Bakplaat. Blijkbaar heb ik wat gemist want ik had nog nooit van haar gehoord!

Rukmini Iyer was juriste, maar creëert tegenwoordig nieuwe recepten en is tevens foodstyliste. Ze doet dat o.a. voor The Guardian en Fortnum&Mason. Bij elk recept is haar vertrekpunt koken of bakken met minimale inspanning en maximale smaak!

De Zoete Bakplaat bevat 75 verschillende recepten en is opgedeeld in categorieën: cakes, cupcakes, brownies, muffins, broodschotels,…  Alle recepten worden hier, in tegenstelling tot de andere boeken uit de reeks, uiteraard niet op een bakplaat gebakken, maar wel in de vereiste bakvormen. Naast ieder recept staat een paginagrote foto die je onmiddellijk een duidelijk beeld geeft van hoe het eruit zal zien. Het gaat hoofdzakelijk om zoete recepten, maar er staan ook een paar hartige baksels in het boek. De ingrediënten zijn makkelijk verkrijgbaar al zijn de smaakcombinaties onverwacht en vaak erg originieel, maar voor mij niet altijd even toegankelijk.

Rukmini laat zien dat je met een basisrecept alle kanten op kan. Enerzijds leert ze hoe je basisingrediënten op een verstandige manier kan vervangen en anderzijds geeft ze tips om smaakmakers toe te voegen.
Ieder hoofdstuk begint met een inleiding. Daarna vind je het basisrecept, gevolgd door tips voor glutenvrij, vegan en diabetici-vriendelijke varianten.
Achteraan in het boek vind je nog een extra tabel met meer informatie voor aanpassingen voor het glutenvrij, vegan en diabetici-vriendelijk maken van de recepten.

Een verrassende smaakcombinatie vond ik het bananenbrood met sinaasappel, saffraan en pijnboompitten. Ik eet regelmatig bananenbrood met noten en chocolade als ontbijt. Deze van Rukmini is eerder een cake met een verrassend lekkere smaak die je in de namiddag eet bij een kopje thee of koffie. Ook de theecake met rozijnen was erg lekker en traditioneler van smaak. De muffins met pindakaas, framboos en banaan waren voor mij de absolute topper. Om heel eerlijk te zijn heb ik nog niet vaak zulke lekkere cakejes gegeten!

Dit is een boek dat (beginnende) bakkers een goed inzicht geeft in alle soorten baksels en hoe je met het basisrecept kan experimenteren. Het verbaasde me dat ze vaak water aan het deeg toevoegt. Ook vervangt ze boter soms door olijfolie wat helemaal niet te proeven is. Gewoonlijk bak ik gezondere dingen (zonder suiker en witte bloem), maar ik moet toegeven dat dit wel allemaal erg lekker was! Bovendien is het erg fijn om in de herfst iets lekkers te bakken waardoor er een heerlijke geur in huis hangt.

Een beetje België in Musee d’Orsay in Parijs

Het was zo lang geleden dat we het, naar mijn mening, mooiste museum van de Franse hoofdstad nog eens bezochten, hoog tijd dus voor een bezoek aan Musée d’Orsay tijdens onze trip naar Parijs!

Het spoorwegstation “Gare d’Orsay” werd gerenoveerd tegen de Wereldtentoonstelling in Parijs van 1900. Al snel werd het echter te klein voor de grote treinstellen en daarom besloot president Valéry Giscard d’Estaing het om te bouwen tot een museum voor West-Europese (en dan vooral Franse) kunst uit de periode 1848 tot 1914. In december 1986 opende François Mitterand de deuren van het museum. Momenteel rijden er nog steeds treinen op vier ondergrondse sporen en er hangen nog een aantal indrukwekkende klokken die refereren naar het verleden als treinstation.

Op donderdag trokken we er tegen de middag naartoe want het museum blijft dan later open (tot 21.45 uur). Vaak zijn museumcafés erg leuk en daarom besloten we er te lunchen. Het interieur was schitterend met een grote klok en gouden verlichting! De kaart was erg beperkt en het eten niet echt geweldig; de quiche lorraine was lauw en van de bagels was enkel die met gemarineerde groenten nog beschikbaar, maar we genoten vooral van het schitterende kader!

Het museum is gekend voor zijn impressionisme. Vooral de kunstwerken op de vijfde verdieping genoten onze voorkeur. We bewonderden Monet, Manet, Degas, Cézanne, Renoir, Van Gogh,…

Eén van de topstukken van het museum is ongetwijfeld “La Petite Danseuse de 14 ans” van Edgar Degas. Model stond Marie van Goethem, een 14-jarig danseresje uit België. De oorspronkelijke versie was een huidskleurig wassen beeld met een echte tutu, echt haar en echte balletschoentjes. Het werd voor het eerst getoond op een tentoonstelling in 1881. Het beeld was omgeven door een glazen vitrine en veroorzaakte een schandaal omdat het de indruk gaf dat het kleine meisje in een kooi gevangen zat (net zoals een dier). Nadien heeft Degas nooit nog iets van zijn werk tentoongesteld. Na zijn dood werden er 25 bronzen afgietsels gemaakt van het beeld waarvan dit er één is (en eveneens omgeven door glas). Verder zijn er van Degas ook heel wat schilderijen aanwezig rond ballet (zoals De Balletklas-zie hierboven)

In musée d’Orsay is ook Belgische kunst te vinden. Werk van Victor Horta en Henry Van de Velde was te zien op de benedenverdieping bij de Belgische Art Nouveau.

Ik heb genoten van de vele mooie kunstwerken.
Wat is jullie favoriete museum in Parijs?

EINDELIJK NOG EENS NAAR PARIJS !

In het begin van de Coronacrisis hadden we onze trip naar Roland Garros moeten annuleren en de vouchers – zowel voor de Thalys als voor het hotel – die we nog hadden, vervielen bijna. Dat konden we uiteraard niet laten gebeuren en daarom gingen we vorige week enkele dagen naar Parijs. Veel hebben we niet gedaan, maar we hebben genoten van het rondkuieren in de verschillende arrondissementen.

Op internet had ik al vaak “the sinking house” voorbij zien komen. Aangezien we ook naar Montmartre gingen, wilde ik daar zeker een foto van maken. Als je bijna boven aan de Sacré Coeur bent en met je rug naar de basiliek gaat staan, bevindt het huis zich aan je linkerzijde. Hou je smartphone evenwijdig met het gras en het lijkt alsof het huis zinkt. Het staat dus helemaal niet schuin, dat is maar een optische illusie. Leuk toch?

Via de blog van Kris van Kool-Family had ik restaurant Kong ontdekt en dat leek me echt de moeite.Op Tripadvisor had ik een aantal slechte recensies gelezen, maar ik wilde het toch proberen. Het is een prachtig restaurant, gelegen aan de Pont Neuf, op de bovenste verdieping met een glazen koepel en mooi uitzicht. We hadden redelijk vroeg gereserveerd omdat de eerste gasten de betere tafeltjes zouden krijgen. Op de zonnige dag toen wij er waren, werden de stores op sommige plaatsen naar beneden gedaan om de felle zon wat buiten te houden. Het werd zo aangenamer qua temperatuur, maar een deel van het mooie uitzicht verdween wel een beetje. Het lunchmenu (39 euro) is mij erg goed bevallen. Als voorgerecht kozen we de carpaccio van zeebaars met combava en yuzu. Als hoofdgerecht ging ik voor de kabeljauw met rode spicy curry terwijl mijn dochter opteerde voor de risotto met cantharellen. Het was allemaal erg lekker, maar de porties waren wel vrij klein. In tegenstelling tot wat ik gelezen had, was het personeel ook supervriendelijk! Blogs van andere mensen hebben me al vaak geïnspireerd om leuke dingen te ontdekken!

In rue Beaubourg in Le Marais vind je veel Aziatische eettentjes. Wij lunchten er bij Happy Nouilles, waar voor het raam aan de straatkant de verse noodles werden gemaakt die daarna achteraan in de keuken werden verwerkt in lekkere gerechtjes. Het was er erg eenvoudig, maar de noodles waren heerlijk. Je moet er wel buiten kunnen zitten want binnen is het klein en door de drukte erg warm. We liepen ook even binnen in de Marché des Enfants Rouge, een plaats die we in de lente zeker verder gaan ontdekken.

Het weer zat ons echt mee en dan is het fijn vertoeven in ons favoriete park, Jardin de Luxembourg, dat eigenlijk in elk seizoen prachtig is. We ontdekten echter ook dat het in Les Jardins des Tuileries heel aangenaam zitten is. Verder brachten we nog een bezoek aan musee d’Orsay, maar daar heb ik het een volgende keer over.

Bij het verlaten van het hotel bleek dat – nadat we de kamers, het ontbijt en een diner afgerekend hadden – er nog een restsaldo was. In het voorjaar tijdens Roland Garros zijn de kamers blijkbaar een stuk duurder dan op het einde van oktober. Ik was wel onder de indruk dat de mensen van het hotel dit – zonder dat wij ernaar vroegen – melden en aangaven dat ze het overgebleven saldo zouden storten op onze rekening.

Getagged ,