Weekendje Mons

Naar Wallonië gaan we niet vaak, maar onlangs had ik een nacht in Mons geboekt. Mons – of in het Nederlands Bergen – ligt in de provincie Henegouwen en werd in 2015 Culturele hoofdstad van Europa. Het is een vrij kleine stad waar alle bezienswaardigheden op wandelafstand liggen. Onze auto parkeerden we (gratis) op Place Nervienne en van daaruit was het niet ver lopen tot het centrum van de stad.

De Grand Place is een erg mooi plein met veel groen en een waterpartij. Het stond vol terrassen en wat me opviel was dat ze bijna overal dezelfde tafels en stoelen hadden. Het stadhuis wordt momenteel gerenoveerd waardoor de gevel met een zeil bedekt is. Zo konden we “het aapje van Bergen” helaas niet zien. Dat is een klein bronzen beeldje aan de voorgevel van het stadhuis. Als je met je linkerhand over zijn hoofd streelt, zou je een wens mogen doen. Vroeger werden de ondeugende kinderen er als straf aan vast gemaakt.

Via de poort van het stadhuis en door de voetgangerstunnel kwamen we in “Jardin du Mayeur” of de tuin van de burgemeester. Dit is een mooi rustig plekje gelegen midden in het hart van de stad. Daar staat “Le Ropieur”, de kwajongen uit Mons die speelt met het water van de fontein en probeert om de voorbijgangers nat te spetten.

We zijn ook naar het belfort geweest dat omgeven is door een grasveld. Het is 87 meter hoog en je ziet het van overal in de stad. Met een lift kan je naar boven om vervolgens met de trappen terug naar beneden te gaan, maar omwille van de hitte hebben we dat niet gedaan. Het belfort werd gebouwd in 1661 en staat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

In de mooie Sint-Waltrudiskerk vind je zowel het schrijn als de vergulde koets die tijdens het folkloristische Doudou festival door de stad worden gedragen.

Via de toeristische dienst hadden we een plannetje gekregen voor de Street Art wandeling, “Kunst bewoont de stad”. Nadat we een gedeelte van deze wandeling hadden gedaan, stopte een politiecombi bij ons en vroeg of alles ok was, waarop wij bevestigend antwoordden. Ze gaven ons de raad terug naar het echte centrum te gaan omdat dit geen wijk voor toeristen was 😊

Wat me opviel was dat Mons veel mooie kleine rustige plekjes heeft. Het meest interessante in de stad vonden wij het Mundaneum of in de volksmond “het Google op papier”, maar daarover later meer.

Het was bloedheet en daarom hebben we minder gezien dan ik in gedachten had. De scheepslift van Strépy-Thieu en Maison Losseau had ik nog graag bezocht. Dit laatste zou een pareltje van art nouveau zijn en naar het schijnt krijg je er pantoffeltjes om aan te doen zodat je het parket niet beschadigt. Mons is een stad die me echt verrast heeft en we keren zeker nog eens terug!

Opening KMSKA dit weekend!

Maandag bezocht ik het KMSKA in avant-première. Na 11 jaar en meer dan 100 miljoen euro aan investeringen later, kan het museum vanaf zaterdag opnieuw bezocht worden door het grote publiek en ik kan nu al verklappen dat het genieten is. Ik was echt onder de indruk!

Het museum is flink uitgebreid en heeft 50 zalen. Het zijn eigenlijk twee verschillende musea in één. Enerzijds heb je de zalen in aardse kleuren en met mooi parket waarin de oude meesters gehuisvest zijn. Anderzijds heb je de modernere kunst – van na 1880 – in hagelwitte blinkende ruimtes met indrukwekkende dakkoepels en de “stairway to heaven”.

De kunstwerken hangen gegroepeerd rond thema’s in plaats van chronologisch. Zo vind je de Madonna van Jean Fouquet in dezelfde ruimte als een werk van Luc Tuymans. Er is ook een grote collectie van zowel Ensor als Rubens aanwezig.

Enkele zalen zijn gewijd aan de geschiedenis en de renovatie van het museum. Er werd veel aandacht besteed om het museum voor iedereen een interessante beleving te maken. Zo werd er aan de kinderen gedacht door speelse elementen in de ruimte toe te voegen. Christophe Coppens, die we vooral kennen als modist of hoedenmaker, heeft details uit schilderijen uitvergroot zoals een dromedaris, een hondje, een grote hand,…

Dit weekend is eindelijk het grote openingsweekend waarnaar al zo lang werd uitgekeken. Er wordt van alles georganiseerd op het plein en in de tuin van het museum. Allen daarheen zou ik zeggen!

Gelezen: De Geurenverzamelaar – Dominique Roques

Parfum intrigeert me al lang. Welk parfum past bij welke persoon? Dit vind ik een heel interessante vraag. In het verleden volgde ik ook diverse opleidingen en bijscholingen als aromatherapeute. Geuren zijn dus altijd wel een bron van interesse geweest voor mij en daarom moest ik het boek “De Geurenverzamelaar” zeker lezen!

Dominique Roques is sinds 2009 aan de slag bij Firmenich in Genève. Samen met Givaudan en IFF zijn dit de drie grootste geur- en smaakstoffenproducenten ter wereld. Roques zoekt de beste grondstoffen voor de grootste parfumeurs en reist hiervoor al 30 jaar de wereld rond. De Fransman is de link tussen kweker, distillateur en parfumeur.

In korte hoofdstukken neemt hij ons mee op wereldreis naar de basis van de geuren: de planten, de streken waar ze worden gekweekt, de tradities en de verhalen van de mensen. Ieder hoofdstuk belicht een andere geur: de lavendel in de Haute-Provence, de Bulgaarse roos, de kaneel uit India, de vanille uit Madagascar, de patchoeli uit Indonesië, de wierook uit Somaliland,…
We maken kennis met twee totaal verschillende werelden, enerzijds de boeren die in moeilijke omstandigheden leven en werken en anderzijds de luxueuze wereld van de parfums waarin die grondstoffen terecht komen. Roques is al vaker op die plaatsen geweest en heeft er erg goede relaties opgebouwd. Hij probeert echt wel een verschil te maken en zet zich in voor eerlijke prijzen en betere leefomstandigheden voor de kwekers

Ik vond het een ontzettend interessant boek waar je meer te weten komt over waar en hoe de natuurlijke grondstoffen worden gekweekt. Roques spreekt vaak over grote parfumeurs waarmee hij samenwerkt, maar noemt hen enkel bij de voornaam en ik vond het fijn om uit te zoeken over wie het dan ging. Achteraan in het boek vind je een lijst met vaktermen die in de parfumwereld gehanteerd worden. Wel vond ik het spijtig dat er in het boek geen enkele foto stond, dat had volgens mij echt een meerwaarde kunnen betekenen.

De Geurenverzamelaar – Een wereldreis naar de oorsprong van het parfum
Dominique Roques
Uitgeverij Balans
ISBN 978 94 638 2163 6
2021 – 270 blz

Hautvillers – de wieg van de champagne

Zoals ik vorige keer al schreef, was het de eerste keer dat we Hautvillers bezochten. Het is een pittoresk dorpje met smalle straatjes, een gezellig dorpsplein met groot terras dat ons wat aan het zuiden van Frankrijk deed denken (misschien mede door de warme temperatuur 😊).

We parkeerden onze wagen op de gratis parking Jard Kiedrich in het centrum, waar je al onmiddellijk verwend wordt met een prachtig uitzicht op de wijngaarden.  Eerst gingen we langs bij de toeristische dienst voor wat meer info. Op datzelfde plein bevindt zich ook Café d’Hautvillers met het grote gezellige terras waar we een koffie dronken voor we op pad gingen.

Hautvillers werd gesticht in 658 en staat vooral bekend als de geboorteplaats van de champagne. De wijngaarden van het dorp staan sinds 2015 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Ze zijn geklasseerd als “1er cru” en strekken zich uit over 275 hectare. Alle drie de druivenrassen die gebruikt worden om champagne te maken, worden er gecultiveerd.
Dom Perignon (1639-1715) is de monnik die aan de wieg van de champagne stond. Hij startte met het combineren van de drie druivenrassen (Pinot Noir, Pinot Meunier en Chardonnay), ontdekte dat door middel van dubbele fermentatie de bubbels ontstonden, introduceerde de sterkere flessen die deze tweede gisting op fles konden verdragen en gebruikte de champagnekurk.

In het park Pierre Cheval staat sinds 11 juni 2022 zijn beeld. Dit bronzen beeld van 700 kilo werd gemaakt door Juan-Carlos Carrillo. We namen ook een kijkje in de abdijkerk Saint-Sindulphe waar Dom Perignon naast Dom Ruinart begraven ligt.

In Reims en Epernay hebben we al veel grote champagnehuizen bezocht en daarom wilde ik in Hautvillers een kleine champagneboer bezoeken. Na wat gegoogel kwam ik bij G. Tribault, maar toen we arriveerden, merkten we al snel dat dit eigenlijk niet was wat we zochten (een beetje tussen de grote champagnehuizen en de kleine boeren). De tasting vond plaats in een grote ruimte met adembenemend zicht op de wijngaarden. Er stonden verschillende tafels die bijna allemaal vol zaten. Bij aankoop van 6 flessen kreeg je gratis 3 degustatieglaasjes. We ontdekten er naast de champagne ook Ratafia, een natuurlijk aperitief met verse aroma’s van framboos en cassis dat me wat aan porto deed denken.

Hautvillers doet heel authentiek aan met de traditionele huizen en smalle steegjes. Meer dan 140 woningen hebben ook een smeedijzeren bordje aan de gevel dat in het verleden verwees naar het beroep van de bewoners.

Het is een dorpje dat je zeker niet mag missen als je de Champagnestreek bezoekt! Het enige minpuntje vind ik dat er praktisch geen mogelijkheden zijn om lekker te lunchen.

Champagnestreek – zomer 2022

Ieder jaar gaan we enkele dagen naar deze regio en meestal logeren we in Reims. Dit jaar had ik echter een hotel in Epernay geboekt. Vorig jaar hebben we gepicknickt bij Moët&Chandon en dat was geweldig. Alleen moest ik het bij twee glaasjes houden omdat we nog naar Reims moesten rijden. Ook de champagneterrasjes op de Avenue de Champagne vind ik geweldig en bovendien liggen veel van de dorpjes die ik nog wil bezoeken dichter bij Epernay dan bij Reims.

In de tuin van het stadhuis van Epernay vertoef ik graag, het is er heerlijk zitten met een fijn boek. Uiteindelijk hebben we dit jaar niet opnieuw ingeschreven voor de picknick in de tuin van Moët&Chandon, 75 euro per persoon vond ik te duur. Wel hebben we genoten van de champagne en een kaas-en charcuterieplankje op ons favoriete champagneterras Collard-Picard.

In Reims wilde ik al heel lang eens een bezoekje brengen aan bibliotheek Carnegie. Deze werd genoemd naar Andrew Carnegie die ook aan de basis ligt van de bibliotheek van Leuven. Het is een meesterwerk inzake art deco. Toch was het een erg kort bezoek want het voelde voor mij niet echt gepast om in de bibliotheek rond te wandelen terwijl de mensen daar in stilte zaten te lezen. We sprongen ook nog even binnen bij mediatheek Jean Falala om daar op de bovenste verdieping van het uitzicht over de kathedraal te genieten. Dit gebouw is een hoogstandje op gebied van glas- en staalconstructie. Spijtig genoeg belemmerde de zonnewering het uitzicht een beetje. Gelukkig was onze lunch bij Excelsior wel geweldig. Hun terras vind ik persoonlijk één van de fijnste plekjes in Reims om te lunchen.

Hautvillers is een dorpje waar we nog nooit geweest waren. Het is erg pittoresk met smalle straatjes en een gezellig dorpsplein dat me wat aan Zuid-Frankrijk deed denken (misschien mede door de warme temperatuur 😊). Het staat bekend als de geboorteplaats van de champagne en vanwege Dom Perignon, maar daarover later meer in een aparte blog.

Placemats voor mijn terrastafel

Vroeger dekte ik mijn tafel steevast met een tafelkleed, maar tegenwoordig gebeurt dat eigenlijk niet meer. Placemats vind ik veel eigentijdser, ze zijn decoratief, praktisch en duurzaam (al spreken we dan niet over de papieren wegwerp exemplaren 🙂 ). Je vindt ze ook in alle mogelijke materialen.

Op mijn keramische terrastafel was ik aanvankelijk niet van plan placemats te leggen. Ik plaatste mijn servies en bestek er zo op. Toch ben ik hiervan teruggekomen. Met placemats oogt het veel mooier en gezelliger. Bovendien dempt het ook het geluid als je je glas of bestek neerlegt.

Mijn nieuwe placemats vond ik in de webshop van Fotocadeau, voor mij een inspiratiebron voor leuke en originele producten/geschenkjes. In het verleden bestelde ik er al eens mokken met een foto van mijn kleinzoontje, waarmee ik nog steeds heel blij ben!

Ook deze keer vond ik er precies wat ik zocht. Bij Fotocadeau kun je tegenwoordig ook een siliconen placemat bestellen, zelfs met een eigen gekozen foto. Ik maakte echter mijn keuze uit hun ruime collectie. Je kan een marmer-, leder-, betonlook, … kiezen maar Fotocadeau biedt bijvoorbeeld ook een placemat groen aan.

Ik ging voor rechthoekige placemats met een zomers marmereffect die mooi ogen op mijn terrastafel. Ze zijn vervaardigd uit een stevig vinyl wat erg praktisch is, gewoon met een sopje afvegen. Hun rechthoekige formaat (45 op 30 cm) is voor mij ook een meerwaarde. Het zijn ruime exemplaren waarop alles perfect past. Ik,heb ook ovale placemats, maar als ik dan grotere borden gebruik, oogt het minder mooi omdat de glazen of het bestek er soms maar gedeeltelijk op liggen.

Nadat ik de bestelling had geplaatst, ontving ik ze enkele dagen later opgerold in een koker. Om eerlijk te zijn was ik onterecht een beetje bezorgd dat de kromming niet volledig zou verdwijnen. Dankzij de goede kwaliteit lagen ze een beetje later al mooi plat op mijn tafel. Ze zijn vrij dik en voelen zacht en comfortabel aan, een echte meerwaarde op mijn terrastafel!

VIANEK – “From Polish Nature with Love”

Ik vind het altijd fijn om nieuwe brands te ontdekken en zo kwam ik bij Vianek, een Pools natuurlijk skincaremerk dat gebruik maakt van biologisch gekweekte bloemen, vruchten en kruiden. Ze hebben producten voor het gelaat, het lichaam en het haar. Er zijn zes verschillende lijnen voor specifieke behoeften. Deze lijnen bevatten typische actieve ingrediënten gekoppeld aan hun geur en kleur.

  • blauw: hydraterend voor de droge huid
  • rood: verstevigend en anti-rimpel voor de rijpere huid
  • groen: verfrissend en reinigend voor de vette, gecombineerde en acne-gevoelige huid
  • oranje: voedend voor elk huidtype
  • paars: versterkend voor de dunne huid en roodheid
  • roze: rustgevend voor de gevoelige en geïrriteerde huid

Vianek revitaliserend gezichtsreiniger – 7.95 euro
“De revitaliserende gezichtsreiniger verwijdert effectief alle onzuiverheden zonder de huid te irriteren. De reiniger bevat aardbeienextract dat de huid verzacht en verhelderd, waardoor rimpels verminderd worden. Het aanwezige amandelzuur verwijdert de bovenste lagen van de opperhuid, waardoor de celvernieuwing wordt gereguleerd en de huidstructuur verbeterd.”
Het is een gel die makkelijk aanbrengt en heel goed moet afgespoeld worden met warm water. Hij heeft een vrij zoete snoepjesgeur waarin ik ook wel aardbei ruik.

Vianek vestevigende douchegel – 7.95 euro
De verstevigende douchegel is een zachte maar doeltreffende douchegel die de strijd voor een stevige en gladde huid ondersteunt. Het product bevat flavonoïdenrijk sleedoornextract met beschermende en versterkende eigenschappen. Dankzij het hoge gehalte aan ureum verzacht de gel de opperhuid, verbetert het de hydratatie en de elasticiteit van de huid. De toevoeging van kaneelolie zorgt voor de versteviging van de huid.”
De douchegel is vrij lopend en dat vind ik niet zo handig. Onder de douche is de geur van de kaneelolie vrij uitgesproken, maar gelukkig ruik je hem daarna niet meer echt.

Vianek regenererende en verstevigende bodyscrub – 8.95 euro
“De regenererende en verstevigende bodyscrub is op basis van fijngemalen frambozenzaden en suiker. Deze ingrediënten dragen bij tot het effectief verwijderen van dode huidcellen en hydrateren en verzachten de huid. De scrub bevat kaneelolie die verstevigende eigenschappen heeft en die de vorming van cellulitis voorkomt.”
Dit is een vrij vaste, boterachtige roze substantie. De korrel is zoals ik hem graag heb, niet te groot maar ook niet te klein. De geur van de kaneelolie overheerst hier niet.

Vianek intensief verzachtende body butter – 9.95 euro
“De verzachtende body butter combineert de eigenschappen van waardevolle kokosolie en valeriaanextracten. Het product hydrateert en verzacht de opperhuid en irritaties. De aanwezige bijenwas en glycerine versnellen de regeneratie en reconstructie van de water-lipidenlaag.
Dit product is mijn absolute favoriet! Ik vind het fijn in gebruik en erg effectief. Het heeft een heel aangename textuur, een lekkere zachte geur en bovendien hydrateert en verzacht het mijn huid erg goed.

In cellullite voorkomen, geloof ik niet echt. Ik heb in het verleden al veel – ook duurdere – producten hieromtrent geprobeerd zonder echt resultaat te merken. Is mijn huid een pak steviger? Ook hier kan ik niet echt positief op antwoorden, maar uit mijn vorige ervaringen rekende ik hier ook niet op. Toch zijn de producten mij goed bevallen. Voor mij is het gebruiksgemak en het algemene effect op mijn huid van belang. De bodyscrub en bodybutter zijn zonder twijfel mijn favoriete producten, de douchegel beviel mij persoonlijk het minste.

Ik vind het een mooie verpakking: een witglanzende plastic fles met daarop een etiket dat onderaan een bloemmotief bevat in één van de zes kleuren. Zo kan je onmiddellijk zien tot welk lijn het behoort en voor welke huidtype het bijgevolg geschikt is. Op de achterzijde is een klever aangebracht met informatie in het nederlands.
Het verschil met biologische producten is dat deze van Vianek wel parfum bevatten.
De producten werden niet getest op dieren en het grootste gedeelte van de producten is vegan.

Gelezen – De Griekse Ontsnapping van Karen Swan

Chloe Marston verhuist van Londen naar New York. Na een gebroken hart zou dit een nieuwe start voor haar moeten betekenen. Invicta, het bedrijf waarvoor ze werkt, heeft ook een vestiging in New York en ze kan daar aan de slag. Ze bieden hun klanten conciërge- en lifestylediensten in het luxesegment aan. Nadat een collega een ongeval heeft gehad, moet Chloe voor haar invallen en zorgen dat aan de soms extreme wensen van de allerrijksten wordt voldaan. Op een dag krijgt ze de opdracht om een huis in Griekenland te zoeken voor een nieuwe klant…

Dit was het eerste boek van Karen Swan dat ik las. In het begin was ik een beetje teleurgesteld omdat het verhaal nogal traag op gang kwam, maar na een tijdje ging het beter. Niettegenstaande dat Chloe het hoofdpersonage was, werden er soms stukjes verteld vanuit iemand anders zijn perspectief. Daardoor was het bij momenten een beetje complex en mysterieus. Het was fijn om te lezen hoe Swan moeiteloos het uiterst glamoureuze van de conciërgeservice verweeft met het down-to-earth karakter van Chloe. Ik heb me, toen ik drie kwart van het boek had gelezen, ook even afgevraagd of de titel slaat op haar vertrek naar Griekenland…

De Griekse Ontsnapping is een verhaal van liefde en verraad, vriendschap en vertrouwen en voeg daarbij nog een op te lossen mysterie met een onverwacht happy end!

De Griekse Ontsnapping
Karen Swan
Uitgeverij Xander – 411 blz
ISBN 978 94 0161 770 3
Oorspronkelijke titel: The Greek Escape (2018)

Harbor Café Jean sur Mer – Antwerpen

Het streetfoodconcept Jean sur Mer bestaat ondertussen al meer dan tien jaar en in december 2020 werd hun visbar aan de Groenplaats geopend. Het pand heeft nog steeds de look&feel van de bruine kroegen die er vroeger gevestigd waren (café ’t Bolleke en nadien ’t Gollemke). Het Harbor Cafe is klein maar heeft wel een terras en is gelegen in de schaduw van de kathedraal. De buitenkant met de blauwe tentjes en de blauw-witte vichyruitjes op de tafels, sprak me wel aan.

Op straat stond een bord met de beperkte kaart: 4 visburgers, garnaalkroketten en fish&chips. Niet veel keuze vind ik wel fijn, want dat betekent dat alles vers is. Het was bovendien het eerste MSC-gecertificeerde restaurant in België. Ze werken dus met vis die gevangen is met respect voor het milieu en de vispopulatie. Bovendien is de vis te traceren van de boot tot in je bord.

Binnen aan de toog kan je je bestelling doorgeven en betalen. Met je drank kan je dan een plaatsje uitkiezen en het eten wordt aan tafel gebracht. Veel honger had ik eigenlijk niet maar ik moest snel ies eten en ging dus voor de small catch. Het vriendelijke meisje vroeg of ik mijn burger misschien in menu-vorm wilde, met een drankje en frietjes voor 14.50 euro. Dat leek me wel een goed idee!

Ik vond het leuk gepresenteerd. De frietjes bleken potato wedges te zijn. Tussen het hamburgerbroodje lag wat sla, drie stukken lekkere vis, zilveruitjes, augurkjes en heerlijke tartaarsaus. Het broodje was een echt briochebroodje en daar ben ik persoonlijk iets minder fan van. Een visburger zal ik er daarom niet meer nemen, maar ik keer zeker nog eens terug om hun garnaalkroketjes te proeven!

Bezoek aan het Schoon Verdiep – Stadhuis Antwerpen

De grondige renovatie van het stadhuis is na vier jaar eindelijk voltooid (april 2018 – juni 2022).  
Het stadhuis is een echt open huis geworden, toegankelijk voor het publiek. Voor de renovatie bevond de centrale inkomhal zich aan de Suikerrui, maar die is nu terug verplaatst naar de Grote Markt. De vele historische poorten blijven overdag open zodat je ook langs de Suikerrui nog binnen kan. Op de benedenverdieping, die voor iedereen toegankelijk is, kan je een verwelkoming van Bart De Wever en een film over de renovatie bekijken.

De eerste steenlegging gebeurde in 1561 door burgemeester Rockox. Na vier jaar was het impressionante stadhuis in renaissancestijl voltooid. In 1999 werd het opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
Aan het Schoon Verdiep zijn tijdens de renovatie geen grote veranderingen gebeurd, maar eerder herstellingswerken. Op deze verdieping speelt zich de Antwerpse politiek af en het is ook de plaats waar getrouwd wordt. We namen een kijkje in de Leyszaal, de Trouwzaal, de Wandelzaal, de Collegezaal en de Raadzaal.

In 1920 vonden de Olympische Spelen plaats in Antwerpen. Het waren de eerste waarop de Olympische vlag werd gehesen. Deze vlag – die geruime tijd in de VS verbleef – wordt bewaard in de Leyszaal. Elk deelnemend land had één van de kleuren van de Olympische ringen in zijn vlag.

De trouwzaal is prachtig. Veel mensen hebben hun huwelijk uitgesteld omdat ze in de gerenoveerde historische zaal zouden kunnen trouwen.

De opstelling in de raadzaal werd gewijzigd, de meerderheid en de oppositie zitten nu naast elkaar i.p.v. tegenover elkaar. Het zitcomfort van de stoelen, zowel in de Raad- als in de Collegezaal, werd verbeterd, maar is nog steeds niet echt comfortabel te noemen.

Je kan de gelijkvloerse verdieping vrij bezoeken, maar voor een rondleiding op het Schoon Verdiep dien je je in te schrijven.